REPORTAGE

Liever 'sjotten' bij RWDM dan radicaliseren

Racing White Daring Molenbeek was ooit dé voetbalclub van België. Maar RWDM raakte in verval, net als de gemeente. Nu is de club terug, zij het op het laagste niveau. Toch hoopt ze radicaliserende jongeren kansen te bieden.

Politiebewaking zondag bij het verlaten Edmond Machtens-stadion in Molenbeek, thuishaven van RWDM. De wedstrijd tegen Tournai werd om veiligheidsredenen afgelast.Beeld Marcel van den Bergh

Molenbeek, zondagmiddag. 'Kom snel binnen', zegt Irene Boisschout, de 73-jarige conciërge van het Edmond Machtens-stadion van Racing White Daring Molenbeek, kortweg RWDM. Haar haast heeft niets te maken met de terreurdreiging in haar stad. Ze staat in de deuropening en drukt de bovenkant van haar ochtendjas stevig dicht. 'Ik ben bang dat ik verkouden word.'

We hebben bij haar aangebeld omdat we RWDM-bestuurder Danny Vander Eeckt graag binnen de poorten op de foto willen zetten. De woning van Boisschout staat op de hoek van het stadion. Haar achtertuin loopt bijna over in de trap naar de hoofdtribune.

Eerbetoon

Eigenlijk had er nu, zondagmiddag drie uur, gevoetbald moeten worden in het stadion. Het zou de eerste keer na 'Parijs' zijn geweest. Het plan was dat de spelers uit eerbetoon voor de slachtoffers speciale shirts zouden dragen tegen Tournai en dat vooraf de Marseillaise uit de luidsprekers zou klinken.

Maar toen Vander Eeckt zaterdagmorgen op de radio over dreigingsniveau 4 hoorde, vreesde hij al het ergste. Een paar minuten later werd hij gebeld door de burgermeester van Molenbeek. Inderdaad: wedstrijd afgelast. Alle begrip overigens, zegt hij. 'In deze omstandigheden had niemand zin om te spelen.'

Inmiddels is het meer dan een etmaal later en maken Boisschout en hij grapjes over de dreiging van een aanslag in Molenbeek, waar terreurverdachte Salah Abdeslam zich mogelijk ophoudt. 'Geloof me, Molenbeek is nu de veiligste plaats op aarde', zegt de conciërge. 'Of dacht je dat ze elkaar soms gaan neerschieten?'

Bij het afscheid krijgt ze een zoen van Vander Eeckt. Die wijst het Nederlandse bezoek op zijn spierwitte Mercedes, op de parkeerplaats van het stadion. 'Kom, stap in', spoort hij aan. 'Dan laat ik je Molenbeek zien. Vertel ik ondertussen over de onze club.'

Vergeet Anderlecht, vergeet Club Brugge. Racing White Daring Molenbeek, dát was halverwege de jaren zeventig de club van België. In 1975 werd RWDM landskampioen. Twee jaar later reikte de ploeg, onder leiding van de Nederlandse trainer Piet de Visser, tot de halve finale van de UEFA Cup.

Maar zo snel als de club omhoog schoot, zo snel raakte de club ook weer in verval. Toen bouwondernemer en geldschieter Jean-Baptiste L'Ecluse zich terugtrok, was het snel gedaan met de successen van RWDM. In 2002 was de schuldenlast zo hoog dat het faillissement werd aangevraagd.

Muurschilderingen in het stadion.Beeld Marcel van den Bergh

Broeinest

Tegelijk met de teloorgang van de club begon ook de aftakeling van de gemeente. Migranten kregen de overhand. De overheid liet zaken op zijn beloop. Molenbeek groeide uit tot een broeinest van radicaliserende moslims. Bij vrijwel elke terroristische aanslag in Europa de laatste jaren was er wel een link met de Brusselse gemeente.

Toch is Molenbeek niet het getto dat de media ervan maken, meent Vander Eeckt, terwijl hij richting 'Laag Molenbeek' rijdt, het gedeelte dat door veel Belgische inwoners als 'Klein Marokko' wordt aangeduid. Wat opvalt, is de bedrijvigheid op straat. Ondanks de hoogste alarmfase wordt er volop gewinkeld, gejogd en koffie gedronken in Molenbeek.

Vander Eeckt, in het dagelijks leven eigenaar van een carwash-keten, wijst op het gemeentehuis. 'We hebben daar vorig jaar veel vergaderingen gehad. Dan reed ik 's avonds laat in mijn eentje terug naar huis. Ik ben nog nooit bang geweest.'

Deze zomer werd RWDM heropgericht. Vermogende supporters kochten de licentie van Standaard Wetteren. De club komt nu uit in vierde klasse, de laagste nationale voetbalklasse van België, vergelijkbaar met de hoofdklasse in Nederland.

De missie is om zo mogelijk snel naar de Eerste Klasse op te stomen. Daarbij kan de club rekenen op een vaste schare fans. Gemiddeld komen er zo'n drieduizend toeschouwers naar het stadion. Die zijn wel grotendeels blank.

Natuurlijk, de club denkt ook aan zijn sociale rol, zegt Vander Eeckt. Volgens de bestuurder ligt de oplossing van het probleem met radicaliserende moslimjongeren in het bieden van kansen. 'In ons geval: de kans om profvoetballer te worden. Zodra ze sjotten, kunnen ze in elk geval geen andere dingen doen.'

Bestaansrecht

Er zijn plannen voor een voetbalschool. En met zijn voetballers wil de club de wijk in, clinics geven, flyers uitdelen om de inwoners naar het stadion te krijgen. 'Maar de buitenlandse gemeenschap in Molenbeek is erg op zichzelf. We komen er moeilijk tussen.'

En eigenlijk is de club nog volop bezig om bestaansrecht te krijgen. Op dit moment is er nog geen jeugdafdeling. En tot voor kort beschikte de club zelfs niet over een eigen stadion. Dat is het gevolg van een vete met White Star, de andere bespeler van het Machtens-stadion. Die duldt RWDM niet als medebespeler.

Als supporters van RWDM de tribune wilden schoonmaken, sloot White Star het water af en hingen ze een slot aan de poort. Eén keer viel 'spontaan' het licht uit voor het begin van een wedstrijd. Dieptepunt: de verstopte kalk-machine, waardoor RWDM de lijnen moest kalken met bloem.

Irene Boisschout en haar man Jean, conciërges van het stadion.Beeld Marcel van den Bergh

Lange weg te gaan

Dus ja, maatschappelijk rol? 'De wil is er heus wel', zegt Vander Eeckt, terwijl de schemer is ingevallen en hij zijn Mercedes weer het terrein van het stadion oprijdt. 'Maar het kost tijd. We hebben ook andere dingen aan ons hoofd.'

RWDM staat negende op de ranglijst. De club heeft nog een lange weg te gaan voordat de jaren zeventig weer zullen herleven in Molenbeek. Daarom was het ook zo jammer dat het duel tegen Tournai niet doorging. Vander Eeckt: 'Ze staan laatste. Ik weet bijna zeker dat we die match hadden gewonnen.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden