Lichtknopje

Even was er een moment van twijfel bij het lichtknopje, afgelopen zaterdag. Maar het pleidooi van Bard van de Weijer - een Volkskrant-redacteur die dingen weet - zaterdag in deze krant om níét mee te doen aan Earth Hour, gaf de doorslag. Volgens Bard kun je beter eens per jaar wat minder hard optrekken bij het stoplicht (rustigaanoptrekdag?), substantieel meer belasting betalen op grijze stroom en vóór meer kernenergie gaan demonstreren.


Geen speld tussen te krijgen, dus gewoon aan gelaten die handel. Bovendien heb ik liever wat licht aan bij het televisie (zo'n platte, grote, energieslurpende) kijken. En bovendien 2: ik heb mijn deel al geleverd, toen ik een tijdje in een minder aangeharkt land woonde waar de mensen vaak vele, lange, onvrijwillige earth hours lijden dankzij de niet altijd even competente beheerders van het nationale stroomnet (denk aan het type stroomstoring waarbij moderniteiten als de ijskast en de wifi er ook uit vliegen, zodat het onmogelijk is sociale-mediavrienden via selfies in het donker deelgenoot te maken van een en ander).


In dat onaangeharkte land reden we ook in een SUV, een echte van 1 op 9, niet zo'n hybride stekkerding - wat heel onhandig zou zijn geweest, gezien dat stroomnet. Die SUV was pure noodzaak, want ook de beheerders van het nationale wegennet waren niet altijd even competent, waardoor je geregeld door huizenhoge kuilen moest, of over de stoep, of dwars door de bosjes.


Sindsdien mogen we terreinautorijders op Nederlandse wegen graag heel hard uitlachen. Met hun avonturenauto zoevend over spiegelglad asfalt, obstakelvrij op weg naar hun anderhalve parkeerplaats naast kantoor. Sinds afgelopen zaterdag begrijpen we dat ze niet de Marlboroman willen uithangen, maar dat ze conform goed Nederlands gebruik geen weerstand konden bieden aan de lokroep van de trefwoorden auto, bijna gratis en belastingen. Want als er een stekker aan zit, betaalt de schatkist die auto.


Terug in Nederland heb ik boete voor de SUV gedaan door geen wasdroger te kopen, maar een droogrekje. Vermoedelijk een even loos gebaar als de zonnepanelen van collega Bard, waarvan de in drie jaar bijeengespaarde milieuwinst in één klap teniet werd gedaan met de aanschaf van een zwaardere gezinsauto.


Naar nu blijkt, heb ik tevens boete gedaan door bij te dragen aan een belastingkorting van een kwart miljard euro op verschrikkelijkheden als de Mitsubishi Outlander PHEV. Omdat hij de eerste dertig kilometer op stroom kan rijden (niemand kan met zekerheid zeggen of het explosief gestegen aantal eigenaren dat ook doet, laat staan of ze voorzichtig optrekken bij het stoplicht), heeft de Nederlandse staat hem volgehangen met belastingkortingen. Van de hypotheekrenteaftrek weten we waar dat toe leidt in dit land. Of er milieuwinst is, kan geen hond zeggen. Terwijl oppositieterriër Pieter Omtzigt - daar is ie weer! - nog zo had gewaarschuwd.


But will the planet notice, heet het boek van de Amerikaan Gernot Wagner, waarin hij betoogt dat het reuze nobel is, streven naar een energieneutraal leven op individueel niveau, maar dat het amper helpt. Wat wel helpt: hoge belastingen op lucht-, water- en grondverbruik, en een plafond voor CO2-uitstoot, op grote schaal. Zijn grote voorbeeld voor de rest van de wereld: Europa. Kennelijk doen we toch iets goed.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden