Lome handelstad

HAVENSTAD MOMBASA WORDT MEESTAL OVERGESLAGEN TIJDENS EEN STRANDVAKANTIE IN KENIA. TERWIJL HET EEN MOOIE PLEK IS OM EEN FLEURIGE KANGA TE KOPEN, TE ETEN EN MENSEN TE KIJKEN....

'Gaat het goed met je?''Ja, ja.''En met de familie?''Ja, ja.''In Mombasaook alles oké?''Ja, ja.'

Hij mag dan geen breedsprakig iemand zijn, Mbarak, ook hij gaat ervanuit dat allereerst naar het wel en wee van hemzelf, zijn mensen en zijnomgeving wordt gevraagd.

Een begroeting kan in Mombasa, zeker voor wie haar in het Swahili kanformuleren, al gauw een paar minuten in beslag nemen. Echteinformatie-overdracht vindt daarbij niet plaats. En dat is ook helemaal debedoeling niet. Het ritueel zélf is de betekenis van het ritueel.

Mbarak is een van die mensen die soms meermalen op een dag tussenMombasa Eiland en de omgeving op het vasteland op en neer rijden. Eb envloed kenmerken niet alleen de Indische Oceaan, het water waaraan de stadgrenst, maar ook het ritme van de mensen die Mombasa in- en uitgaan. Voorbeide geldt: neem de tijd om een en ander goed te kunnen waarnemen.

'Haraka, haraka, haina baraka' waarschuwt een bord bij binnenkomst vande stad. In het Nederlands zouden we zeggen: haastige spoed is zelden goed.Het is weliswaar een verkeerswaarschuwing, maar zij gaat ook breder op. Wiedenkt zich in het hete en vochtige klimaat van Mombasa te moeten reppen,ligt binnen de kortste keren uitgeput in de schaduw.

Rustig aan dus. Misschien wel de beste manier om de wat slome stromingvan mens en natuur te ondergaan: de veerpont bij Likoni nemen. Reizigersdie naar de stranden ten zuiden van Mombasa willen, kunnen er sowieso nietomheen.

Het tochtje over het water duurt niet veel meer dan tien minuten, maarmet het wachten op de boot, het inladen en het iedereen weer aan walkrijgen, is toch al gauw een halfuur of drie kwartier gemoeid. Zo middenin die hitte: heerlijk dan om je heen te kunnen kijken.

De felle kleuren van de islamitische gewaden, hier en daar onderbrokendoor het strenge zwart van een moslima; de bonte vormen van de handbagagedie de passagiers de veerboot op slepen; de geur van zweet op de parelenderuggen van oersterke en onversaagde mannen die een overvolgeladen handkarde kade op duwen; de murmeling van het zeewater rond het pontje: driekwartier is eigenlijk veel te kort.

Maar goed, daarna is iedereen Mombasa weer uit. In de stad zelf is vooreen bezoeker die geen handel drijft maar voor stedelijke architectuur komtniet erg veel te beleven. Mombasa is in dat opzicht vooral een praktische,een zakelijke plek. Het echte slenteren vindt er plaats in de steegjes vande oude stad.

Vlak daarbij ligt het bekendste monument. Het is Fort Jesus, aan heteinde van de zestiende eeuw door Portugese kolonisten gebouwd, maar in deeeuwen daarna in steeds wisselende handen gekomen. De oude kanonnen kijkenuit over de ingang tot de haven. Op het terrein is ook een klein museum.En natuurlijk wordt de bezoeker er herinnerd aan de slavenhandel, denegotie aan de Oost-Afrikaanse kust waarmee Europeanen en Arabieren zicheeuwenlang hebben verrijkt.

In de oude stad kun je op zoek naar een fleurige kanga, een omslagdoek.Niet alleen omdat dat handig kan zijn voor later, op het strand, maar omdathet de beste toegang geeft tot het handelend deel der bevolking.

Zoek daarna verder naar een restaurant waar traditioneel Swahili-etenwordt geserveerd. Het is niet alleen bijzonder smakelijk, het geeft deheren ook een al even traditionele gelegenheid om vóór de dames de visen andere in kokosnootsaus gekookte lekkernijen opgeschept te krijgen.Schoenen uit, tussen de kussens op de grond, en als het even kan: met dehanden eten.

Dat alles dus in de stad. Maar verse vis en Swahili-voedsel zijnnatuurlijk ook in de omgeving van Mombasa te vinden. Eerlijk is eerlijk,daar zal de reiziger op zeker moment toch uitkomen: op de witte stranden,in de schaduw van de palmen, of in het koraalgroene water.

Voor de dames geldt daarbij een extraatje. Mombasa is ook bekend om zijn'beachboys', de jonge Keniaanse mannen die de oudere blanke dames eenschijnbaar onvergetelijke vakantie geven.

Zelfs prachtig uitgedoste Masai-mannen, de trotse herders van desavanne, zijn op het strand te vinden. Al te vaak is het volkomen nep, enzijn het slimme Mombasa-jongens die zich hebben verkleed. Ach, het is enblijft een handelsstad.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden