Lucebert, Arlie Russell Hochschild en Guus Kuijer

Signalementen

Een Lucebertboek, een reis door rechts Amerika met socioloog Arlie Russell Hochschild,een geluksboek van Guus Kuijer en andere net verschenen titels.

Omslag van Het lichte oog huilt kleuren

In en om de twee ateliers waar de dichter en beeldend kunstenaar Lucebert (1924-1994) woonde en werkte, Bergen en Jávea, maakte Frederique van Rijn foto's die ze digitaal tot collages combineerde. Haar grootvader Remco Campert koos dichtregels van Lucebert uit ('bruisend zich rekken de takken en huilende vallen de stenen'). Poëzie en fotocollages komen samen in het lichte oog huilt kleuren, dat ook kan fungeren als catalogus bij Van Rijns expositie de vrede graast de kudde voor, die op 3 september wordt geopend in het Bergense museum Kranenburgh.

Wat gebeurt er als je de mythische verhalen over Klytaimnestra, Agamemnon en Orestes hertaalt, maar dan zonder de Griekse goden hun vanouds grote rol te gunnen? Dan worden het verhalen over mensen, zoals Colm Tóibín laat zien in zijn nieuwe roman Het huis van de namen. Die begint met Klytaimnestra, die heeft moeten dulden dat haar man een van hun dochters offerde. Zij wil hem vermoorden. 'Ik bid tot geen enkele god meer.'

Een zangeres breekt door, maar tot zover voorlopig het goede nieuws, want in De doorbraak van Simone van der Vlugt - die behalve kinderboeken en historische romans ook thrillers schrijft - komt zangeres Romée de nodige obstakels op haar pad tegen: een stalker, een beschuldiging van plagiaat, een vermiste broer die ze wil zoeken. En die vermaledijde roem zelf: 'Natuurlijk verander je als iedereen je naam kent en je overal herkend wordt.'

Anderhalf jaar wonen Landa en Leon in de Rotterdamse flat Domus Aurea, 'gouden huis', sinds kort met hun baby Cato. 'Vroeger gingen ze vaak uit eten; nu zitten ze in een landschap van plastic bakjes televisie te kijken.' Aan de overkant van de flat, op een rommelig veldje, is bovendien onaangekondigd een opvang voor verslaafden en daklozen verrezen. Tijd voor actie, vindt Landa in Stille grond van Sanneke van Hassel, die naam maakte als auteur van korte verhalen en ambasssadeur van het genre. Dit is haar tweede roman.

Een van de problemen waarmee je te maken krijgt als je na je pensioen kleiner gaat wonen, is de vraag wat te doen met je boekenbezit, schrijft Wil van den Bercken (1946) in Dag leven, dag boeken! Van den Bercken was slavist en Ruslandhistoricus aan de universiteiten van Utrecht en Nijmegen. Zijn boekje is bedoeld als 'nabeschouwing' op het leven, 'een soort literair testament' dat vooral is geschreven voor zijn kinderen en kleinkinderen. Van den Bercken vindt de oneindigheid van het boekenaanbod diep frustrerend - een mens zal nooit alle boeken kunnen lezen die verschijnen, en bovendien vergeet hij na lezing alweer snel wat hij gelezen heeft - maar troost zich 'met de gedachte dat het hiernamaals een schitterende bibliotheek is waarin alle wijsgerige wijsheid, literaire schoonheid en wetenschappelijke kennis van de mensheid zijn verzameld, met vrouwe Sapientia als bibliothecaresse en met de muzen als literaire minnaressen'.

Wat beweegt de Trumpstemmer? Lang voor het begrip filterbubbel in zwang kwam besloot de Amerikaanse socioloog Arlie Russell Hochschild haar progressieve, kosmopolitische woonplaats Berkeley, Californië een tijdje te verruilen voor het rechtse Louisiana. Ze maakte zich zorgen over de steeds groter wordende, vijandige scheuring tussen de twee politieke kampen in haar land en wilde begrijpen wat conservatieve Amerikanen bezighoudt. Haar onderzoek duurde uiteindelijk vijf jaar en resulteerde begin 2016 in Strangers in Their Own Land, dat een bestseller werd en nu is vertaald als Vreemdelingen in hun eigen land - Een reis door rechts Amerika.

Wie Guus Kuijer volgt op Twitter (@GuusKuijer), weet dat de schrijver de opgewekte levensbeschouwing niet schuwt. Neem deze, van een weekje geleden: 'Ik vind het dagelijkse leven een topervaring. Dat je bestaat, dat je je werk kunt doen, dat je liefhebt. Meer hoeft niet.' Ter gelegenheid van zijn 75ste verjaardag heeft Athenaeum zijn zelfhulpboek Hoe word ik gelukkig? opnieuw uitgegeven. 'Dus met geluk zit het zo: dezelfde dingen die je gelukkig maken, kunnen je ongelukkig maken. Als je bijvoorbeeld een liefdesrelatie hebt, ben je gelukkig, maar als je geliefde de relatie verbreekt, maakt diezelfde liefde je ongelukkig. Geluk is gevaarlijk, want je kunt er ongelukkig van worden. Je kunt beter ongelukkig zijn, want dat is een stuk veiliger.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.