Lucky Bastard III

Hoewel hij er niet geboren is, lijkt Lucky Fonz III met zijn nieuwe album All Of Amsterdam een beetje thuis te komen.

Met zijn arm schuift Lucky Fonz III wat zaken van de eettafel (doosje cd's, sigaretten, de verfilming van Patrick Süskinds Het Parfum op dvd, losse papiertjes) en daarna zet hij zijn gasten van de krant koffiemokken voor. Koffie met mergpijpjes bij 'Lucky' thuis, in zijn kleine appartement op de Oostelijke Eilanden in centraal Amsterdam.

Hij debuteerde in 2005 als Lucky Fonz III, brak in 2007 door dankzij de prachtig beeldende liedjes op het album Life Is Short en bereikte een breed publiek met zijn tv-optredens in De Wereld Draait Door en de zomerhit Ik heb een meisje, afkomstig van het album Hoe je honing maakt (2010), waarop hij met zijn band De Felle Kleuren vrij verrassend overstapte op het Nederlands.

Thuis is hij gewoon de innemende spraakwaterval Otto Wichers (31). Zijn woning is als hijzelf: charmant rommelig met een piano als meest in het oog springende meubelstuk. Voor zijn doen is het nog aardig opgeruimd, zegt hij. Tien jaar woont hij er nu, maar het appartement oogt nog altijd alsof hij er net is ingetrokken en zo zijn spullen heeft neergekwakt. 'Ik houd van Amsterdam, maar in mijn eigen huis wil ik niet zijn', zegt hij. 'Ontspanning begint voor mij zodra ik naar buiten loop. Ik heb een schokkend gebrek aan talent voor huiselijkheid.'

Zijn album, dat vrijdag verscheen, heet All Of Amsterdam en gaat in zekere zin over de stad waar hij niet geboren werd (dat was Gouda), noch opgroeide (zijn jeugd speelde zich in Nijmegen af), maar die hij wel als 'thuis' beschouwt. Al was het maar omdat hij in geen enkele andere stad zo lang woonde.

Juist nu hij in een albumtitel rechtstreeks naar Amsterdam verwijst, is hij weer in het Engels gaan schrijven, de taal die hem als artiest het best lijkt te passen. Opmerkelijk? Ach, Engels is zo'n beetje de tweede officiële stadstaal en hij kwam naar de hoofstad als student Engels. Zijn taalkeuze had bovenal een praktische reden: in 2011 en 2012 trad hij veel op in het buitenland en wilde hij naast oude ook nieuwe Engelse liedjes kunnen zingen.

Wichers beaamt dat het veel over hem zegt dat hij op zijn 'Amsterdam-plaat' pas in het slotliedje Tired And Wary echt thuis komt, in die 'vieze ouwe stal achter mijn voordeur, op de zesde etage'. In de songs verwijst hij minstens even vaak naar het buitenland als naar zijn thuisstad. Heel Amsterdams, eigenlijk.

'Ik bezocht een paar jaar geleden Johannesburg in Zuid-Afrika, een fascinerende maar ook behoorlijk linke stad. Terug in Amsterdam viel ik midden in Koninginnedag: overal anarchie, drukte en lawaai, overal dronken mensen en opvallend weinig toezicht, maar toch kreeg ik een overweldigend gevoel van veiligheid. Ik realiseerde me: als je de wereld wilt begrijpen, moet je in je eigen straat beginnen. Ik ben op het hele album niet thuis en Amsterdam schittert vaak door afwezigheid, maar door veel weg te zijn, ben ik me wel veel meer gaan realiseren waar ik woon.'

De albumtitel is gelaagd. Wichers leende hem uit een citaat van Joop Admiraal over wijlen Ramses Shaffy: 'Heel Amsterdam was verliefd op Ramses.' 'Dat vond ik zo mooi om lekker narcistisch over te dromen', grinnikt Wichers. 'De hele stad aan de voeten van de artiest.'

Maar All Of Amsterdam verwijst ook naar zijn ex-vriendinnetje: een ras-Amsterdamse historica, die zich specialiseerde in de stadsgeschiedenis en dus alles van Amsterdam weet.

Wichers neemt zijn gasten mee naar buiten, waar de ontspanning begint en je de lente al ruikt in de Amsterdamse lucht. Hij doorkruist de binnenstad op de fiets, wijzend naar de plekken die een rol spelen op All Of Amsterdam: het onopvallende Eritrese restaurantje Asmara, op een steenworp van het Waterlooplein, dat hij eert in het instrumentale Zebhi Tonno.

Kriskras door de grachtengordel gaat het, naar het prachtige pand aan de Prinsengracht waar hij een jaar lang kind aan huis was om het album op te nemen, op de vleugel van Steingraeber & Söhne die er staat te glimmen.

Op de weg erheen sjeest hij door de Kerkstraat en wijst hij, bijna achterstevoren op zijn fiets gezeten, op het huis van Jan Rothuizen, die het witte boekje ontwierp waarin de cd is gestoken.

Hij sjeest verder, van de majestueuze Prinsengracht naar de smalle rechte straatjes van de Jordaan, en wijst een paar keer vanaf zijn fiets dat 'hier' een meisje woont met wie hij kortstondig 'iets had'. Ook in het 'neonmuseum' Electric Ladyland, dat hij wil laten zien omdat het liedje Take This Stain zich er afspeelt, ligt liefdesgeschiedenis: hij zoende er een meisje en doet de eigenaar, 'hippie Nick', een cd cadeau.

Ook dát is All Of Amsterdam: een plaat over liefdesverdriet, het einde van een relatie en een zoektocht naar nieuwe liefde, een zoektocht die bij het verschijnen van het album overigens een voorlopig happy end heeft gekregen.

In het openingslied van het album, Stars In Spain, bezingt Lucky Fonz III het gevoel van gelukzaligheid dat hem overviel toen hij tijdens zijn Spaanse tournee van al zijn verdiende geld was bestolen, maar hij zich plots realiseerde dat het maar centen waren en hij toch maar mooi in Spanje was: elke avond lekker optreden en genieten van het lekkere eten dat zijn gastheren hem voorschotelden.

'Een vergelijkbaar gevoel kreeg ik deze week toen ik tegen mijn vriendin over geldgebrek zat te zeuren, maar ik me realiseerde dat ik toch niet ga stoppen met wat ik doe: dat ik geen docent Engels ben geworden, maar de gok heb gewaagd en muzikant ben geworden. Ik ben een heel gelukkig mens. Ik hoef er alleen maar voor te zorgen dat ik mentaal gezond blijf. Want voor mij zit de achilleshiel in mijn hersenen. Maar ik heb geleerd hoe ik depressie en gekte buiten de deur houd. Oppassen met drank en drugs, onder meer.'

Met het vinden van een nieuwe vriendin ebde het liefdesverdriet weg en nam All Of Amsterdam onwillekeurig de vorm aan van een afgeronde liefdesvertelling.

'De plaat gaat over nieuwe liefde, maar ook over een ex met wie ik nog goed bevriend ben. En over de stad die me als muzikant nog altijd het heerlijke gevoel geeft dat ik aan het spijbelen ben.'

Lucky Fonz III: All Of Amsterdam. Top Notch/Universal. Live: tournee vanaf 10/4.

Extra: Amsterdam volgens Lucky Fonz III

* 'Everyone's allowed a secret/ You told me yours, well, here is mine: I am teeth under a black light. Impurity makes me shine.'

Uit: Take This Stain

Locatie: Electric Ladyland, 'museum of fluorescent art' (Tweede Lelie-dwarsstraat 5)

'Ik maakte een wandeling met een meisje en we liepen toevallig langs dit kleine museum in de Jordaan, gerund door de Amerikaanse hippie Nick, die fluorescent art maakt. In de donkere kelder liet hij zien dat gewone, grijze mineralen en stenen onder blacklight in prachtige kleuren oplichten. Dat komt door de oneffenheden, zei Nick. Hij zei: impurity makes them shine, waarna hij liet zien dat dat ook voor je tanden geldt. Dat zinnetje vond ik prachtig, vooral omdat impurity ook 'overspel' of 'ontrouw' betekent en je het zinnetje kunt toepassen op mijn muzikantschap. In die kelder heb ik dat meisje gezoend.'

* 'This little rose-ringed chim-cho-ree in an old shoe box (...) But I promise you, like I promised myself, that one day it will appear, as though the day had just begun, the way that days tend to begin.'

Uit: Story Of A Bird

Locatie: 'Arnout's home' met vleugel (Prinsengracht)

'In een souterrainwoning aan de Prinsengracht nam ik vrijwel het hele album op, op de prachtige vleugel die ik daar tot mijn beschikking had. Story Of A Bird verwijst heel subtiel en indirect naar die plek: ik schreef het toen ik me op een winterochtend had laten betoveren door de dichtgevroren Prinsengracht, die me een vreemd onheilsgevoel bezorgde. Het liedje moest over een heel Amsterdams vogeltje gaan en daarbij zag ik de kleine groene halsbandparkieten voor me, die in de stad rondvliegen, al gebruikte ik in de tekst uiteindelijk de naam chim-cho-ree, een niet bestaand vogeltje uit een liedje van Joanna Newsom.'

*'Now six months have passed and I am still on my own

Yet I keep my door open for whoever may roam

Down from the hilltop up to the sixth floor

To that dirty old stable behind my front door.'

Uit: Tired And Wary

Locatie: woning Lucky Fonz III (Waaigat)

'Tired And Wary is het laatste liedje op All Of Amsterdam, maar in het schrijfproces begon het allemaal met dat liedje. Ik schreef het in de zomer van 2010, toen mijn relatie na drie jaar was uitgegaan. Het album gaat, behalve over Amsterdam, ook over liefdesverdriet. En over reizen: naar landen en steden, maar ook van de ene vrouw naar de andere en van de ene fase naar de volgende. Bij het verschijnen van de plaat heb ik nieuwe liefde gevonden. Ik ben stapelverliefd.'

*'(...)'

Uit: Zebhi Tonno

Locatie: Eetkunst Asmara (Jonas Daniël Meijerplein 8)

'Mijn eerste instrumentale nummer. Zebhi Tonno is een Eritrees gerecht: een zuur pannenkoekje met pikante tonijn. Ik eet het vaak bij Asmara, een Eritrees restaurant niet ver van waar ik woon. Ik kom er al veertien jaar tot rust. De eigenaar draait vaak Ethiopische muziek van artiesten als Mulatu Astatke. Op de een of andere manier sluipt die muziek je vingers binnen: Zebhi Tonno rolde er zo uit, in één take, al is het natuurlijk wel mijn klunzige Hollandse Lucky Fonz-variant op Astatke.'

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden