Liever Whoopi dan Aleppo

Fijn voor de politieke junks: nu de verkiezingsborden uit het straatbeeld zijn verdwenen en Mark en Diederik zich hebben teruggetrokken in de onderhandelingskamer, kunnen ze zich in ieder geval vergrijpen aan de Amerikaanse presidentsverkiezingen. Met nog minder dan zes weken te gaan tot de verkiezingsdag, is er volop campagnenieuws. Is het geen blunder van Mitt Romney, dan is het wel een vooruitblik op het eerste debat tussen de twee kandidaten. Wellicht allemaal een stuk minder opwindend dan in 2008, het blijft toch politiek theater van het hoogste niveau.


Het is eenvoudig om dat circus als spannend entertainment gade te slaan, als een veilige buitenstaander, wiens landsbestuur niet van de race afhangt. Maar de president van Amerika heeft nogal wat macht op het wereldtoneel, dus gaat het ons indirect toch aan. Met enige verbazing nam ik dan ook onlangs kennis van het bericht dat president Obama de een-op-een-gesprekken op de VN-top besloot over te slaan. De officiële verklaring van het Witte Huis luidde dat de president onlangs al genoeg wereldleiders heeft gesproken.


Vreemd. Dat klinkt als een profvoetballer die besluit het WK over te slaan, omdat hij het hele seizoen al genoeg wedstrijden heeft gespeeld. We hebben het hier niet over de ambassadeur van Honolulu (en zelfs die zou moeten blijven), maar over de machtigste man van de wereld.


Ach, dacht ik nog: die heeft wellicht echt heel belangrijke dingen te doen. Maar wat bleek: Obama had wel tijd om bij Whoopi Goldberg aan te schuiven, alwaar hij gezellig keuvelde over koetjes en kalfjes om steun te vergaren van Amerikaanse huisvrouwen. Welnu, het is campagnetijd, dat begrijpt ieder mens. Maar het lijkt me toch niet echt de bedoeling dat de president van het machtigste land van de wereld, de man die al over de wereld reisde nog voordat hij president werd, de man die een einde wilde maken aan de naar binnen gekeerde buitenlandpolitiek van de Bush-jaren, de VN-top laat schieten. Nu moesten we het doen met de treurige poppenkast van Netanyahu, die met zijn tekening van een (Iraanse?) bom de indruk wekte dezelfde spindoctor te hebben ingehuurd die ooit Jolande Sap met een stekkerdoos ons parlement instuurde.


Ik vind helemaal niet dat Obama heeft gefaald als president. Gezien de barre economische omstandigheden waarmee hij te maken heeft gehad, heeft hij bergen verzet. Het beëindigen van de oorlog in Irak, het invoeren van Wall Street-toezicht en het afwenden van de tweede Grote Depressie zijn daarvan goede voorbeelden. Het invoeren van een gezondheidswet is zelfs historisch.


En toch knaagt het dat Obama nu liever bij Whoopi zit dan op de VN-top. Wat me zo tegenvalt, is dat hij vier jaar geleden een presidentskandidaat was die zich over meer leek te bekommeren dan de Verenigde Staten alleen. Het leek eindelijk wat meer God Bless the World te worden in plaats van God Bless America (vrij naar een quote van cabaretier Lebbis).


Vorige week kwam Tineke Ceelen van Stichting Vluchteling met een aangrijpend verhaal over Syrië in Pauw & Witteman. Op Twitter reageerde men geschokt. Ik ook. Maar dat wij geschokt zijn over gruwelijke zaken die zich daar nu toch al maanden achtereen afspelen, zegt veel over de waan van de dag. Vorig jaar zaten we allemaal dag in dag uit aan de buis gekluisterd om de laatste ontwikkelingen in Tunesië, Egypte en Libië te volgen. De Arabische Lente was waarschijnlijk het belangrijkste nieuws van het jaar. Maar nu er dagelijks mensen sterven in een vergelijkbare strijd, geven we niet thuis. Alsof we verzadigd zijn.


Het wordt tijd dat we stoppen met Syrië om te gaan op een manier die zoveel lijkt te willen zeggen als: 'Jammer jongens, jullie zijn voor ons een beetje mosterd na de maaltijd, volgende lente beter.'


Van de president van Amerika verwacht ik daar een voortrekkersrol in. Ook al spreekt hij de meeste leiders waarschijnlijk wekelijks, het is belangrijk dat juist hij laat zien een VN-top als meer te beschouwen dan een hinderlijke onderbreking van zijn herverkiezingscampagne. Dat is in het belang van de wereld die in de fik staat. Whoopi wacht maar tot het vuur in Aleppo is geblust.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden