'Luis in de pels' zwichtte niet voor wie dreigde met claims

Onderzoek van journalist Pierre Heijboer stond aan de basis van de eerste bouwfraude-affaire. Hij zal worden begraven met de Volkskrant in zijn handen.

Pierre Heijboer was de ultieme krantenman. Dat vond hij zelf. Hij schreef vele boeken, maar zijn hart bleef altijd bij de krant. De ABP-affaire en de Bijlmerramp waren twee ankers in zijn journalistieke carrière, die dertig jaar besloeg.

Heijboer (76) overleed zondagavond in zijn woonplaats Amsterdam. Hij was al enige tijd ziek als gevolg van kanker en nierproblemen. Hij zal vrijdag op herdenkingspark Westgaarde worden begraven met de Volkskrant in zijn handen.

Heijboer werd geboren in Hoensbroek in Limburg. Na de HBS en de kweekschool deed hij een cursus journalistiek in Nijmegen, waarna hij zijn eerste werkervaring opdeed bij het Limburgs Dagblad en de Nieuwe Eindhovense Courant. In 1968 kwam hij in dienst van Het Parool en streek hij neer in de Bijlmermeer - het huidige Amsterdam Zuid-Oost.

Op 1 januari 1980 verhuisde hij als redacteur binnenland naar de Volkskrant. Drie jaar later werd hij tot correspondent benoemd in Maastricht met het doel Limburg op de kaart te zetten bij de Volkskrant-lezer. Hij was al gauw een luis in de pels van het Limburgse establishment. Nogal eens kreeg de hoofdredactie missives van Limburgse bedrijven die vonden dat Heijboer hun belangen had geschaad en met schadeclaims dreigden. Hij trok zich er niets van aan. 'In de brief staan nogal wat onjuistheden en omgekeerd staan in mijn stuk géén onjuistheden', reageerde hij dan.

Met collega-correspondent Hans Horsten stond Heijboer aan de basis van de eerste grote bouwfraudeaffaire in Nederland, rond het overheidspensioenfonds ABP. Zij publiceerden over de nota-Post waarin de hoogste volkshuisvestingambtenaar in Zuid-Holland uit de doeken deed hoe het ABP door opgave van te lage kosten tonnen te veel subsidie opstreek bij woningbouwprojecten. Het leidde tot het aftreden van CDA-staatssecretaris Gerrit Brokx en een parlementaire enquête onder leiding van PvdA-Kamerlid Klaas de Vries.

Uiteindelijk gingen de twee hoofdrolspelers, Ed Masson, directeur beleggingen bij het ABP, en zijn assistent Kobus van Zon, vrijuit. Heijboer zou er in 1988 met Horsten nog een boek aan wijden.

In 1988 keerde Heijboer met zijn vrouw en twee kinderen terug naar Amsterdam, waar hij eerst op de eindredactie en later op de Amsterdamse stadsredactie ging werken. Nadat in oktober 1992 een El Al-toestel was neergestort in de Bijlmermeer beet hij zijn tanden vast in dit dossier. Heijboer was er, met onder anderen Vincent Dekker van het dagblad Trouw en Joost Oranje van het tv-programma NOVA, van overtuigd dat de toedracht van het ongeval was toegedekt met 'halve en hele waarheden, manipulaties, verdraaiingen, aperte onwaarheden en soms pure misleiding.'

Ook nadat een enquêtecommissie geen bewijzen voor een samenzwering kon vinden, bleef hij ervan overtuigd dat de zaak in de doofpot was gestopt. In 1997 ging Heijboer met de VUT. Als 'journalist met pensioen' bleef hij zeer actief en schreef hij onder meer nog een boek over de ervaringen van Nederlandse militairen in 1962 in Nieuw-Guinea.

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden