Lief

HAD MIJN zus Jo als kind maar naar de dokter gekund: 'Dokter, dit is onze Josefientje, ze is recht van lijf en leden, maar ze is niet lief.' Voor bijna alles kun je bij de medici terecht, of het nou om een breuk of een neurose gaat, maar voor die...

Jo zou niet liggen katten op alles en iedereen in het ziekenhuis als ze lief was. Ze zou blij zijn met mijn bezoek. Ze zou zien hoe hard de verpleegkundigen hun best doen om haar te helpen, en hoeveel zorg en moeite ze voor haar over blijven houden, ondanks haar gesnauw. Er loopt een klein opdondertje met knalkoper haar rond waar ik vreselijk mee kan lachen, maar dat mag niet, want ik kom om van Jo te horen wat een zootje het in het ziekenhuis is. Hebben ze weer haar bloeddruk niet genomen. Kreeg ze per ongeluk de dubbele hoeveelheid pillen. Was ze voor niks nuchter gebleven, omdat een test niet doorging. Kloppen zelfs de bezoektijden op de brochure niet. Ging er bijna een patiënt weg zonder de juiste papieren. Ik kan er niet omheen dat een en ander netter zou moeten verlopen, maar er staat zoveel vriendelijkheid en voortdurende inzet tegenover, dat het niet fair lijkt om te klagen.

'Probeer een houding van mañana, mañana,' adviseer ik Jo, 'als er echt wat aan de hand is, staat iedereen degelijk paraat, dat zag je gisteren nog met die mevrouw in dat verderop' Maar Jo begint smakelijk te verhalen van allerlei gruwelijke ziektes, zodat ik voortijdig het pand ontvlucht.

Ten einde raad bel ik de ex van Jo. Hun huwelijk mislukte ook al omdat ze niet lief was. Ik vraag de ex of hij Jo niet zou willen bezoeken? Geen haar op z'n hoofd, zegt hij.

En hij is kaal.

Selma Vrooland

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden