Maak je eigen designlamp

Een hippe, stoere lamp kost wat, zelfs als die is gemaakt van eenvoudige peertjes en potjes. Zelf doen moet goedkoper zijn, dacht Ans Hekkenberg. Aan de slag met deksels, ringnippels en strijkijzersnoer.

Beeld Thinkstock

Op Tweede Paasdag was ik met mijn vriend op de meubelboulevard. Ja, net als de rest van Nederland. U kent het wel. Wat grommen over de prijs van dat tv-meubel. Net te luid ruziemaken in de Kwantum. Hotdogs eten bij IKEA. Toen we net de handdoek in de ring wilden gooien, viel mijn oog op een geweldig leuke lamp. Maar omdat een burgerlijk stereotype niet compleet is zonder Hollandse zuinigheid, keek ik op het prijskaartje en kreeg ik een gepaste hartaanval. 'ZOVEEL geld voor DEZE lamp? Be-lach-e-lijk!' De lamp was hip en stoer en eigentijds, en daardoor veel geld waard. Maar als je een stapje terug deed, zag je gewoon jampotjes, peertjes en een paar meter elektriciteitssnoer. 'Die maak ik zelf wel', beloofde ik mezelf. Om het project vervolgens maandenlang op de plank te laten liggen.

Toen ik laatst over de glazen potten struikelde, besloot ik dan toch aan de slag te gaan. Het idee was simpel: ik wilde een keukentafellamp maken van vijf potten die op een rijtje hangen, met daarin vijf sfeervolle peertjes. Voorwaarden: de lamp moest genoeg licht geven, het moest voor minder geld dan de winkel ervoor vroeg én ik wilde een project maken dat iedereen (ook zonder voorkennis van elektra) kon voltooien.

Benodigdheden verzamelen

Google leerde me dat die gezellige lampen waarin je de draadjes ziet gloeien 'kooldraadlampen' heten. Ik kocht vijf stuks van 40 watt. Daarnaast kocht ik vijf glazen potten met schroefdeksel (voor een prikkie, bij de Zeeman) en vijf fittingen. Simpele zwarte elektriciteitssnoeren kun je goedkoop krijgen bij de elektronicashop, maar omdat de lamp mooi moest worden, kocht ik wat duurder 'strijkijzersnoer': elektriciteitssnoer waar stof omheen is gewikkeld. Tot slot zocht ik bij de bouwmarkt een houten plank tussen de afgezaagde stukken en wat kleine onderdelen: een schroefoog en een moertje.

Aan het werk. Ik controleerde hoe ver elk potje van het plafond moest hangen, telde daar een halve meter bij op, en sneed op die lengte een stuk snoer af. Het snoer dat over lijkt te zijn, is straks nodig om alle draden naar één punt in het plafond te brengen. Ik stripte een stuk van het snoer (tip: doe wat tape om de bekleding om te voorkomen dat het rafelt) en de bruine en blauwe draden die schuilgingen in het snoer bevestigde ik in een fitting.

Beeld Bier en Brood

In de deksel van elke glazen pot boorde ik een gat waar het elektriciteitssnoer doorheen past. Ik probeerde het snoer erdoorheen te trekken, zodat de fitting onder de deksel kwam te zitten, maar tevergeefs. Scherpe randjes maakten een puinhoop van het mooie snoer. Terug naar de bouwmarkt dus, om een oplossing te zoeken. Ik kocht kleine ringetjes die in het scherpe gat pasten en waar ik het snoer doorheen kon halen. 'Ringnippel', stond op het bonnetje. De ring gebruikte ik in dit geval niet: het was gewoon handig dat mijn draad door deze buis paste en dat ik mijn fitting eraan kon schroeven. Het snoer stak nu netjes door de deksel, naar de binnenkant van de pot waar de fitting en lamp zaten. Lamp 1 was af. Die truc herhaalde ik vier keer.

Nu het ophangsysteem. Het was mijn bedoeling dat de lampen onder de plank kwamen te hangen. De plank kon ik vervolgens vastmaken aan het plafond. Om de draden aan de bovenzijde van de plank weg te moffelen, moest ik een gootje in het hout maken. Ik kon natuurlijk met een beitel aan de slag gaan, totdat de blaren op mijn handen zouden staan. Alternatief: bij mijn ouders op bezoek gaan en de zaagtafel van mijn vader lenen. 'Voor zoiets moet je natuurlijk nooit een zaagtafel gebruiken', bromde hij terwijl hij me naar de klusgarage leidde. 'Dus waag 't niet dit in de krant te zetten.' Sorry paps.

Ik stak de vijf snoeren door de plank, maakte elk snoer op lengte en maakte de draden aan de bovenzijde van de plank met kroonsteentjes aan elkaar. De snoeren kwamen daardoor in het midden samen, zodat er nog maar twee draden omhoog staken. Ik rustte de plank uit met een schroefoog, zodat ik hem kon ophangen. Vervolgens zette ik de stroom uit (niet vergeten! Ik wil niemand elektrocuteren!) en trok ik het afdekplaatje van mijn plafond. De twee draadjes uit het plafond maakte ik vast aan die van mijn lamp. Aan het afdekplaatje zat een haakje, waaraan ik het schroefoog hing. En klaar! Mijn nieuwe eetkamertafellamp is hip, stoer en eigentijds... en dat met een paar Zeeman-potten.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden