Loorbachs grotemensendroom

De goldrush van Jan Loorbach begint zaterdagmorgen bij Leontien van Moorsel, voert hem 's middags naar Anky van Grunsven en eindigt in de avonduren bij de hockeyers....

Eigenlijk wel een rustig dagje, zegt de baas van de olympische ploeg in Sydney. 'Je chauffeur rijdt je naar het fietsen. Even juichen en dan door naar de paarden. Haal je weer goud op en nu zijn we hier.' Het is half acht; over dertig minuten begint de hockey finale.

Jan Loorbach is 2.17 meter lang, heeft een extreem diepe basstem en een mooi gevoel voor zelfspot. Hij is chef de mission, maar noemt zichzelf medewerker buitendienst. 'Je holt van het een naar het ander en je bent steeds maar enthousiast.'

Ruim acht uur eerder: samen met Joop Alberda, zijn collega van de buitendienst, staat Loorbach in zijn roodwitblauwe T-shirt voor de ingang van Sydney Football Stadium als de ceremonie protocollaire begint. Jan Loorbach heft zijn armen als dirigent, neuriet de eerste tonen van het volkslied en lacht een beetje verlegen als de humor niet meteen op zijn plaats valt.

Hij heeft de afgelopen twee weken al acht keer het Wilhelmus gehoord in een sportarena. Alleen het eerste goud van Van Moorsel miste Loorbacht omdat vrijwel tegelijkertijd Pieter van den Hoo genband zijn tweede gouden medaille binnensleepte. Alberda was op de wielerbaan, Loorbach in het zwembad.

Het zijn euforische dagen geweest in Sydney, maar Jan Loorbach beleeft ze met enige reserve. 'Je voelt het wel mee, maar niet te lang omdat je je eigenlijk al weer richt op het volgende. De vrees dat het ergens mis kan gaan, betekent dat je je niet helemaal in de euforie kunt storten. Elk moment moet je beschikbaar zijn voor iets serieus. Het remt me niet, maar het houdt me wel scherp.'

Niettemin heeft Jan Loorbach de Olympische Spelen als een droom ervaren. 'Je bent toch maar een bevoorrecht mens dat je overal bij mag zijn en dat je ook nog eens zo'n kaart om je nek hebt hangen, waardoor je overal doorheen kunt banjeren.'

Hij noemt het eerst een jongensdroom, maar corrigeert zichzelf even later. Nee, het is een grotemensendroom. 'Een jongensdroom is zelf meedoen, maar als dat er niet meer in zit, moet je van droom veranderen.' Loorbach is zelf een behoorlijke basketballer geweest. 'Maar nooit van het niveau dat dit erin zat.'

Het mooiste moment van de Spelen beleeft hij zaterdagmiddag in Horsley Park als Anky van Grunsven met haar paard Bonfire goud wint in de dressuur. 'Tijdens haar ereronde zag je een golf van gejuich met haar meegaan. Daar zat iets in van de tien jaar die het had gekost om haar grote rivale Isabell Werth te kunnen verslaan. Het publiek voelde dat op de een of andere manier aan. Dat vond ik echt een kippenvelmoment.'

Bij de hockeywedstrijd 's avonds is Loorbach een ingetogen toeschouwer. Pas bij de derde treffer, een mooie van Stephan Veen, toont hij tekenen van enthousiasme. Als het daarna toch weer 3-3 wordt en dat ook in de verlenging blijft, loopt Loorbach naar beneden om in de dug-out morele steun te verlenen bij de beslissende serie strafballen tegen de Koreanen.

Vanaf een afstandje kijkt hij toe hoe aanvoerder Veen de laatste strafbal benut en hoe spelers en stafleden elkaar in de armen vallen. Loorbach houdt zich nog even op de achtergrond. Pas als de euforie plaatsmaakt voor innige tevredenheid loopt de chef de mission het veld op, schudt handen en drukt Veen aan zijn borst, letterlijk.

Willem-Alexander reikt de medailles uit. De hockeyfamilie zingt dat ze zwaait naar de prins en voegt de daad bij het woord. Loorbach maakt een foto.

Dan weerklinkt voor de derde maal die dag het Wilhelmus. Hij zingt uit volle borst en tekstvast mee. 'Ik heb ook wel wat kunnen oefenen de laatste dagen. Alleen met de juiste toon blijf ik moeite houden.'

Na afloop van de plechtigheid wijst Loorbach zijn collega van de buitendienst op de fier wapperende driekleur. 'Hij staat weer strak in de mast.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden