Liberia kan zich geen Arnie veroorloven

King George aan de atoomknop. Een goede vriend van de Liberiaanse oud-voetballer ziet het al helemaal voor zich. 'Het is net als met George Bush, als hij naar een vergadering van de NAVO moet....

Ingewikkeld is het dus allemaal niet, het besturen van eenland. Althans niet in de ogen van deze vriend, die overigens zelfop een vette positie hoopt, in het geval dat George Weah debeslissende ronde in de verkiezingen van Liberia op zijn naamgaat schrijven. Of George Weah zelf het ook een makkie vindt, isweer een andere vraag.

Na het vertrek, twee jaar geleden, van dictator en kwadegenius Charles Taylor kwam in Liberia een interimbewind aan demacht. Feitelijk echter werd het land onder curatele gesteld vande internationale gemeenschap. De VN-vredesmacht Unmil probeerdehet West-Afrikaanse land weer op poten te krijgen.

Het organiseren van verkiezingen, vrij en eerlijk, vormdedaarvan een belangrijk oordeel. Verkiezingen op zich bieden geengarantie op een democratisch bestuur. Maar ze vormen er wel eenvoorwaarde van. De Verenigde Naties namen de taak serieus. Vande Liberianen werd een vergelijkbare inzet verwacht. Stemmen isgeen lolletje.

Dat laatste, zo was de hoop, zou ook blijken uit de lijst vankansrijke kandidaten. De verbazing van veel niet-Liberianen wasdan ook groot toen op die lijst de naam van George Weah prijkte.Weah heeft met voetballen een fortuin verdiend en zich daarnaverdienstelijk gemaakt als ambassadeur voor Unicef. Is datvoldoende?

Ja, zo meenden vorige week veel Liberiaanse kiezers. De39-jarige Weah kreeg in de eerste ronde geen meerderheid, maarwel de meeste stemmen. Op 8 november mag hij het opnemen tegennummer twee, de 66-jarige Ellen Johnson Sirleaf, een in binnen-en buitenland ervaren politica en bestuurder.

Weah kreeg vooral de stem van de jeugdige kiezers. Voor henvormt zijn levensverhaal de icoon van hun eigen hoopvolleverwachtingen. Weah was immers ooit een onbeduidend kind uit eenarm gezin. Door talent en hard werken wist hij het letterlijk verte schoppen en vergaarde hij zijn miljoenen. George is een Ster.

Maar wel eentje zonder enige politieke en bestuurlijkeervaring. Op zich is dat niet nieuw. Neem slechts ArnoldSchwarzenegger, iemand die zich net als George graag in eenreusachtige terreinwagen verplaatst. De vroegere bodybuilderArnie bracht het in de VS, zijn tweede vaderland, tot gouverneur.

In ontwikkelingslanden, waartoe Liberia uiteraard zelf ookbehoort, is een loopbaan van glamour tot politiek evenmin eenvreemd verschijnsel. Denk bijvoorbeeld aan de Filipijnen, waareen voormalige filmster het tot president wist te brengen. Mettalent en hard werken valt veel te bereiken.

Er is echter één belangrijk verschil met het verhaal-Weah.In de VS, en in mindere mate wel degelijk ook op de Filipijnen,is sprake van staten die kunnen bogen op functionerendemaatschappelijke instituten. Als al mocht blijken dat de leidervan een land of deelstaat er weinig van begrijpt, dan nog blijvende pijlers van de staat overeind. In Liberia is van pijlershelemaal geen sprake. Het land is een klassieke failed state, diefeitelijk van de grond af opnieuw opgebouwd moet worden. Eenonervaren man of vrouw aan de top kan, zoals de diplomatieke baasvan Unmil, Allan Doss, het eerder zei, gemakkelijk een 'prooi vanroofdieren', van kwaadwillende politici worden.

Dat gevaar dreigt ook in Liberia. De kandidaten die in deeerste ronde verloren, zouden er goed aan doen hun kiezers op teroepen in de finale te stemmen voor de ervaren Ellen JohnsonSirleaf. Maar de verliezers weten ook dat zij bij haar en haargoed georganiseerde partij niet zonder meer hoeven te rekenen opeen stevige bonus of een aantrekkelijke regeringspost.

En dus zullen deze politici zich mogelijk scharen achterWeah, die zij al dan niet als gemakkelijke 'prooi' beschouwen.In dat geval heeft koning George niet alleen te maken met deproblemen die om de hoek komen bij de maatschappelijkewederopbouw, maar zeker ook met de mensen die aan de sociale zaakeen broertje dood hebben.

Dat lot wenst niemand George Weah en de bevolking van Liberiatoe. De geschiedenis zit evenwel vol met dergelijketriest-ironische gebeurtenissen. Nu de kiezers eindelijk invrijheid kunnen spreken, spreken zij zich misschien voor dezwakste leider uit. Misschien ook niet. Misschien kiezen zij nietGeorge maar Ellen, of misschien blijkt George tóch een bekwaampoliticus. Voorlopig echter is het maar gelukkig dat Liberia geenatoomwapens heeft.

Kees Broere

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden