'Liefde is wel heel erg een thema van deze tijd'

De Amsterdamse Stadsschouwburg ziet er, badend in rood neonlicht, uit als een huis van de betaalde liefde en dat beeld bevalt Jan Siebelink goed....

We zitten in een van de foyers, proberen het lieflijk maar indringend gezang van een dichtbijzijnd koor te overstemmen en slaan beleefd een hartje af dat knippert als een verkeerslicht. De liefde komt deze dinsdagavond in al haar facetten aan de orde, van betaald tot besuikerd tot belazerd.

Het thema van het Boekenbal 2002 verdeelt de meningen. Zoveel hoofden, zoveel liefde. Dat van Simon Vinkenoog loopt ervan over. 'Meneer, van mijn liefde is wel eens gezegd dat ze bruist als champagne en ik kan u zeggen: dat is ook zo.'

Met vijf echtscheidingen achter de rug acht hij zich een eersteklas ervaringsdeskundige. 'Ik heb alle wereldzeeën bevaren, want daar komt een relatie met een vrouw toch op neer.' Edith Rignalda is zijn laatste zee. 'Zij is mijn boegbeeld - ik ben haar voorplecht.'

Ook zij kan zich geen mooier thema voorstellen, maar ze prijst zich vooral gelukkig er getuige van te mogen zijn. Haar Simon, toch een vooraanstaand boekenballer, heeft moeten soebatten om een toegangsbewijs. Haar Simon zou zelf dat woord niet gebruiken, maar er was inderdaad wel enige druk voor nodig. Hij zegt het voor haar te hebben gedaan. 'Kijk eens, hoe prachtig ze eruit ziet.' Mooiere liefdesverklaring werd dinsdagavond niet gehoord in de Stadsschouwburg.

'Liefde en dood, daar gaat het om', aldus vat Siebelink het leven samen en van die twee is volgens hem de liefde het speciaalst. Meestentijds houdt ze ze zich schuil en dan opeens schittert de liefde weer. 'Zoals je opeens getroffen kunt worden door een blik van de vrouw met wie je al jaren getrouwd bent.'

Als de dag van gisteren herinnert Siebelink zich zijn ulo-examen Nederlands. Hij moest de essentie blootleggen van Het Tuinfeest, een gedicht van Nijhoff. Nog altijd uit het blote hoofd: 'Zij nijgen naar elkaar en kussen/ geenszins om de liefde, maar om de sublieme/ momenten en het sentiment daartussen.' Voilà, de liefde in drie regels verwoord. 'Het gaat om de momenten van extase.'

Maar of dat nu een boekenbalthema is? Siebelink kijkt eens naar al het roze om zich heen en zegt: 'Het is wel heel erg een thema van deze tijd. Men is tegenwoordig zo bang om elkaar te kwetsen. De tijden van schotschriften en polarisatie in deliteratuur liggen wel ver achter ons.'

Dat is ook wat Ilja Leonard Pfeiffer tegenstaat in deze fondanten verheerlijking van de liefde. 'En dan liggen er de komende week natuurlijk van die roze boekjes in de winkel met van die afschuwelijke zoenmonden.'

Nee, de liefde is echt te slap voor woorden. Waarom niet haat als thema of anale seks voor zijn part. 'Daarover zou ik wel eens een boekenweekessay willen schrijven.'

Wanneer alle schrijvers en aanverwanten naar de grote zaal zijn vertrokken voor de officiële opening van het bal ligt de Cupidobar erbij als het decor van een verloren liefde. Neonlicht knipoogt naar een verweesde verslaggever.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden