Lou's Views

Twee gewoonten die ik na mijn studententijd moeiteloos achterwege heb gelaten: het eten van bruinebonensoep en het draaien van Lou Reeds Berlin....

De zanger bleek, althans in de interviews die met de gelegenheid gepaard gingen, nog steeds dezelfde zwartkijker als in de jaren zeventig, zij het dan nu wel een met een bril als hulpmiddel. Een ontwerp van eigen hand nota bene: de Lou’s Views. In een gesprek met Het Parool beklaagde het beroemde New Yorkse stuk chagrijn zich erover dat iedereen in Nederland het over zijn tijd in Warhols The Factory wilde hebben, en niemand over zijn Lou’s Views. Maar daar had Lou dus toch even buiten mij gerekend. Man, wat was ik meteen benieuwd naar wat Reed zelf bestempelde als een revolutie in de brildragerij. Terwijl Lou allang weer thuis de onbegrepen kunstenaar zat uit te hangen, zocht ik internet af voor een Lou’s Viewsdealer.

Pas na dagen vond ik een aanknopingspunt in de persoon van Davide de Blasio, eigenaar van een tassenwinkel in Napels (sinds 1865) en Lou Reed-fan vanaf zijn jeugd. Hij zag ooit hoe een zeldzaam vrolijke Reed in de film Blue In The Face van Paul Auster en Wayne Wang (1995) zijn plan ontvouwde om een leeslasbril voor dagelijks gebruik uit te vinden en er de wereld mee te veroveren.

Toen Reed jaren later in Italië een optreden gaf, meldde Davide zich in de kleedkamer met het voorstel de Lou’s Views te gaan produceren. De introductie ervan in 2006 bij de Milanese modepers was een groot succes, schreef Davide me in een e-mail.

En wist ik al dat ik me vanaf nu bevond in tof brillen- en tassengezelschap van onder anderen Woody Allen, Tom Cruise, Jack Nicholson, Hillary Clinton en Luciano Pavarotti?

De post bezorgde enkele weken later mijn eigen exemplaar van de Lou’s Views. Het eerste uur heb ik aan mijn leestafel met de Reed-leeslasbril op gezeten, daarbij voortdurend wisselend tussen de klapstanden ‘omhoog’ en ‘omlaag’. Ook na dat uur begreep ik de genialiteit ervan nog niet. Mijn eigen brillendealer Pim ook niet, trouwens. Volgens hem is de Lou’s Views waarschijnlijk een make-up-bril. Dus dat je er in opklapstand even bij kunt met je oogpotlood, en daarna weer rustig door kunt gaan met lezen of verzien, verduidelijkte Pim. ‘Maar dan kun je je bril toch net zo gemakkelijk afzetten?’, peinsde ik hardop. Het bleef nog lang stil in onze eigen Blue In The Face-remake. Waar was Lou Reed verdomme als je hem op je oude, kippige dag nog écht een keer nodig had?!

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden