Luie Luisteraar

Luie Luisteraar: Kurt Vile, The Knife en Bombino

In razend tempo volgen de nieuwe bandjes, beloftes en platen-die-je-geluisterd-moet-hebben elkaar op. In de rubriek Luie Luisteraar loodst Volkskrant.nl je elke week door releases, concert- en festivalnieuws en aanstormende talenten. Deze week: Kurt Vile, The Knife en Bombino.

The Knife.Beeld Elin Berge

Kurt Vile - Waking on a Pretty Daze (Matador)

Waking on a Pretty Daze is het derde album dat indieheld Kurt Vile uitbrengt bij het grote label Matador, en de opvolger van het twee jaar geleden uitgebrachte Smoke Rings for my Halo. 'Dat was een goed popalbum. En alle nummers kwamen van mij... Maar het was toch niet helemaal als mijn geluid. Ik had geen ervaring met de druk van een groot label dat me wilde zien slagen. Dit album is 100 procent mijn eigen stem', zegt Vile in een interview met The Guardian. De Britse krant geeft de plaat vier sterren.

'Hij heeft z'n stijl de afgelopen jaren aangescherpt, oefenend op een veranda in zijn woonplaats Philadelphia', schrijft het muziekblad NME (8/10). 'Hij speelt simpele riedeltjes, opnieuw en opnieuw, tot iedere noot perfect op z'n plek valt.'

In 2005 richt Vile samen Adam Granduciel de band The War on Drugs op. Maar na één plaat verlaat hij de groep alweer. Na twee solo-albums bij kleine indielabels (Constant Hitmaker uit 2008, en in 2009 God is Saying This to You) wordt hij getekend door Matador, het label van grote namen als Queens of the Stone Age, Pavement en Sonic Youth.

Het Vlaamse HUMO beoordeelt Waking on a Pretty Daze met 3,5 van de 4 sterren. Een echte lofi-knutselaar was hij op het 'redelijk ambitieuze Smoke Rings for My Halo van twee jaar geleden al niet meer, op Wakin On a Pretty Daze zet hij de stap van zwart-wit naar multicolor'.

Waking on a Pretty Day, de bijna-titeltrack, is de eerste single van de plaat.

Albumhoes Wakin on a Pretty DazeBeeld -

Waking on a Pretty Daze heeft veel lange nummers. Luister op Spotify.

The Knife - Shaking the Habitual (Rabid Records/V2)

'We kunnen al onze politieke interesses ook ombuigen tot conceptuele kunst', zegt Olof Dreijer. Hij vormt samen met Karin Dreijer Andersson de band The Knife. 'Feminisme, socialisme, postkoloniale verhoudingen. Dat zijn zo onze facinaties.'

Grote woorden, maar geen loze woorden, schrijft Volkskrant-verslaggever Gijsbert Kamer. 'Shaking the Habitual is in alles een ongewoon muzikaal statement met een sterk politieke lading maar evenzo een ongekende muzikale zeggingskracht', aldus Kamer.

Even hebben broer en zus Olof en Karin overwogen hun bandnaam te veranderen. De experimentele, kille, soms cerebrale dan weer schurende elektronica post eigenlijk niet meer bij een 'gewone' popgroep als The Knife, vertelden ze in de Volkskrant.

Shaking the Habitual is de opvolger van het gewaardeerde Silent Shout uit 2007. Met een 8,4 is hun laatste plaat Best New Music bij Pitchfork. The Guardian geeft vier sterren.

Het album heeft 'net zo veel raakvlakken te hebben met moderne kunst als met popmuziek', schrijft DJ Broadcast (5/5). 'Als je er eens goed voor gaat zitten (het manifest, de interviews, de songteksten leest) zie je de contouren van een politiek doordacht en immens ambitieus album zoals je die nog maar zelden hoort.

Bekijk hieronder een conceptueel interview van 13 minuten met Olof Dreijer en zijn zus Karin Dreijer Andersson, waarin ze hun keuzes voor de nieuwe plaat uitleggen.

Albumhoes Shaking the HabitualBeeld -

Beluister Shaking the Habitual, met precies in het midden een soundscape van twintig minuten. 'Om je vernieuwde geestelijke toestand ruimte te geven.'

Bombino - Nomad (Nonesuch/Warner Music)

Nomad is de tweede plaat van de uit Niger afkomstige gitarist Omara 'Bombino' Moctar. Hij maakt woestijnblues, zoals die al decennia lang gemaakt wordt door de Toeareg in de buurt van de Sahara.

'Diverse malen blaast Bombino de luisteraar van de speakers weg met meedogenloze gitaarpartijen', schrijft recensent Gijsbert Kamer in zijn recensie (vier sterren).

Dan Auerbach van de Amerikaanse rockband The Black Keys liet Moctar voor Nomad overvliegen naar Nashville om daar in zijn eigen studio te werken aan het album. Auerbach produceerde de plaat en nam een enkele baspartij voor zijn rekening.

In De Morgen: 'De bedwelmende, hypnotiserende melodieën zijn bewaard gebleven, én hij bezingt zijn politiek engagement nog steeds in zijn eigen Tamashek-dialect. Wereldmuziek die ook een rockpubliek moet kunnen veroveren.'

Bombino - Imuhar

Albumhoes NomadBeeld -

Beluister Nomad op Spotify

Muzieknieuws in vogelvlucht

- Het voortbestaan van de Grote Prijs van Nederland staat op losse schroeven. Er is nog geen sponsor gevonden.

- Festivalnieuws (1). Nieuwe namen voor Best Kept Secret, waaronder Wavves, Surfer Blood, Allah-Las en Black Lips.

- Festivalnieuws (2). Nieuwe namen voor Parkpop, waaronder De Kraaien, Bob Geldof en Skip&Die.

- Festivalnieuws (3). Nieuw namen voor Rock Werchter, waaronder Black Rebel Motorcycle Club, Vintage Trouble en Fidlar.

- Festivalnieuws (4). Nieuwe namen voor De Wereld Draait Buiten, waaronder Vampire Weekend, Mozes & The Firstborn en The Opposites.

Greep uit de bands die in het nieuws waren. Blijf op de hoogte en abonneer je op de Luie Luisteraar-playlist:

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden