Losgeld voor gejat nummerbord

Op een goede dag, niet lang geleden, aanschouwde ik een verontrustend tafereel toen ik 's ochtends de gordijnen opende: twee agenten waren buiten onze flat de buurt aan het uitkammen. Werkende agenten, altijd iets om je zorgen over te maken. Ze zochten naar iets - onder bomen, onder hopen bladeren, in kelderingangen van andere flats. Maar wat? Een lijk verberg je niet op die plekken. Of was de jongedame die buiten stond, en zelf onder ook onder een aantal auto's tuurde, haar gouden oorringen verloren - en was de politie met groot materieel uitgerukt om haar te helpen?


Die middag werd het mysterie opgelost toen mijn geliefde ontdekte dat de (Wit-Russische) nummerborden van haar auto gestolen waren. Blijkbaar was de halve straat op deze manier aangepakt. Onder de ruitenwisser was een briefje achtergelaten met een telefoonnummer. Thuis belde ze het nummer. 'Mijn nummerborden zijn gestolen en ik vond een briefje met dit nummer erop. Heeft u ze?'


De bandiet (boeven heten in Rusland bandieten) antwoordde als een medewerker van een callcenter van een groot bedrijf: 'Om welk nummerbord gaat het? Aha, ja die heb ik. Ik kan u helpen ze terug te krijgen, tenzij u natuurlijk helemaal naar Mogilev wilt rijden om nieuwe te krijgen.' Mogilev, waar de auto geregistreerd is, ligt 650 kilometer westwaarts.


Uren later, op het wijkkantoor van de politie, deden we aangifte. De stevige agent (Moskouse politieauto's zijn oververtegenwoordigd in de wachtrijen voor McDrive en agenten zijn gemiddeld anderhalf keer dikker dan de rest van de bevolking) nam het briefje met het telefoonnummer van de bandiet zorgvuldig tussen duim en wijsvinger, deed het in een doorzichtig mapje, en voegde het toe aan de aangifte.


Een heus Tatort-moment.


'Gaat u nu dit nummer bellen en de bandiet vangen?' De man keek op van de stapels papier die hij al had geproduceerd over deze zaak en zei heel verbaasd: 'Ik?!? Neeeee! Daar hebben we speciale teams voor, met aparte methodes om met deze bendes af te rekenen. Maakt u zich geen zorgen, alles komt goed.' Als je dat hoort, weet je dat alles reddeloos verloren is.


Van het wijkkantoor reden we met de aangifte naar een ander politiebureau, waar we het ten overstaan van een handvol gevangenen in de 'apenkooi' achterlieten bij de balie, ter registratie en verwerking. De aanwezige agenten spraken met elkaar in korte uitwisselingen van de grofste krachttermen. Maar ondertussen schreeuwde dat nummer van de bandiet tevergeefs om aandacht - want zelfs een leek begrijpt dat deze simkaart binnen een dag zou worden weggegooid.


De inspecteur die met de zaak was belast , meldde vier dagen later dat de zaak niet ter hand was genomen omdat de waarde van de gestolen nummerborden minder was dan duizend roebel (25 euro). Tot zover de speciale teams en de bijzondere opsporingsmethoden. Een week later, bij de ontvangst van nieuwe nummerborden in Mogilev, keek de Wit-Russische inspecteur niet op van het verhaal. 'Zulke klanten krijgen we hier heel veel, vooral uit Moskou. Eerst vroegen de bandieten honderd dollar, nu al driehonderd of meer.'


Het is dat ik ander werk heb, maar het lijkt op de perfecte misdaad: klein vergrijp, geen vervolging, goede inkomsten.


Politieagenten in Moskou.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden