Maakbare man

Af en toe raadpleeg ik de boekentop-60 van de CPNB. Tot mijn verbazing ontbreekt De maakbare man. Nog wel. Want ik hoorde, dit weer tot mijn vreugde, dat Maxim Februari's cri-de-corps overal moet worden nabesteld.


Ik heb zijn 'notities over transseksualiteit' - en over de schrijver zelf in mannengedaante - achter elkaar uitgelezen. Ondanks de overzichtelijke omvang kom je als leek alles te weten wat je nog niet wist. En voor wie goed leest nog net iets meer. Op dit moment heeft mijn levensgezel het boekje in handen. Wee zijn gebeente als hij niet net zo enthousiast is als ik. Woon ik met iemand onder één dak, dan kan hij het beter in alles met me eens zijn.


Nog maar net heeft die schat de eerste pagina omgeslagen of ik begin al te insisteren: 'Nou, wat vind je??' Op iets te dreigende toon, ik hoor het zelf. 'Hmm, aardig', luidt het typisch mannelijke antwoord, want mijn geliefde zit nog goed in zijn testosteron. Maar ik niet: ('Aárdig?! Hoe bedóel je?!') Goddank weet ik me te beheersen.


Maar inmiddels is hij halverwege en zodra ik iets bespeur wat op een waarderend lachje lijkt, sla ik ten tweede male toe: 'En...?'


'Concies'. Op zo'n van testosteron doortrokken adjectief was ik zelf niet gekomen, dus heb ik het maar even opgezocht: 'bondig'.


Terug naar de boekentop-60. Ooit stond ik zelf op 40; dat duurde maar even, want alles gaat voorbij. Op die plaats edelfigureert nu Het belastingparadijs, geschreven door drie (!) mannen. Het gaat over multinationals die profiteren van het Nederlandse belastingstelsel. Kunnen die kerels wel: een arme schrijfster van haar plaats verstoten.


Dat Stoner van John Williams bovenaan staat, kan ik billijken. Maar snuffelt mijn muis naar beneden, dan stuit zijn snuit op een zooitje ongeregeld. Weliswaar doemen her en der literaire werken op, maar die worden gelardeerd door evenzovele polderthrillers: Tegenlicht van Esther Verhoef (5), Het châlet van Suzanne Vermeer (9) en De Wilden van Marion Pauw (24). Dat deze razend spannende boeken door vrouwen in elkaar zijn geknutseld, juich ik toe: alles beter dan achter het aanrecht, maar als consument deins ik terug voor te veel opwinding, zoals ook bij detectives op de televisie. Al bij de eerste bladzij, het eerste shot, schiet ik in stokstaartjeshouding. Altijd ligt er in een drassig natuurgebied wel een meisjeslijkje onder plastic; eromheen bedrijvige politie. Weerloos van amusementsbelustheid en adrenaline, maar tegelijkertijd geërgerd dat ik me weer heb laten inpakken, zit ik iedere keer weer de voorspelbare ontknoping uit. En is ten slotte na veel piefpafpoef de strijd uitgestreden, dan voel ik me een leeggelopen ballon.


Sinds gisteren is er een en ander verschoven op die boekenlijst. Eraf zijn De meisjes van mevrouw De Wit, verhalen van slachtoffers van Loverboys. Hun hoerenleed werd opgetekend door Patricia Perquin, die eigenlijk zelf geen prostituee is, die eigenlijk niet bestaat, want die eigenlijk Valérie Lempereur heet, die op haar beurt ... Maar één ding is zeker: ze wordt, evenals Maxim Februari, uitgegeven door Prometheus. En daar zit een schrijver snor. Niet in de laatste plaats dankzij al die Tinten Grijs. Een van deze werken heeft het veld moeten ruimen, maar op 11 zegeviert nog steeds Vijftig tinten vrij. Wel pakken donkere wolken zich samen. Was in Vijftig tinten grijs (14) studente Anastasia nog in de opbouw want kreeg ze 'een sadomasochistische verhouding met Christian Grey', op 11 komt de klad erin: 'Juist nu Anastasia en Christian Grey gelukkig zijn, dreigt het noodlot'.


In gedachten zie ik het glimhoofd van Mai Spijkers, dat parmantige Prometheusbaasje, want: haan met gouden eieren.


Morgen op het Boekenbal is het kledingvoorschrift zwart met goud. Wat zou de Brabantse dandy daar dragen? Twee paar bretels van gesponnen goud?


Over maakbare mannetjes gesproken.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden