Column

Liever huppelen dan lopen

De optimale voortbeweging is huppelen. Dus een stap nemen en op de landende voet nog een hupje doen, enzovoorts. Gewoon: huppelen.

null Beeld Robin de Puy
Beeld Robin de Puy

Ik ben de studie die de efficiëntie ervan bewijst nog niet tegengekomen, maar dat is een kwestie van tijd. Het is immers veel minder vermoeiend dan rennen en het gaat net zo hard. Met nul inspanning vlieg je werkelijk over de stoep. Ik heb als ik mijn voordeur uit stap precies twintig meter om dat te ervaren, daarna ben ik het steegje uit en zichtbaar voor de rest van de samenleving. Daar mag een volwassene niet huppelen in het openbaar. Geen wetten, maar wel praktische bezwaren, zoals rare blikken en, je weet nooit, een klap voor je muil. Ik wil best voortrekker zijn, maar niet ten koste van alles. Wat zou de kritische hoeveelheid huppelaars op straat zijn om de kentering naar sociale acceptatie af te dwingen? Ik schat toch zeker 1 op de 1.000 voetgangers - ongeveer evenveel als joggers, om maar wat te noemen. Die liepen ook enorm voor lul tot dik in de jaren tachtig, toen werden het er genoeg om zonder kapot te gaan van schaamte een stukje te hollen buiten de sintelbaan. Het ís dus mogelijk.

Op dit moment is de ratio huppelaars/wandelaars aanmerkelijk slechter. Sterker nog, ik heb in al mijn levensjaren nog nooit een volwassen vent zien huppelen, behalve langs het voetbalveld, waarbij het altijd vergezeld wordt van veel armgezwaai om elke schijn van vrijblijvend plezier te vermijden. Zodra ik echter binnen een maand twee volwassen op de openbare weg zou zien huppelen, zou ik mij direct als early adopter opwerpen. Huppelend naar mijn werk, huppelend door het winkelcentrum, huppelend op het perron. Er is weinig in de wereld wat het humeur zo snel en moeiteloos verbetert. Je hebt ook de vrijheid om, in plaats van alleen voor snelheid, ook voor hoogte te gaan. Dat geeft hetzelfde machtige gevoel als rechtop op de pedalen staan - waarbij ik direct aanteken dat ik een volwassene die zo hoog op zijn fiets staat direct moeiteloos identificeer als totale eikel. Gelukkig heb ik die twintig meter in het steegje.

Misschien komt het door mijn bouw: de lengte van mijn benen ten opzichte van de kantelhoek van mijn bekken, zoiets, maar ik denk het niet. Ik denk dat iedereen, elk mens, liever zou huppelen dan lopen. En er is geen enkele objectieve reden waarom dat niet zou kunnen. Stel je voor: een volledig huppelende Grote Markt, Damrak, Coolsingel of Vrijthof. Wat een olijk deinende dynamische dobberende gekkigheid zou dat opleveren. Het zou Nederlanders meteen het beroemdste volk ter wereld maken. Iedere Nederlander zou een cultureel icoon zijn, waar ter wereld hij ook kwam. En we zouden niet voor aap staan, het zou nu eenmaal onze cultuur zijn. Goed, we zouden ons schoeisel moeten aanpassen omdat het relatief veel slijtage op de voorzool oplevert, maar dat is dan ook alles.

Ben ik nou gek? Nee hè? Jullie willen ook huppelen. Iedereen wil het, maar niemand kan de eerste zijn, dat snap ik. Het is eigenlijk net als met de file: wanneer iedereen op hetzelfde moment zou gaan rijden, zou het opgelost zijn. Als we nou allemaal tegelijk beginnen met huppelen, hoeft niemand zich te generen. Weet je wat? Ik tel af, en dan gaan we allemaal tegelijk. Klaar? Drie... twee... één...

t.vanluyn@volkskrant.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden