Libris Prijs: wordt mei de maand van Februari?

Best wat moois. Die suffe woorden gebruikte de jury van de Libris Literatuur Prijs in het nominatie-rapport. Ze had gespeurd naar kwaliteit, en uiteindelijk......

Naar wie gaat op 6 mei aanstaande, de Dag des Oordeels, de 50 duizend euro? Daarvoor moet de lezer van het juryrapport zich door lelijk en dom proza worstelen, dat evenwel iets onthult. Er zijn 6 titels genomineerd. Van alles wat, wil de jury laten zien – ten onrechte, ze moet het beste boek kiezen. Maar zo kwamen een verhalenbundel (van D. Hooijer) en een stripboek (van Marc Legendre) op de lijst.

Verder is de jury geporteerd van kritisch engagement: dat verklaart de keuze voor Koen Peeters, Louise Fresco en M. Februari. Ten slotte kon de jury niet om Datumloze dagen van Jeroen Brouwers heen. De hoofdpersoon is ‘dapperder dan wij waarschijnlijk ooit zullen zijn’; een bezopen selectiecriterium, maar kennelijk valide voor de juryleden Beekman, Kregting, Reynebeau en Speet.

Even ridicuul is deze frase over Hooijer: ‘De lezer wordt zo met zijn neus op het taalgebruik gedrukt.’ Snapt de jury wel wat literatuur is? Over Louise Fresco zegt ze dit: ‘Doorheen een genuanceerd panorama van grote en kleine menselijke motivaties en tics verkent ze de mogelijkheden, voorwaarden en grenzen van het politieke handelen.’ Hier worden de grenzen van het begrijpelijk Nederlands overschreden.

De strip en de verhalenbundel staan alleen op de shortlist om alternatieve genres te tonen. Voorts kunnen Louise Fresco (‘geslaagd’) en Koen Peeters (‘vervreemding, ironie’) het doen met fletse complimenten, vergeleken bij de lof voor Brouwers en Februari.

Daarbij lijkt dit zinnetje ongunstig voor Brouwers: ‘De vader-zoonthematiek is weliswaar niet nieuw in de literatuur’ (weer zo’n idiote opmerking), ‘maar Brouwers geeft er op bijzondere wijze vorm aan, onder meer door van de roman één lange monoloog te maken.’ Wat er bijzonder is aan een monoloog, legt de jury niet uit. Niets legt ze uit, ze kwaakt maar wat.

Over De literaire kring van Marjolijn Februari kwaakt ze het luidst. Die beheerst het vak ‘tot in de puntjes’, snijdt ethische en esthetische vraagstukken aan. En sinds Frida Vogels (1994) heeft een vrouw niet meer gewonnen. Weer eens wat anders, daar houdt deze jury wel van. Zijn we eruit?

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden