Liever les

Even geen deskundigen, geen intellectuelen, geen Karin Adelmund die verklaart dat ze blijft vechten voor allochtone leerlingen. Eindelijk de groep zelf....

Schmidt en Doebele, zo bleek al uit veelgeroemd eerder werk, doen niet aan opsmuk of mooifilmerij. 'Hoe echter hoe beter', zeiden ze onlangs in Het Parool. Aan analyses of oplossingen doen ze in Lotsverbetering (aanstaande zondag de slotaflevering) ook al niet. Ze portretteerden leraren die met engelengeduld maar ook - onbedoeld - neerbuigend hun kennis proberen over te brengen. Onwetende ouders. Een schooldekaan die toekomstverwachtingen aan flarden schiet. En vooral: de leerlingen zelf. In een hilarisch groepsgesprek over seksualiteit. Of in een discussie waarin ze de grootste problemen analyseren: taalachterstand, gebrek aan integratie. Een Marokkaanse jongen noemt ook nog de ouders die niets van Nederland begrijpen. 'Ze doen toch niks dus ze kunnen liever les gaan volgen.'

Die indringende registratie van een werkelijkheid die zelden in beeld komt, bevatte inmiddels een hoop prachtige scènes. Staatssecretaris Adelmund zal zich evengoed achter de oren krabben. De taalachterstand is, zo te horen, groot. Sommige leerlingen zijn niet gemotiveerd. Of ze beschikken over weinig realiteitszin. Maar vaak ook zijn ze scherp en doortastend. En soms kúnnen ze niet anders. Schmidt en Doebele doken achter de façade en laten zien hoe het pragmatisme van het klaslokaal zich amper verdraagt met cultuurverschillen en veelbewogen jonge levens. Gisteren vertelde een jongen uit Afghanistan tijdens een spreekbeurt dat hij cameraman wil worden. 'Elektrotechniek is moeilijk maar ik zal mijn best doen want het hoort bij mijn toekomst.' Stralende glimlach, applaus in de klas. Maar even later zag je hem in een telefooncel bezorgd informeren naar zijn zieke moeder. En vervolgens zag je hem in zijn kamertje, dagdromend over zijn vriendinnetje dat op een van de Spice Girls lijkt. Zij bleef in Afghanistan, hij is gevlucht. Zijn vader is vermoord. Juist die nacht had hij een droom gehad. Hij was zelf ook doodgegaan. 'Het voelde heel echt.' Hij glimlacht. 'Ik herinner me dat toen ik doodging ik heel blij was.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden