Liever een filmpje op tv dan voetbal

Hij is geen voetbalfreak, die elke wedstrijd op tv mzien, elke letter over zijn sport wlezen. Maar bel aan bij Wesley Sneijder met de vraag of hij op straat komt voetballen en hij heeft je al ingehaald....

Tekst Charles Bromet

Kijken naar voetbal op tv, liever niet. Zeker geen hele wedstrijden. Nee, daar doe je hem geen plezier mee. En als het dan tmoet, geef Wesley Sneijder dan maar Eurogoals. 'Dan komt alles lekker snel voorbij. Ben je weer even bij.'

Hij zegt het met een haast achteloze vanzelfsprekendheid en lijkt zelfs oprecht verbaasd als zijn opmerking enige bevreemding wekt . Dit is toch geen vreemde uitspraak voor een jonge international - vandaag wordt hij twintig - aan de vooravond van zijn eerste eindtoernooi?

Dat lijkt hij te willen zeggen. 'Het is niet zo dat een hele wedstrijd mij te lang duurt, maar het boeit me vrij weinig. Misschien heeft het te maken met het feit dat ik nu zelf op dat niveau speel.'

Op een gegeven moment went alles, zal hij even later zeggen. Of het nu de aanwezigheid van Marco van Basten is op de trainingsvelden van Ajax, of het het spelen van cruciale interlands tegen gerenommeerde tegenstanders betreft; hij kijkt er niet meer zo van op.

Onverschillig is hij zeker niet. Integendeel zelfs. Als iemand altijd bezig was met zijn sport, probeerde te leren van jeugdtrainers, adviezen van routiniers opsloeg en tot donker op straat bleef om te voetballen, dan was het Wesley Sneijder wel.

Maar je kunt ook overdrijven, zegt hij. 'Natuurlijk vind ik de manier waarop Pierre van Hooijdonk met zijn sport bezig is bewonderenswaardig. Maar hetzelfde geldt voor spelers, die afstand kunnen nemen, juist n naar alle wedstrijden kijken.

'Sommige spelers bij Ajax volgen alles, maar dat heb ik niet hoor. Dat was vroeger al zo. Als er om half negen een wedstrijd van Ajax op het punt van beginnen stond en de deurbel ging omdat jongens uit de buurt op straat een toernooitje wilden spelen, was ik direct vertrokken.'

Samen met zijn anderhalf jaar oudere broer Jeffrey vormde hij een onverslaanbaar duo. 'Wij waren altijd op straat te vinden. Partijtjes twee-tegen-twee spelen, wat dan ook. We wonnen altijd, gunden elkaar alles en wisten wat we aan elkaar hadden.'

Jeffrey Sneijder zal met een stel vrienden naar Portugal reizen, broertje Rodney en zijn ouders blijven thuis achter. En dat hoeft helemaal niet vervelend te zijn. 'Ze zullen net als vroeger weer in de straat gaan zitten, met tuinstoeltjes voor een groot scherm.'

Vroeger. Ook dat woord spreekt Sneijder uit met de houding van iemand, die het allemaal al eens heeft meegemaakt. Been there, done that. En dat terwijl ook hij vier jaar geleden nog gewoon zelf plaats nam in demet oranje slingers versierde straat. Glaasje prik in de hand, bal klaar onder de voet. Voor het gevaldat.

Het enthousiasme dat het voetballen op straat bij hem losmaakte, voelt Sneijder opnieuw nu het EK niet langer een abstract begrip is dat ver weg ligt, maar tastbaar dichtbij is gekomen. 'Vanaf het eerste moment dat de vaste groep bij elkaar kwam in Noordwijk, is het EK bij mij gaan leven. Ik besefte toen ook pas: hik ga naar het EK. Het prikkelt echt. Ik heb er constant naartoe geleefd en het kan voor mij dan ook niet snel genoeg beginnen.'

Voetbal op tv mag hem dan niet bekoren, maar als hij zelf in actie kan komen, arriveert Sneijder als eerste op het veld, klaar om de strijd aan te gaan. Met wie dan ook. Zo is het, zo was het en zo zal het altijd wel zijn.

'Als C-junior was ik al heel gedreven. Ik had er alles voor over om te winnen, kon niet tegen mijn verlies. Daarom eiste ik alle ballen op, wilde ingooien, de vrije trappen nemen en die er het liefst ook nog zelf inschieten.'

H

ij kan er nu wel om lachen. Gedreven, bezeten haast, ging hij als pupil aan de slag met de oefenstof, die hem bij Ajax werd aangereikt. 'Wat op mijn netvlies staat gebrand, is het moment dat een jeugdtrainer me een voetbal aaneen touwtje in een netje meegaf om thuis mee te oefenen. Links, rechts, links, rechts. Ik heb geen dag overgeslagen.

'Elke avond stond ik in de tuin uren te oefenen, 's winters mocht het in de huiskamer. Daardoor ben ik volledig tweebenig geworden. Als ik een lichte blessure voel aan mijn rechterlies, voetbal ik gewoon een week met links, want ik moet er niet aan denken een wedstrijd te missen.'

Zichtbaar geamuseerd, en volledig op eigen initiatief, haalt hij de wedstrijd terug, die hem deed beseffen dat hij een uitzonderlijk talent was. Al moesten anderen hem dat eerst vertellen.

'In de C-jeugd van Ajax speelde ik bijna nooit. Op een gegeven moment speelden we een wedstrijd tegen AZ om de eerste plaats. We stonden met 2-0 achter en ik was wisselspeler. Het hoefde voor mij allemaal niet meer zo nodig en ik had mijn schoenen ook al uitgedaan.

'Maar een kwartier voor tijd kwam ik erin, toen wij een vrije trap kregen. Ik nam hem direct en schoot hem met rechts binnen, 2-1. Nog geen drie minuten later, na een -tweetje, schoot ik de bal met links erin. En een paar minuten dna maakte ik de winnende goal, weer met rechts.

'Dan hoor je iedereen ineens: goh, hij schiet ze met rechts links binnen. Toen pas ben ik het zelf ook gaan merken. Dat is echt een ommekeer geweest in mijn carri.'

Een hekel aan invallen zal hij wel houden, vermoedt hij. Wesley Sneijder hoort in de basis, altijd. Hij zegt dat daarin misschien wel de verklaring ligt voor zijn sterke optredens als invaller in de oefeninterlands tegen Frankrijk en Griekenland. Van Bommel mocht starten, maar pas na de entree van Sneijder begon het te lopen.

'Als ik inval, dan komt er extra agressie los. Dan mik bewijzen dat ik erin hoor te staan, dat ik de volgende wedstrijd wel in de basis thuis hoor.' Dis in de ogen van Wesley Sneijder beleving.

En hij bereidt zich echt wel voor. Misschien niet door uren voor de tv te zitten om wedstrijden te bekijken, maar in alle rust, op zijn hotelkamer. 'Dan kijk ik een filmpje of doe ik een kruiswoordpuzzel. Lekker ontspannen.'

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden