Lieve (v)rede

Modern raadseltje: wat is er erger dan als een goede vriend en geestverwant vermoord wordt? Antwoord: als een politieke en ideologische tegenstander wordt neergeknald....

Anet Bleich

Geen spoortje blijdschap uiteraard, want op een mening die jij zelf verwerpt, staat waarlijk niet de doodstraf. Veeleer een gevoel van desoriatie, machteloze wanhoop, en, laat ik eerlijk zijn, ook angst om zelf monddood te raken. Want met een man die net vermoord is, polemiseer je niet. Zwijgend en knarsetandend zie je aan hoe degenen die hem na staan hem heilig verklaren (niets logischer dan dat) en hoe zijn gedachtengoed, dat volgens jou tot weinig goeds kan leiden, zich als een olievlek verspreidt.

En wie ben jij wel om daar tegenin te gaan? Gewoon iemand die leeft en stukjes schrijft; niet eens bedreigd (goddank). Twee keer in twee jaar is echt te veel. Eerst Pim Fortuyn, nu Theo van Gogh. Politieke moorden in Nederland. Jullie worden bedankt, Volkert van der G. en Mohammed B. voor het cren van deze martelaren! De motieven van de moordenaars (van B. moet dat natuurlijk nog officieel bewezen worden, maar de zaak lijkt zonneklaar) waren verschillend. Van der G. wenste eigenhandig een volgens hem 'gevaarlijk individu' te liquideren, B. liet zich leiden door extreem religieus fanatisme. Misschien maakte hij deel uit van een terroristisch complot, al is dat laatste nog verre van helder. In elk geval was het zijn doel ook anderen het zwijgen op te leggen, in de eerste plaats Hirsi Ali.

Deze inbreuken op de rechtsstaat zijn te gek voor woorden. Voor wie ook maar een greintje gevoel heeft, is het onmogelijk niet mee te leven met Ayaan. Wat moet die vrouw een hoge prijs betalen voor haar politieke moed! En wat wordt het moeilijk, haast ondoenlijk nog in het openbaar met haar van mening te verschillen. Zo krijgen Pim Fortuyn en diens bewonderaar Theo van Gogh postuum hun zin.

Een Koude Oorlog tegen de islam. Een Koude Oorlog, als het meevalt. Maar is dat werkelijk wat wij willen, wat wij moeten accepteren? 'Wij', daar bedoel ik mee de overgrote meerderheid van Nederlandse burgers en ingezetenen, van welke godsdienstige denominatie of etnische herkomst dan ook. 'Wij', die rustig en vreedzaam met en naast elkaar willen wonen en werken. 'Wij', die niet wensen te worden opgeschrikt door politieke moorden, dreigbrieven en evenmin door brandbommen in scholen of moskee 'Wij', die elkaar niet met de vinger nawijzen, niet indelen in hokjes of verketteren als 'kutmarokkanen', 'kankerjoden' of 'christenhonden'. Wij zijn er ook nog. En als de eerste golven van woede en paniek voorbij zijn, dan zullen we het druk krijgen met te proberen te herstellen wat door die moord en z'n nasleep zo beschadigd is. Wij zitten namelijk niet te wachten op een jihad of welke heilige oorlog dan ook, m1

n waarde Zalm. Hoezo oorlog? Is het soms de bedoeling om Bos en Lommer te gaan bombarderen? Gaan we hier Fallujaatje spelen? Of moet er in iedere moskee een kliklijn komen en worden moslims voortaan gescreend en pas geaccepteerd als ze een loyaliteitsverklaring tekenden of iemand hebben aangegeven?

Niets is onzinniger en contraproductiever dan de paniekerige kreet: 'Er moet nu eindelijk iets gebeuren, we hebben genoeg gepraat!' We hebben niet genoeg gepraat, maar veel te weinig. Met elkaar, bedoel ik dan, en met als doel elkaars grieven en verlangens te begrijpen.

Er moeten zeker dingen gebeuren, want zo na om te zeggen: laten we kalmpjes afwachten tot de volgende moord, ben ik ook weer niet. Goede beveiliging moet er komen voor iedereen die bedreigd is. De AIVD zal haar inspanning moeten versterken om de groep moslims die tot extreme daden geneigd is in kaart te brengen en tegen degenen die daadwerkelijk voor de jihad recruteren, oproepen tot geweld en jongeren hersenspoelen moet hard worden opgetreden.

Het is belangrijk om de kleine, maar gevaarlijke groep islamieten die hun geloof op een niet-traditionele, gewelddadige manier interpreteren zoveel mogelijk te isoleren. Daartoe zijn deze week veel oproepen gedaan, door mensen als Aboutaleb, Karacer, Arib en anderen. Dat is positief. Maar het is niet alleen hrantwoordelijkheid.

Het kan aan mij liggen, maar ik denk dat het niet lukt om de potenti terroristen en fanatici te isoleren, om dreigende verdere radicalisering een halt toe te roepen, als tegelijkertijd een hele bevolkingsgroep in de verdachtenbank geplaatst wordt en het normaal wordt dat Marokkanen of moslims als tweederangsburgers worden bejegend. Dat is niet de manier om mensen warm te maken voor vrijheid van meningsuiting, rechtsstaat en democratie.

Liever dus toch geen 'vijfde colonne van geitenneukers', Theo. Het spijt me.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden