Maas en mensen fietst op met eerlijke mannen

Dries van Agt wordt node gemist. Die is op weg naar l'Alpe d'Huez, die hij met vereende krachten zal proberen te bestormen....

En dus hoort hij niet dat CDA-kamerlid Joop Atsma, in zijn vrije tijd ook nog voorzitter van de KNWU, verklapt dat Van Agt lid is van wierlervereniging DOF - Door Oefening Flink. Atsma-wijsheid: 'Wielersport is van nu en van morgen.'

Dat kunnen zijn toehoorders wel waarderen. Ze zijn bijeen in de tuin van uitgeverij De Bezige Bij, waar het bij Thomas Rap verschenen Eerlijke mannen op de fiets wordt gepresenteerd. Daarin verzamelde liefhebber Jan Siebelink oude en nieuwe gesprekken met levende legenden uit de wielrennerij: Wim van Est, Johan van der Velden, Jean Nelissen, Michael Boogerd, Joop Zoetemelk. Fietsliefhebber Atsma maakt geen voorbehoud. 'Het bijzondere van de wielersport is dat er eigenlijk alleen maar eerlijke mannen koersen.' En hij vertelt hoe hij, samen met een hoop wielervrienden, onlangs nog de uitvaart van Wim van Est bezocht. En dat hij er twee jaar geleden bij was toen in St. Willibrord de Wim van Est-straat werd onthuld. Van Est waande zich een miljonair. Want, had hij gezegd: 'Wie heeft er nou zoveel huizen onder zich?'

Zo'n grapje kan op bijval rekenen, in een literaire tuin waar behalve schrijvers en critici ook sportliefhebbers opduiken. Geen nood: sport en literatuur gaan sinds jaar en dag een gelukkig huwelijk aan, soms op het vermoeiende af, als in ronkende formuleringen weer eens de lof wordt gezongen van de heroïek en het drama van fysieke krachtmetingen. ''t Lijkt wel een dórp hier', zegt de ook aanwezige cabaretier Herman Finkers, 'iedereen kent iedereen!' Erik Breukink staat erbij te glimmen. Hij neemt het eerste exemplaar van Eerlijke mannen op de fiets in ontvangst. Siebelink legt uit waarom de keuze op Breukink viel: dit voormalige couveusekindje had een grootvader die oprichter was van de Gazellefabriek in Dieren. En die grootvader had weer een bijzondere band met Siebelinks moeder die ooit, in het plaatselijke sufferdje, tot haar grote vreugde las dat Erik Breukink te Eerbeek een van zijn eerste wielerkoersen had gewonnen. Volgt een onderonsje tussen de twee heren, waarbij Breukink plechtig verklaart in zijn carrière als prof nooit op een Gazelle te hebben gereden. Dat is informatie die in dit gezelschap voor de nodige hilariteit zorgt.

Herman Finkers, die binnenkort een bloemlezing uit zijn verhalen zal publiceren, vindt het evengoed amusant. Hij woont in de onmgeving van Denekamp, geboortegrond van wielrenner Hennie Kuiper, met heuvels en stuwwallen die zeer geschikt zijn voor de fietssport, vlakbij Duitsland waar de wielrennerij juist weer niet floreert. Eigenlijk had hij gehoopt vanmiddag Martin Ros te ontmoeten. 'Mijn schoonmoeder heeft hem tijdens de oorlog nog in bad gestopt.'

Herinneringen worden opgehaald. Er wordt gesproken over eenvoud en heilige overtuiging. En gememoreerd wordt ook nog hoe Jan Siebelink op zijn stalen ros de dreven van Ede en omgeving onveilig maakt. Voor Breukink typerende uitspraak uit het verleden: 'Als ze allemaal waren zoals ik, zou het leven saai zijn.'

Dit is de middag van voeten op de trappers en beide benen op de grond. Wat zou er mis kúnnen gaan?

Niets. Zelfs schrijfster Rosita Steenbeek, sinds twee dagen verlost van het corset dat ze sinds een ernstig auto-ongeluk droeg, is op de fiets gekomen.

Erik Breukink praat nog wat na met Joop Atsma, en demonstreert, in pak-op-maat, dat in de wielrennerij soms ook glamourboys opereren. 'Geen eerlijke mannen maar héérlijke mannen', kirt een vrouw. Herman Finkers: 'En kogelwerpsters - vlak die óók niet uit.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden