Liever geen eigen inbreng

De universiteit is nog schoolser dan het hbo, ontdekte studente Fimke Vellekoop. ‘Alles wordt versimpeld tot hapklare brokjes.’..

Amsterdam ‘Zelf een kritische blik ontwikkelen.’ Dat was voor Fimke Vellekoop (24) de reden om van het hbo naar de universiteit over te stappen. ‘Maar het schoolse karakter is hier bijna nog erger’, zegt de eerstejaarsstudent Nederlands. Samen met studievriendin Ajlina Muric (21) bespreekt ze de les na in het middagzonnetje buiten de faculteit Geesteswetenschappen van de Universiteit van Amsterdam.

‘Eindeloos veel werkgroepen waar alles versimpeld wordt tot hapklare brokjes, zonder ruimte voor eigen inbreng en speurwerk. Dat vind ik een gemis.’ In de handtassen van de twee studentes geen zware boeken, maar stapels artikelen. ‘Ze proberen de lesstof te ‘downgraden’ met simpele, fragmentarische artikelen. Ik raak meer geprikkeld door een mooi boek voor me’, zegt Muric.

Zo’n vier à vijf dagen in de week moeten ze aanwezig zijn bij werkgroepen. ‘Beziggehouden worden’, noemen ze het. Drie keer afwezig betekent dat je zakt voor het vak. ‘Je bent het gros van de tijd bezig met die vaak lachwekkende opdrachten’, vertelt Ajlina. ‘Vervolgens moet het werk van alle twintig studenten besproken worden. Dan is de tijd al weer om.’

Volgens student Willem Berghoef (25), bezig met een schakeljaar rechten, wordt de uitdaging wel groter naarmate de studie vordert. ‘Je begint in grote groepen en de stof is heel algemeen’, legt hij uit in het Atrium Mensae waar de lunch net ten einde is. ‘Vanaf het derde jaar wordt het specifieker, waardoor er meer synergie ontstaat tussen docent en student.’

Vriend en zesdejaars student sociologie Dennis van Mourik (25) vindt dat het probleem het gebrek aan één op één contact is. ‘Dan heb ik een paper geschreven en krijg ik een cijfer terug, zonder te horen wat er beter kon.’ Toch steekt hij ook de hand in eigen boezem. Lachend: ‘Ik zou mezelf niet beschrijven als ijverige student.’

Ook Marieke Guit (22) legt de verantwoordelijkheid deels bij de student zelf. ‘Als je uitdaging zoekt, kun je extra vakken, een minor of honoursklasjes volgen’, zegt de studente taal en communicatie terwijl ze buiten een sigaretje rookt. Zelf is ze niet van de bekende Nederlandse zesjescultuur. ‘Voor sommige masters moet je minimaal een zeven hebben. Dat motiveert.’

Ook bij de masters geschiedenis is er selectie aan de poort, die tot onderlinge competitie leidt, vertelt Paul Korver (25). ‘Iedereen wil toegelaten worden tot een bepaalde researchmaster. Dan moet je je onderscheiden.’

Gebrek aan begeleiding noemt hij als struikelblok. Hij zag zijn werkgroep voor de master Nieuwe Geschiedenis in korte tijd groeien van negen naar vijfentwintig studenten. ‘Je merkt direct dat er minder aandacht voor je is. Maar ja, de werkgroep mag niemand weigeren.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.