Lowlands: de plek waar je drie dagen lang Trump kunt vergeten

De 25ste editie van het festival is losgebarsten. Even zijn 60 duizend man tot elkaar veroordeeld, ver van het wereldnieuws. Dan gebeuren er gekke dingen.

Jubileumvierders Lowlands is een reünie, met overal vrienden- en vriendinnenclubs. Beeld Najib Nafid

Het popfestival Lowlands te Biddinghuizen is altijd een feestje. Natuurlijk: drie dagen en nachten popmuziek en veel meer in een warm gloeiend tentenparadijs in de Flevopolder - daar hoeft niemand verdrietig bij te kijken.

Maar om jaargang 2017 zit een strik. Het festival viert vanaf vrijdag de 25ste editie. En dat merken de Lowlandsgangers aan alles als ze tegen de middag het terrein betreden. De entree is al anders. Gastvrijer. Het publiek wordt niet meer als vee door stalen dranghekken gedreven, maar poortvrij onthaald door vrolijk personeel dat graag wil zien of het juiste bandje om de pols zit. Even de tas controleren, klaar. Welkom.

Ook het terrein is op de schop genomen. De podiumtenten hebben een blinkend nieuwe behuizing, en voor de verstokte Lowlandsgangers is dat vrijdag belangrijke gespreksstof. En de bekende rood-wit gestreepte Lowlandsschoorstenen zijn ineens futuristisch oranje-zwart gevlamd. Zeer modieus, en het festivalvolk met meerdere Lowlandsjaren in de benen staat er wat kritisch naar te staren. Alsof het oude festival om de eerbiedwaardige leeftijd te maskeren net wat te jeugdige sneakers heeft aangetrokken.

Maar wat vooral opvalt: Lowlands 2017 heeft veel weg van een reünie. Overal zie je ze lopen, de vriendenclubs die de 40 ruim zijn gepasseerd en het jubileum aangrijpen om nog eens naar dat festival te gaan waar ze in 1993 of 1994 al tegen de beste popmuziek aanliepen. En waar vriendschappen hechter werden, want gesmeed rond die magistrale muziekhoogmis in de polder. Vandaar dat in de aanloop naar Lowlands 2017 een zelden vertoonde run op tickets was ontstaan: de jonge festivalgangers kregen meer dan ooit concurrentie van veteranen.

Jazeker, ook op Lowlands lopen nu de generaties door elkaar. Hier en daar zie je zelfs ouders met kinderen van een jaar of 16. Net als op dat andere grote Nederlandse popfestival Pinkpop dus, waar zelfs grootouders met kleinkinderen rondsjouwen. Maar toch is Lowlands, anders dan Pinkpop, geen festival waar muzikale nostalgie wordt gevierd. Waar jonge generaties op het nippertje kunnen kennismaken met museumstukken als Paul McCartney en de Stones. Op het programma van Lowlands 2017 staat welgeteld één oudere rocker: Iggy Pop, maar dat is een soort gemummificeerde puber.

Verder is het blokkenschema avontuurlijk als altijd, met bandjes waarvan soms net één single ergens op YouTube zwerft. Zoals je in 1993 of 1995 ook popsensaties kon ontdekken - die functie van trendwaarnemer heeft Lowlands nog altijd. In de grote podiumtent Alpha snerpen vrijdagmiddag vroeg al de eigenwijze gitaren van het Britse bandje Nothing But Thieves.

De grote aantrekkingskracht van Lowlands, voor jong en oud, zit 'm niet in de muziek alleen. Het festival heeft iets van een cultus, waar een gemeente van gelovigen omheen zwermt. Lowlands is een beleving: drie dagen lang zijn een man of 60 duizend tot elkaar veroordeeld in een afgesloten leefgemeenschap, waar Trump en Noord-Korea er niet toe doen. En dan gebeuren er gekke dingen. Iedereen herinnert zich de hypes van voorgaande jaren, van sinaasappelgevechten tot massale zoektochten naar een zekere 'Theo'. En vrijdag ziet Lowlands alweer iets moois ontstaan bij een paar houten kasten met gaten erin, waar kennelijk zandzakken in kunnen worden gegooid. Het is al meteen een nieuwe Lowlandshobby: zelfs in een eerste slagregenbui staan een paar jongens in een schapenpak met zakken te smijten.

Dit maakt Lowlands zo bijzonder, en het ook nog altijd leukste popfestival van Nederland. De neusjes van het publiek staan niet dezelfde kant op, integendeel. Je ziet jong naast oud, maar ook jongens met Metallicashirtjes naast knotjesmeiden met ingewikkelde linnen tasjes. Hipsters naast rockers, jongens in carnavalstenue naast stralend hippe danceclubgangers.

Het is misschien wel de belangrijkste boodschap die Lowlands 2017 kan uitdragen. Je moet het in Biddinghuizen samen leuk maken, ook al zit je heel anders in elkaar. Onze huidige, tot op het bot gepolariseerde wereld kan er wat van opsteken.

Recensie Lowlands

Bravo stroomt leeg bij concert waarnaar het meest werd uitgekeken
Pas in de laatste tien minuten gingen bij Solange een klein beetje de remmen los. Maar toen had Lowlands deze te ingestudeerde, zelden spontane arty catwalkvoorstelling al massaal de rug toegekeerd.
Lees hier verder.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden