Maaike Ouboter

Na de Vondelkerk zal straks Paradiso bomvol zitten; waar blijft haar album?

Pop


Maaike Ouboter


***


26/1, Vondelkerk Amsterdam


Het was zondag pas de tweede show van haar 'allereerste tourtje ooit', maar zoals alle optredens van Maaike Ouboter de komende weken, was de Amsterdamse Vondelkerk lang van tevoren uitverkocht. En dat eigenlijk nog altijd op basis van dat ene liedje Dat ik je mis, waarmee ze deze zomer behalve de jury van het tv-programma De Beste Singer-Songwriter Van Nederland nog een paar miljoen Nederlanders en Belgen wist te betoveren. Veel meer liedjes heeft de 22-jarige zangeres nog niet uitgebracht, maar de nieuwsgierigheid naar haar muziek is zo groot, dat niet alleen kleine podia als dat van de zeer sfeervolle Vondelkerk, maar ook het 'grote' Paradiso op 20 maart stampvol zal zijn.


Dan zal Ouboter ongetwijfeld de zaal net zo aan haar lippen krijgen als zondag de bijna driehonderd muisstil in hun stoeltjes zittende luisteraars, want Dat ik je mis bleek niet het enige knappe liedje. Enigszins bekend van tv waren ook al Jij de koning en het aan Maarten van Roozendaal opgedragen Maarten, maar, minstens zo intrigerend bleek 23 April ('Hij is verliefd maar was van plan alleen te blijven'). Begeleid door twee multi-instrumentalisten op viool, cello, piano en gitaar hield Ouboter het geluid zacht, bijna verontschuldigend. De drumcomputer in een enkel nummer klonk bijna orde verstorend, alle aandacht was voor de woorden van Ouboter.


Die zong ze met een zeldzaam heldere dictie. Innemend waren ook haar toelichtingen, al leek ze vooral te praten om haar zenuwen te onderdrukken. Toen dat halverwege het uurtje dat ze zong was gelukt, viel op dat veel nieuwe liedjes muzikaal iets schetsmatigs hebben. Kort, soms zonder duidelijk refrein met altijd die terloops klinkende zinnen die de aandacht trekken.


Langzaam werkte Ouboter toe naar Dat ik je mis, dat ze alleen bracht. De kerk was nog stiller dan daarvoor en het applaus overdonderend. Zonder aankondiging kwam het liedje hard binnen. Een universeel nummer over verwerking van verlies. Het mooist aan de tekst is wellicht het woordje 'soms'. Schreeuwend je verdriet bezweren door je stoer te houden met de regel 'dat ik je soms mis', daarin schuilt misschien het geheim van het liedje. Het is echt wachten op dat eerste album.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.