Lucinda Brand wint met overmacht en bewijst haar dubbeltalent met nationale titel in het veld

Akkoord, Marianne Vos - Nederlands beste veldrijder van de laatste 10 jaar - is zaterdag ziek, maar doet niets af aan de prestatie van Lucinda Brand. De tweevoudig kampioen op de weg rijdt in Surhuisterveen superieur naar haar eerste titel in de modder.

Lucinda Brand bestormt een hindernis op het parcours van het NK veldrijden.Beeld Klaas Jan van der Weij / de Volkskrant

Met dikke plaggen klei aan de kuiten komt Lucinda Brand ver voor haar concurrenten over de finish op het dorpsplein in Surhuisterveen. 'Nu hoor ik er hier ook echt bij', zegt ze met een brede glimlach. Ze is zojuist Nederlands kampioen veldrijden geworden en ze had al twee nationale titels op de weg. 'Ik ben het allebei: een wegrenster en een veldrijdster.'

De koningin is dood, leve de koningin. Marianne Vos, al vele jaren de koningin van de cross, was ziek en stond dus niet aan de start van het Nederlands kampioen veldrijden. Vos won zes van de laatste zeven edities. Vorig jaar eindigde Brand nog als tweede achter Vos.

Brand won nu met overmacht. Voor Maud Kaptheijns, die het seizoen met zes overwinningen voortvarend was begonnen, was er een teleurstellende tweede plaats op ruim 50 seconden. Annemarie Worst werd derde op meer dan een minuut.

Trots bekijkt Brand haar smetteloze rood-wit-blauwe kampioenstrui als ze zich heeft opgefrist. Ze houdt van de discipline, zegt ze. Van het ploeteren in het zand, de kou in de neus. Als meisje bij de nieuwelingen koos ze er al voor om de winter in de bossen en het veld door te brengen. En toen ze vlak voor het WK op de weg in september in een dip zat, poetste ze haar crossfiets op om het hoofd leeg te maken met een ritje door de bossen. Veldrijden als therapie.

Het werkte. Bij het WK in het Noorse Bergen pakte Brand met haar ploeg Sunweb de gouden medaille op de ploegentijdrit. Alleen volgde er voor haar geen vakantie, maar een nieuw trainingsschema om ook op het NK en WK veldrijden mee te kunnen doen om de prijzen.

Dankbaar

Ze is haar ploeg dankbaar dat ze in de wintermaanden haar eigen plan mag trekken. 'Toen ik prof werd bij Leontien.nl (de ploeg van Leontien van Moorsel, red.) moest ik het veldrijden aan de kant schuiven. Dat voelde als een gemis. Nu bij Sunweb krijg ik het materiaal om te crossen, de rest moet ik zelf regelen. Ik heb mijn eigen bus, tent en mekanieker bij me. Voor de ploeg blijft ik in de eerste plaats een wegrenster, dus mijn veldrijdambities mogen niet ten koste gaan van mijn wegprestaties. Wat ik normaal vind, trouwens.'

Bij Sunweb kennen ze het scenario van vorig jaar. Toen pakte de combinatie goed uit. Drie weken na een vierde plek op het WK veldrijden was Brand de sterkste in de voorjaarsklassieker Omloop Het Nieuwsblad, de traditionele opening van het wegseizoen. 'De vorm uit de cross is goed door te trekken naar de weg. Andersom is het iets lastiger.'

Brand probeert elke week minimaal een keer te trainen in natuurgebied 't Zand, bij Alphen aan de Rijn. En anders rond Bergschenhoek, vlakbij haar woonplaats Rotterdam. Het belangrijkste is het inslijten van routine, legt ze uit. Het op-en-afspringen van de fiets, het rennen en klauteren met de fiets op de schouder. Over balkjes springen. Het eindeloos oefenen van korte bochtjes.

Van der Poels 4de

Was er iemand in staat om Mathieu van der Poel van zijn vierde Nederlandse veldrijdtitel om rij af te houden? Het antwoord was tijdens het NK in Surhuisterveen al snel duidelijk: in Nederland staat Van der Poel op eenzame hoogte in het veldrijden. Het hele seizoen draait het al om de tweestrijd tussen Van der Poel en Wout van Aert, een Belg. Voor Lars van der Haar (tweede) en broer David van der Poel (derde) waren in Friesland podiumplaatsen het hoogst haalbare. Even leek Mathieu van der Poel, rijdend in de Europese kampioenstrui, een tactisch spel te willen gaan spelen met broertje David, door samen de kop van de wedstrijd te nemen in de eerste ronde. Maar schijnbaar zonder moeite reed Van der Poel niet lang daarna weg bij zijn concurrenten, om vervolgens niet meer achterom te kijken.

Op het lijf geschreven

Ze heeft weer veel bijgeleerd sinds dit jaar. Ze zit beter op haar fiets in de modderige stukken. 'Belangrijk is dat je recht vooruit kijkt. En dan een beetje achterover gaan zitten om de druk op het achterwiel te houden. Zo krijg je het meeste vermogen overgebracht.' Daar had ze zaterdag veel profijt van. Het NK-parcours in Surhuisterveen was met veel rechte, harde stukken, op het lijf geschreven van een wegrenster.

Maar ook in de blubber groeide de voorsprong van elke ronde met een paar seconden. 'Het parcours lag me inderdaad goed. En dat maakte het misschien wel wat makkelijker. Maar voor een technischer, bochtig parcours loopt ik niet weg.'

Voorzichtige ambities

Ze kijkt uit naar het WK op 2 en 3 februari in Valkenburg. Bang voor het vele klimwerk is ze niet. In de Giro Rosa, de Ronde van Italië voor vrouwen, won ze vorig jaar de koninginnenrit. En tijdens de wereldbekerwedstrijd op een vergelijkbaar parcours rond Valkenburg werd ze afgelopen seizoen vierde.

Een medaille zou mooi zijn, spreekt Brand haar voorzichtige ambities uit. 'Maar het niveauverschil is klein aan de internationale top. De Belgische Sanne Cant zal erop gebrand zijn haar titel te verdedigen. En Pauline (Ferrand-Prévot, Franse veldrijdster, red.) rijdt ook erg sterk op dit moment.'

Of en in welke vorm zevenvoudig wereldkampioen Marianne Vos aan de start staat, is nog niet bekend. Brand rijdt in ieder geval met zelfvertrouwen in het rood-wit-blauw. En mocht het niet lukken in Valkenburg, dan weet ze dat er zich drie weken later alweer een nieuwe kans aandient, maar dan op de weg in Vlaanderen. Het voordeel van de gedeelde wielerliefde.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden