Liberale ziektewet

HET ZIET er naar uit dat deze laatste week van november in de geschiedenisboeken zal worden bijgeschreven als een triomf voor paars....

De nieuwe geprivatiseerde ziektewet is een in de Europese verhoudingen uniek liberaal experiment. De gedachte er achter is gezond, maar doorgeschoten en daardoor niet zonder risico's. Werkgevers draaien voortaan een jaar lang op voor de kosten van het ziekteverzuim van hun personeel en krijgen zo een direct belang bij maatregelen om het verzuim te beteugelen.

Dat wèrkt, daarover is geen twijfel mogelijk. Sterker nog: door het eigen risico dat twee jaar geleden in de wet werd geïntroduceerd, is er nu al sprake van een opmerkelijke vermindering van het ziekteverzuim. Helaas gaat dat gepaard met een veel scherpere selectie van werkgevers op de gezondheidsrisico's van personeel.

Als de verzekeringsmaatschappijen straks ook nog een vinger in de pap krijgen, wordt dat alleen maar erger. Niet omdat verzekeraars perfide bedrijven zijn, maar omdat dat nu eenmaal bij verzekeren hoort. Het gevolg zal zijn dat mensen met gezondheidsrisico's - partiële WAO'ers, ouderen - nog minder kansen krijgen op de arbeidsmarkt. Met flankerend beleid kan daaraan wel iets worden gedaan. Maar wat blijft is dat de nieuwe wet een premie zet op de uitstoot van zwakke broeders en zusters op de arbeidsmarkt.

Naast het nieuwe geprivatiseerde stelsel blijft de oude collectieve regeling als vangnet nog bestaan. Dat is nodig omdat zwangere vrouwen, uitzendkrachten en ander flexibel personeel praktisch onverzekerbaar zijn. Helaas zou dat vangnet wel eens een bron van misbruik kunnen worden. Bijvoorbeeld doordat verzekeraars en bedrijven de aantrekkelijke risico's voor eigen rekening nemen en de toch al groeiende groep flexibel personeel in het vangnet onderbrengen.

Zo dreigt via een omweg alsnog het afwentelen van personeelskosten op de collectiviteit, waartegen de wet nu juist bedoelt een dam op te werpen. Bovendien wordt op de arbeidsmarkt de tweedeling versterkt tussen vast personeel met een aantrekkelijke cao en allerlei flexibele krachten die op het minder luxueuze vangnet zijn aangewezen.

Voor de meerderheid van de Kamer bleek ook dàt geen reden nog eens kritisch naar de ziektewet te kijken. Zo staat het nu eenmaal in het regeerakkoord. De liberale trein raast voort en kan zonder crisisgevaar niet worden gestopt. De vraag is of de Kamer daar later geen spijt van krijgt.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden