Likeurtje voor macho's

Twee Nederlandse reclamemannen maken Italiaanse limoncello. 'Overal waar we we het woord lieten vallen, begonnen oude vrouwtjes het recept te vertellen.'

'Likeurtjes zijn natuurlijk het ultieme wijvending', zegt Lard Breebaart. 'Wij wilden een stoer likeurtje, als het even kan. Toch?'


Frank de Ruwe: 'Onze limoncello is de macho onder de likeuren, dat staat ook op het etiket. Dit kun je gewoon bestellen, als man. Er zit net iets minder suiker in dan normaal, en net iets meer alcohol. En de fles is dikker, mannelijker, dan bij de meeste andere limoncello. Op het etiket gebruiken we niet voor niets woorden als gele Ferrari.'


Breebaart (34) en De Ruwe (33) werken bij Natwerk - een Amsterdams reclamebureau, maar geen gewoon reclamebureau. De Ruwe: 'We gaan ook de nieuwe videoclip van Extince maken, bijvoorbeeld. En we ontwikkelen zelf producten.'


Zoals Bello Limoncello, hun nieuwste product, maar ook Hoppathee, thee met de hoeveelheid cafeïne van een dubbele espresso, per één verpakt. Ook vrij nieuw is 'montagesaus'; mayonaise, ketchup en mosterd die je door middel van een soort lijmpistool op je hamburger kunt kitten. 'Echte mannelijke barbecuesaus', zegt Breebaart.


De Ruwe: 'Zo'n eigen product is een goede manier om bij een klant binnen te komen. Met onze montagesaus hebben we bij Remia en Calvé gezeten. Dat staat een stuk beter dan een bedrijfspresentatie.'


Als reclamestunt voor BNN liet Natwerk een truck met een miljoen kauwgomballen omvallen op de Dam in Amsterdam. Ze haalden er het nieuws mee, en BNN dus de gezochte aandacht. En gewoon voor de lol zette Natwerk een reuzewipkip - een gestripte Fiat 500 op een veeronderstel - neer op het strand van Wijk aan Zee. De Ruwe: 'Die hebben we zonder vergunning neergezet. Pas na een paar weken is hij verwijderd. Dat ding was haast niet te verwijderen, daar zat een enorme betonnen plaat onder. Met dit soort acties bouwen we een jong en rebels imago op, en dat trekt weer nieuwe klanten aan, zoals Diesel, VPRO en Ben.'


Het idee om zelf limoncello te maken ontstond spontaan, eind mei in een restaurant in Amsterdam. De Ruwe: 'Bij onze derde limoncello dachten we ineens: volgens mij moeten we dit gewoon zelf gaan maken. Het is echt Italiaans, dus je weet ook gelijk waar je heen moet als je het wilt gaan maken. Een week later stapten we in de auto, zonder duidelijk plan.'


In de loods achter het kantoor staat de auto waarmee ze naar Italië reden: een Peugeot 205 cabrio die, zacht uitgedrukt, z'n beste tijd gehad heeft. De Ruwe: 'Het enige wat we gecontroleerd hebben, is of de toeter het deed, want je moet natuurlijk wel kunnen toeteren in Italië.'


Breebaart en De Ruwe schoren allebei een snor (Breebaart heeft 'm nog steeds) en reden naar Napels, waar ze de boot naar Palermo namen. Op zoek naar de beste citroenen.


Die vonden ze niet op Sicilië, maar in Amalfi. Breebaart: 'We spreken geen woord Italiaans, maar limoncello snapt iedereen. We maakten tekeningetjes van twee mannetjes, een handje en een citroen, wat moest voorstellen dat we zelf wilden plukken. Onderhandelen deden we ook op papier.' De Ruwe: 'Als je ze plukt zijn de citroenen groen-gelig, maar in de zon worden ze snel bruin. Dus zijn we ze gaan schillen, op een bankje, langs de weg, of in de auto.'


De schillen (de rest van de citroen heb je voor limoncello niet nodig) gingen in vaten alcohol, die ze van een lokale kroegbaas hadden gekocht. Breebaart: 'Overal waar we het woord limoncello lieten vallen, begonnen oude vrouwtjes het recept aan ons te vertellen. Op een gegeven moment ken je het uit je hoofd, ook in het Italiaans. Acht citroenen, een liter alcohol, aanlengen tot 30 procent met een bepaalde hoeveelheid suiker. Eigenlijk is limoncello maken hartstikke simpel. Eén ding is belangrijk: goede citroenen. Met citroenen van de Albert Heijn kun je geen lekkere limoncello maken, want die dingen worden ingevet, omdat ze moeten glimmen. En bij veel limoncello van de slijter proef je gewoon dat ze chemische pulp gebruikt hebben, geen echte citroenen. Het is het verschil tussen een Napoleonsnoepje en een echte citroen.'


Na één ritje naar Italië is er nu 260 liter limoncello, 520 flesjes. Het logo is toepasselijk: een snor, bestaand uit twee citroenblaadjes. Door die eerste voorraad is Natwerk waarschijnlijk zo heen, dus nu is het zoeken naar iemand die de sales en productie van Breebaart en De Ruwe wil overnemen. Er is volgens De Ruwe 'al een hele trits' restaurants en cafés met belangstelling om de Bello Limoncello op de kaart te zetten. 'Je kunt dit in twee weken produceren. Als het een succes wordt, doen we dat natuurlijk. Alleen dan niet meer intern.'


Breebaart: 'Wij zijn morgen liever weer een ander raar plan aan het bedenken.'


Bello Limoncello, 15 euro, inclusief gelimiteerd boekje. Te bestellen op bello-limoncello.nl

'Acht citroenen, een liter alcohol, aanlengen tot 30 procent met een bepaalde hoeveelheid suiker: eigenlijk is limoncello maken hartstikke simpel'


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden