Linkse samenwerking

In de Partij van de Arbeid gaan stemmen op voor politieke samenwerking van links...

Die laatste stap, een linkse eenheidspartij, vergt wel erg veel van de verbeeldingskracht van de betrokken partijen. De vraag is echter of de omstandigheden de progressieve partijen niet dwingen over hun eigen schaduw heen te springen. De afgang van de LPF mag de aandacht niet afleiden van de dreun die de kiezers op 15 mei aan links hebben uitgedeeld. De 26 zetels van de LPF komen precies overeen met de 26 zetels verlies van PvdA, D66 en GroenLinks samen. Het is een illusie te denken dat de LPF-stemmers zullen terugkeren in de progressieve moederschoot. Zij gaan eerder naar CDA, VVD, Leefbaar Nederland, of - zo valt te vrezen - ze keren de politiek gedesillusioneerd de rug toe.

Rechts blijft dus het politieke terrein beheersen. Als links nog iets wil redden van haar idealen - democratisering, bescherming van natuur en milieu, solidariteit - is gezamenlijk optrekken geboden.

Het is begrijpelijk dat D66, GroenLinks en SP afwerend reageren op de avances van de PvdA. In het verleden heeft de PvdA linkse samenwerking alleen bepleit als het met haar zelf slecht ging. Zodra de PvdA weer winst boekte, werden D66 en de PPR aan de kant gezet. De PvdA zal dan ook, als grootste verliezer, het vertrouwen van D66 en de anderen moeten zien terug te winnen. Dat kan alleen door te erkennen dat in D66, GroenLinks en de SP politiek talent en nieuwe ideeën op dit moment beter gedijen dan in de gedemoraliseerde sociaal-democratie.

De Statenverkiezingen van mei vormen een goede gelegenheid te onderhandelen over gezamenlijke lijsten en programma's. Het is geen geheim dat partijen de grootste moeite hebben voldoende gekwalificeerde leden voor de Provinciale Staten te vinden.

Het belangrijkste blijft de programmatische vernieuwing van links. Als het gaat om veiligheid, de integratie van minderheden, de reïntegratie van arbeidsongeschikten (WAO) en onderwijs (studiehuis) heeft progressief Nederland een hoop huiswerk in te halen.

Ondanks aanvankelijke scepsis is het CDA uiteindelijk de meest succesvolle politieke vernieuwing van de laatste halve eeuw gebleken. Links kan daarvan leren dat een eventuele fusie meer dient te zijn dan een optelsom van de oude partijen. Het is vooral de program matische vernieuwing van de christen-democratie geweest waarvan Jan Peter Balkenende nu de vruchten plukt.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden