Liefdesverdriet?

Oud-provo Roel van Duijn heeft de website www.liefdesverdriet.nu opgericht. Wat voor ravage richt een verbroken liefde aan?..

Roel van Duijn, ervaringsdeskundige en liefdesverdriet-consulent: 'Ik kampte met heel ernstig liefdesverdriet, dat des te nijpender was doordat ik het zelf had veroorzaakt. Ik had mijn vriendin geadviseerd tijdelijk ergens anders te gaan wonen. Wat bleek? Ze wilde niet terugkomen, was een nieuw leven begonnen. Een vreselijke schok. Ik wist niet meer dat het mogelijk was ook zonder haar te leven. Zelfs op straat schreeuwde ik haar naam.

'De website wordt bedolven onder de e-mails. In deze geividualiseerde samenleving heeft liefdesverdriet epidemische vormen aangenomen. Ook omdat het marktdenken heeft toegeslagen: kan ik niet wat succesrijkers, mooiers, jongers krijgen dan ik nu heb?'

Stefan Kleintjes, gescheiden in maart 2003, na een huwelijk van zestien jaar: 'Zij nam de beslissing. Voor mij kwam het als een donderslag bij heldere hemel. Je denkt dat je samen een verbond hebt en dat haalt de ander dan zomaar onderuit. Ik was totaal van de kaart. Maar toen ik weer bij mijn positieven kwam, dacht ik: ik laat me niet kisten. Uit dat enorme verdriet kwam een enorme drive voort.

'We woonden samen in Afrika. Zij had vaste contracten in het ontwikkelingswerk en ik reisde mee. Pas toen het misliep, besefte ik hoe vreselijk afhankelijk ik was geworden van die relatie. Haar verraad vond ik het ergste. Ze had een ander, en achter mijn rug zelfs een baan in Afrika voor hem geregeld, toen ze definitief mailde dat ze niet meer met me verder wilde. Hij zat al in het vliegtuig.

'Totaal in de put ben ik naar Nederland gevlucht. Daar ben ik langzaam bekomen van de schok. Ik heb er keihard voor gewerkt om weer een eigen leven op poten te zetten. Nu gaat het redelijk goed met me. Maar stel dat ik een leuke dame tegenkom: ik denk dat ik erg voorzichtig zal zijn.'

Bas B., op www.kidsplanet.nl: 'Het is uit met mijn vriendin, snik, snik! We zien elkaar nog steeds, omdat ze bij mij in de klas zit. Hoe moet ik me gedragen?'

Sanderijn van der Doef, seksuologe en psychologe: 'Kinderen kunnen net als volwassenen lijden onder liefdesverdriet, alleen nemen hun ouders dat niet serieus. Die zeggen: wacht maar tot je later groot bent en eens een keer echt verliefd bent. Daar heeft het kind natuurlijk niks aan.'

Jan van Veen, presentator van Candlelight, zoekt momenteel onderdak bij een nieuwe zender: 'Bij Candlelight kwamen wekelijks tussen de honderd en tweehonderd gedichten binnen, meestal over liefdesverdriet. Zeker in de herfst en de winter. Mensen schrijven om de ellende te kunnen delen met de ander: dan is het niet meer zo zwaar. Gedeelde smart is halve smart. Bij liefdesverdriet ben je in de steek gelaten - het liefste wat je hebt ben je kwijtgeraakt. Natuurlijk werd ik ook weleens bedroefd van de gedichten die binnenkwamen, maar men leert omgaan met ellende.'

Mike (niet zijn echte naam), woonde vijf jaar samen: 'Zij was het mooiste dat me ooit was overkomen. De perfecte match, dacht ik. Toen ze het uitmaakte, meer dan een jaar geleden, kon ik het niet aan en ik kan het niet aan. Je denkt: dit gaat nooit kapot en dan loopt het toch mis. Ik heb nog steeds ontzettende moeite met dat eenzijdige, dat de ander dat zomaar kan besluiten. Je voelt je zchteloos. De jaloezie was gigantisch toen bleek dat ze een ander had. De meest lage instincten kwamen los. Ik veranderde in zo'n klootzak van een stalker. Briefjes en mailtjes... Ik ben zelfs opgenomen geweest.

'Nu ben ik uit de ergste depressie, maar ik leef in een fantasiewereld, de realiteit kan ik niet aan. Ik hoop op een verzoening. Op begrip van mijn omgeving hoef ik niet meer te rekenen: ''kom op, het is nou wel genoeg geweest''. Wat moet ik verder nog? Ik zou het echt niet weten.'

Roel van Duijn: 'In liefdesverdriet balt alle zielenpijn van je leven zich samen. Maar de zelfkennis die je dan opdoet, kan je ook helpen steviger in je volgende relatie te staan. Tenzij je ervan uitgaat dat de ander de schuld is. Dat is het slechtste dat je kunt doen. Het beste is je verlies te accepteren of lotgenoten te helpen. Dat doe ik nu. Bij mij is intussen het ergste verdriet gesleten.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.