Lof der volharding

Misschien wel de taaiste journalist van de wereld is Jerrold Kessel, de CNN-correspondent in Jeruzalem. Hoe lang hij zich al op deze standplaats bevindt, weet ik niet, maar naar mijn gevoel is hij er volledig mee vergroeid....

Paul Brill

Alle correspondenten die het langdurig op zo'n onzalige post volhouden en intussen hun journalistieke koelbloedigheid bewaren, verdienen natuurlijk bewondering. Maar er zijn er weinig die zo vaak over dood en verderf moeten berichten en zo frequent moeten uitleggen hoe zeer de jongste aanslag het jongste vredesplan heeft ondermijnd. Voor een aanslag of vergeldingsactie met minder dan vijf doden vallen de Nederlandse nieuwsrubrieken hun correspondent in Jeruzalem al niet eens meer lastig en pas als het aantal slachtoffers in de tientallen loopt zal het NOS Journaal een extra bulletin overwegen. Maar Kessel moet bij elke gewelddaad komen opdraven. Eerst om het breaking news te melden, dan om nadere bijzonderheden te verschaffen, en tenslotte om de politieke consequenties te bespreken.

Zondagochtend kwam ik zappend bij CNN uit, en daar stond hij weer met zijn vertrouwenwekkende grijze ringbaard en trouwe oogopslag de laatste omineuze ontwikkeling te analyseren. Wat is er na de Israëlische raketbe-schieting op Gaza nog over van de Amerikaanse routekaart naar de vrede, was de vraag. Niets aan de toonzetting van Kessels antwoord deed vermoeden dat hij het al een kleine honderd keer had gegeven. Geen spoor van onverschilligheid of cynisme te ontdekken. Helaas moest gevreesd worden dat deze nieuwe geweldsuitbarsting de zaak van de vrede toch werkelijk geen goed had gedaan, was de serene boodschap.

Zou er ooit een economische theorie van de volharding zijn opgesteld? Zo ja, dan hadden we dat gisteravond vermoedelijk wel meegekregen van Henriëtte Maassen van den Brink, de vijfde en laatste zomergast van dit jaar. Alles is economie, luidt haar motto, en inderdaad leverden de door haar uitgekozen fragmenten bijna steeds voedsel voor een economische kanttekening of bespiegeling. Zelfs vreemdgaan, geïllustreerd aan de hand van een twintig jaar oude voorstelling van het Werkteater, bleek een onderwerp dat vooral in economische termen besproken kon worden.

Het gaf de uitzending beslist een aparte kleur, temeer daar Maassen van den Brink onconventionele voorkeuren (zoals voor Margaret Thatcher) niet schuwde. Maar ook Joost Zwagerman moest toch even slikken bij haar strenge rationalisme. 'Bestaat de fatale liefde dan niet?', vroeg hij na een fragment over Coco Chanel. 'Nee', was het onverbiddelijke antwoord, 'die komt alleen in romans voor.'

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden