Maar waar blijven de games?

Vrijdag is de PlayStation 4 in Nederland te koop. V mocht een weekje voorproeven.

Een recensie schrijven over een nieuwe spelcomputer - of dat nou de Wii U is, de Xbox One of zoals in dit geval de PlayStation 4 - is een hachelijke exercitie. Net als de betere fles wijn komt een spelcomputer pas tot zijn recht als hij twee tot drie jaar heeft kunnen rijpen. Dan zijn de weeffouten gladgestreken en hebben spelontwikkelaars uitgevogeld hoe ze de capaciteiten van de console tot de laatste bit kunnen benutten.


De PlayStation 4, vanaf komende vrijdag in Nederland te koop, is zo'n werk in uitvoering. Innovaties moeten hun weg nog vinden naar games. Zo maken de eerste spellen niet of amper gebruik van het trackpad (stuurvlak) op de afstandsbediening of van de vernieuwde PlayStation Camera.


Niettemin imponeert de PlayStation 4 bij de eerste kennismaking. Aansluiten is kinderspel. Wat meteen opvalt is de snelheid. Verdwenen zijn de lange laadtijden die we gewend waren van de vorige generatie spelcomputers.


De PlayStation 4 haalt hiervoor een trucje uit. Hij zet games naar de harde schijf over, om ze sneller te kunnen opstarten. Je hoeft niet te wachten tot die verhuizing is voltooid. De machine kopieert eerst het onderdeel waarmee je wilt beginnen en doet de rest in de achtergrond, terwijl jij in Killzone: Shadow Fall de eerste ruimtenazi's omlegt.


Een nadeel van deze aanpak is dat veel spelers snel aan de grenzen van de opslagruimte zullen zitten. De harde schijf kan 500 gigabyte aan gegevens verstouwen; een beetje game neemt al gauw 30 tot 40 gigabyte in beslag. Gelukkig is de harde schijf te vervangen - overigens wel als enige onderdeel.


Als je de specificaties van de PlayStation bekijkt, valt op hoeveel Sony's nieuwe spelcomputer wegheeft van een 'gewone' pc. Dat heeft een reden. Bij de vorige generaties werden games ontworpen en gebouwd op krachtige computers. Daarna schaafden ontwikkelaars net zo lang (minder pixels, minder kleuren, minder polygonen) tot de game 'paste' in de krappe jas van de PlayStation.


Nu de console zoveel componenten deelt met een standaard-pc kan een spel in een maand tot twee maanden worden omgebouwd, in plaats van een half tot een heel jaar.


Behalve de grote sprongen vooruit onder de motorkap, heeft ook de afstandsbediening een transformatie ondergaan. Zestien jaar bleef de controller vrijwel ongewijzigd. Op de nieuwe Dualshock 4 zitten knoppen, trekkers en stuurknuppels nog steeds op dezelfde plek, maar de ligging ten opzichte van elkaar is beter afgestemd op grote handen. De afstandsbediening is iets zwaarder, maar ligt lekkerder in de hand.


De controller heeft er twee knoppen bijgekregen. Er is een optie-toets, die in een spel het bedieningsmenu oproept. Links zit een deel-knop, die na het indrukken de laatste vijftien minuten van een potje in FIFA 14 of een dodenrit in Need For Speed: Rivals op internet zet, zodat iedereen je prestaties kan bewonderen (of bespotten).


De trackpad in het hart van de Dualshock 4 is een gebaar naar de gamer, die het aanraakscherm van zijn mobieltje of tablet is gewend. Van de eerste games maakt slechts een enkele licht gebruik van dit stuurvlak (hallo, Assassins Creed IV: Black Flag), maar Sony heeft er hoge verwachtingen van. Net als van het ingebouwde luidsprekertje, een toevoeging die de afstandsbediening voor de Wii van Nintendo al had


Opvallend is de lichtbalk aan de voorzijde van de Dualshock 4, die de controller zichtbaar maakt voor de nieuwe PlayStation Camera (niet inbegrepen bij de console). De camera moet bediening via bewegingen mogelijk maken, maar er is voorlopig geen enkel spel dat daarom vraagt. Op de PlayStation 3 is Move, Sony's antwoord op de stuurstokjes van Nintendo's Wii, nooit zo'n daverend succes geweest.


Opmerkelijk: die Move-knuppeltjes kun je wel gebruiken op de PlayStation 4, de controllers van de PlayStation 3 daarentegen niet. Ook andere toebehoren, zoals blu-ray-afstandsbediening of opladers werken niet met de nieuwe machine.


Erger is dat je hele verzameling PlayStation 3-games op Marktplaats kan. Omdat die zijn gemaakt voor een ander soort processor, accepteert de opvolger ze niet. Er zullen ongetwijfeld veel oude games worden omgebouwd, maar van sommige favorieten zul je afscheid moeten nemen.


Dan de hamvraag: hoe speelt de PS4?


Het gros van de games die vrijdag verschijnen voor nummer 4 zijn opgevoerde versies van toptitels die al zijn uitgebracht voor de PlayStation 3. Ze zien er schitterend uit, maar niet schokkend veel beter. Ze voelen ook niet anders aan, ondanks de betere 'wegligging' van de Dualshock 4, maar eerder reuze vertrouwd. Het wachten is op games die verrassend nieuw gekke toeren uithalen.


Kortom: de PlayStation 4 is een uitstekende fles wijn, die pas over twee, drie jaar de perfecte afdronk heeft. Maar niemand die je ervan weerhoudt om hem te ontkurken en er nu al van te genieten.


Hollands glorie


De Helghast, de ruimtenazi's met de vlammende oogjes, maken ook in de vierde Killzone-game de kosmos weer onveilig. Shadow Fall is een van de 26 games die bij de introductie van de PlayStation 4 beschikbaar zijn. Shadow Fall is gemaakt door de Amsterdamse studio Guerrilla Games. De game diende als benchmark: de Amsterdammers bepaalden mede wat de PlayStation 4 moest kunnen presteren. Studiochef Hermen Hulst demonstreerde het spel dit jaar op de Amerikaanse tv bij de talkshow Late Night with Jimmy Fallon.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden