Lot

Erg sportief is het natuurlijk niet, maar je staat als mediaspeler ook kansloos zonder de WK-uitzendrechten in de kontzak. Buiten Nederland 1 resteert de Bermudadriehoek, waarin talkshows zich niet eens meer wagen en Nieuwsuur uitwijkt naar rustiger tijden. Verloren wedstrijd. Commerciële omroepen staan vrijwel volledig in de herhaalstand, op VI Oranje na. EditieNL (RTL) belooft voor woensdag, tijdens de wedstrijd Nederland-Australië, een gegarandeerd voetbalvrije uitzending, waarvoor tips maandag nog welkom waren.


Afgelopen vrijdag, tijdens Nederland-Spanje, op Nederland 3: Maidentrip, een film over 'zeilmeisje' Laura Dekker. Ooit een hype van wereldformaat, nu goed voor een schamele 61 duizend kijkers. Deze week weer dagelijks Opium op Oerol (AVRO). In elk geval moedig.


Toch viel langs de lijnen van de collectieve WK-verslaving meer opvallends op te snuiven. Zondag twee ontroerende portretten die dezelfde vraag opriepen.


In 2DOC zond de EO de BBC-documentaire Amish - A secret life uit, over een gezin uit de Amish-gemeenschap in Pennsylvania.


De dertigers David en Miriam Lapp en hun vier kinderen leden, net als een kwart miljoen geloofsgenoten, een eenvoudig bestaan. Geen auto (maar paard en wagen), geen telefoon, geen elektriciteit, en dus geen tv of games. Vanwege 'de afleiding die het geeft'.


De strenge, 300 jaar oude leefregels verbieden contact met camera's, op straffe van excommunicatie. Maar David en Miriam hadden twee weken gebeden, en ziet: het mocht van God. Het gevolg was een inkijkje in een wereldvreemd bestaan, doordrongen van Het Goede.


Ze leken het lot te tarten: een jaar geleden hadden de twee zich opnieuw laten dopen, iets waarop ook al excommunicatie kan staan. Ze ontvingen geëxcommuniceerden en nu lieten ze ook nog een cameraploeg toe. Tegelijk was Miriam zelf bang voor excommunicatie, want ze hield van de mensen om haar heen, huilde ze. Mag de Amish-kerkraad dan wél tv kijken?


Spuiten & Slikken (BNN) bestond zondag geheel uit de filmversie van de afleveringen waarin Tim Hofman de verslaafde Paul volgde bij zijn negende en laatste afkickpoging - anders restte de dood.


Paul (29, T-shirtje, lang blond haar, sympathieke oogopslag) was sinds zijn 13de verslaafd aan blowen, alcohol, snuiven, gokken en nog wat. Nu vond hij het 'tijd voor een nieuwe start', zei hij in de camera vanaf de rand van zijn bed. Hij had gedronken. Zo'n vijf biertjes, dacht Paul. Plus twee flessen Safari. De avond voor z'n intake nam hij nog wat biertjes en scoorde hij twee gram coke.


De maanden erna waren een hel, van trainen en terugval. Diepere oorzaken van zijn verslaving ontbraken, maar in Pauls huidige situatie registreerde Hofman haarfijn het (zelf)bedrog. De leugens, de leegte. De wanhoop, de onmacht.


Na vijf maanden vond hij wijn nog slechts 'verrot druivensap waar je koppijn van krijgt'. De begeleider van het behandelcentrum zag voor de korte termijn geen problemen met Paul. Maar het gaat altijd om de lange termijn. De kans dat het goed ging, was 'fifty-fifty'.


Paul moest zorgen dat hij aan de goede kant bleef. Nuchter blijven. Hij hoefde alleen maar de eerste niet te nemen. Zo simpel was het.


Op zijn 30ste verjaardag was Paul zeven maanden clean. Of hij had gedronken? 'Niet meer dan drie cola.'


De Amish-film is twee jaar oud, de BNN-film van afgelopen jaar. In beide gevallen ben ik erg benieuwd naar de tussenstand.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden