Lichtpunt Georgië

'Schone' presidentsverkiezingen completeren een vreedzame machtswisseling op de Kaukasus.


Jubelende waarnemers noemden de presidentsverkiezingen die zondag in Georgië zijn gehouden 'in essentie een Europese verkiezing'. Het zijn woorden als deze die voor het nageslacht de naam van scheidend president Michail Saakasjvili, met aan zijn zijde first lady Sandra Roelofs, wellicht zullen vestigen als een soort democratische Atatürk - de man die in Georgië letterlijk het licht aandeed en wiens vreedzame vertrek minstens zo opvallend is als zijn begin, in 2003, als 'Held van de Rozenrevolutie'.


Het predicaat Europees leider verdiende Saakasjvili ook op andere manieren: zijn nachtelijke feestjes deden volgens de verhalen niet onder voor Berlusconi's bungabunga-partijtjes, zijn controversiële bouw- en renovatiewoede was van een Frans-presidentiële allure en terwijl op het oude continent de euroscepsis toenam, wapperde in Tbilisi de blauwe Europese vlag fier bij alle overheidsgebouwen.


Van een land dat flirtte met de failed nation-status wist Saakasjvili een magneet van buitenlandse investeringen te maken waar corruptie vrijwel uitgebannen leek.


Maar net zoals bij die EU-vlaggen, was bij Saakasjvili de wens wel vaker de vader van de gedachte. Zijn dadendrang en zijn onwankelbare geloof in het eigen gelijk mondden uit in tunnelvisie, intolerantie en dictatoriale trekken die vergelijkingen uitlokten met zijn aartsvijand, Vladimir Poetin: een partijdig rechtssysteem, intimidatie van zakenlieden en van de media, het gebruik van 'bestuurlijke middelen' bij verkiezingen en de omvorming van de staatstelevisie tot een bot propagandamiddel.


De korte oorlog met Rusland in augustus 2008 stond aan de basis van Saakasjvili's ondergang. Uitgelokt door een stroom Russische provocaties, maakte Saakasjvili cruciale fouten: de aanval op Tschinvali en de aanname dat het Westen hem te hulp zou komen.


Bij zijn vertrek kan Saakasjvili zich troosten met de gedachte dat hij toch de anti-Poetin is gebleken. Hij accepteerde vorig jaar een verkiezingsnederlaag van zijn partij en stapt nu keurig op na twee termijnen. Nu Saakasjvili op het punt staat zijn immuniteit te verliezen, doet de regerende macht er dan ook goed aan niet te zwichten, zoals in Oekraïne gebeurde met Julia Timosjenko, voor de verleiding wraak te nemen en hem te vervolgen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden