Little Richard

Cliff Richard was in Nederland. Niet voor een optreden, maar voor de promotie van een optreden. Huh, heeft Sir Cliff dat nodig?

Als een goed geconserveerde vijftiger, zo oogt Cliff Richard wanneer hij in de Burgemeesterskamer van het hoofdstedelijke Hotel The Grand ter begroeting zijn hand uitsteekt. Dat hij al 73 is, zie je niet aan hem af. Een bruinrode kleurspoeling door zijn volle haardos kleurt goed bij zijn gelaat dat in de winter aan de Caribische zon van Barbados en 's zomers aan die van Portugal wordt blootgesteld.


Cliff Richard, of Sir Cliff zoals hij sinds 1995 graag wordt genoemd, heeft naar eigen zeggen een heerlijk leven. Waarom hij dan op deze zondag in december naar het gure Amsterdam is gekomen? Heel eenvoudig: 'Ik kreeg een belletje dat de kaartverkoop van mijn concert te wensen overliet. Kijk dan is het heel simpel, dan kom ik. Ik heb altijd een groot plichtsbesef gehad. Platenmaatschappijen doen niks voor me, dat weet ik inmiddels. Toch kom ik gewoon weer in de toptien met mijn nieuwe plaat, dus echt te klagen heb ik niet.'


Maar een lege concertzaal, dat gaat hem niet overkomen en promotor Mojo heeft weleens wat meer moeite moeten doen om een artiest nog wat aandacht op een show te laten vestigen. 'Kijk, ik ben ook erg blij met mijn nieuwe plaat, dus heb ik een mooi excuus om er toch over te praten, al zou Warner (zijn huidige platenmaatschappij, red.) best mee mogen betalen', zegt hij lachend.


Bijzonder aan de plaat, The Fabulous Rock 'N' Roll Songbook, is alleen al het gegeven dat het zijn honderdste album betreft. 'Dat is me verteld, ja. Zelf ben ik de tel na vijftig singles al enigszins kwijt geraakt, maar tel je alle compilaties, liveplaten en filmsoundtracks bij de studioalbums op, dan kom je inderdaad op honderd uit. Tweehonderdvijftig miljoen stuks zijn er verkocht', voegt hij er parmantig aan toe, een vinger in de lucht priemend.


Getallen en andere feiten uit zijn cv, daar heeft hij een goed geheugen voor, zo blijkt tijdens de 20 minuten die voor het gesprek zijn gereserveerd. 'Geen artiest verkocht bij zijn leven zo veel als ik. The Beatles? Nee joh, die leven toch niet meer. Wie verkocht als eerste zeventien keer Wembley uit en vierendertig keer de Royal Albert Hall?'


Cliff Richard was in 1995 de eerste popmuzikant die in Groot-Brittannië werd geridderd. 'Bob Geldof was eerder, maar dat is een Ier en die kreeg dus een ander soort ridderschap. Na mij kwamen pas Sir Paul, Sir Elton en Sir Mick'.


Hij zegt het met meer dan trots, alsof hij iets te bewijzen heeft, alsof een kwart miljard verkochte platen niet veelzeggend genoeg is. 'Miskend is een groot woord en ik maak me er niet meer druk om, maar bepaald scheutig met complimenten is de geschiedschrijving niet voor me geweest. Altijd hebben ze het over Elvis en The Beatles. Weet je dat John Lennon zelf heeft gezegd dat er vóór Cliff Richard niks was in Engeland? Ik was er al in 1958 en ik heb ze het land uit gejaagd, dat zeg ik altijd maar. Ze moesten het in Hamburg allemaal nog leren, voordat ze met mij de concurrentie konden aangaan.'


Oké, dat is misschien overdreven, dat vindt hij zelf eigenlijk ook wel. 'Maar toen ik een paar jaar geleden weer met de The Shadows op tournee ging, dacht ik wel tijdens de optredens: wij waren destijds onze tijd ver vooruit en het klinkt nog steeds geweldig.'


Die succesvolle wereldtournee van Richard met de aloude Shadows - in 2009 deed hij ook Nederland aan - was echter niet de aanleiding dat hij op zijn nieuwe album terugkeert naar oude rock 'n' roll.


'Het zit zo. Mijn buurman in Barbados is een schatrijke zakenman. Hij vroeg: 'Cliff, als jij nu eens een plaat met lekkere rock 'n' rollnummers gaat maken en mijn naam in de credits vermeldt, dan betaal ik de kosten.'


Niet dat Richard onbemiddeld is, maar, zo haast hij zich erbij te zeggen: 'Mijn manager vond dat ik hem toch maar moest laten betalen als hij daarop stond.' Dus staat de naam Eddie Healy keurig vermeld als executive producer en is de zanger blij dat hij zich heeft laten ompraten. 'Ik heb liedjes gekozen die nog van voor mijn tijd zijn. Van The Everly Brothers, Elvis, Chuck Berry en Little Richard. Het zingen voelde zo heerlijk, alsof ik weer 15 was. Ik zat bij de opnamen echt in een comfortzone, eentje waar ik eigenlijk niet meer uit wilde. Liedjes als Rip It Up, Such A Night en Johnny B. Goode hebben me gemaakt tot wie ik ben, het is de basis van mijn artistieke leven. Dat wil ik gaan delen tijdens de shows in Europa.'


Dat het wel veel gecoverde liedjes zijn, waarvoor mensen misschien niet zo snel de deur uit gaan, daar wil Richard niet aan. 'Ik noem het geen covers, ik zie het als herscheppingen. Echt, het wordt dikke pret, die shows. En mochten de lezers twijfelen: ik doe ook eigen hits.'


Cliff Richard Still Reelin' And A-Rockin', 17/5 Ziggo Dome, Amsterdam.

Cliff Richard: The Fabulous Rock 'N' Roll Songbook. Warner Music.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden