Lezersdilemma: Moet ik een vreemde wel of niet wijzen op een open blouse?

Lezers vragen andere lezers om raad bij problemen en dilemma's.

Tijdens een warme dag stapte ik op de tram naar het strand. Tegenover mij zat een jonge vrouw met een zonnebril. Zij had haar blouse met lange mouwen tot de hals dichtgeknoopt. Alleen de knoop ter hoogte van haar boezem was losgegaan. Vlak voordat ik uitstapte, heb ik haar, na enig aarzelen, daarop subtiel geattendeerd. Ik kreeg niet de indruk dat zij dat op prijs stelde. Zou u willen dat iemand u daarop wijst?

Naam bij de redactie bekend.

Dankbaar

Na toiletbezoek was mijn rok in m'n panty blijven hangen. Alvorens de volle netwerkbijeenkomst in te lopen, werd ik door twee mij onbekende vrouwen hierop geattendeerd. Ik ben ze nog dankbaar.

Josee Camfferman (57), Assen

Genanter

In de 39 jaar dat ik aan de universiteit in Wageningen heb lesgegeven, moeten het tientallen (zo niet honderden) keren geweest zijn dat niet al mijn knoopjes keurig dichtzaten. Toch is het maar tweemaal gebeurd dat een student mij daarop attendeerde. Helaas. Want wat is genanter: even terloops gewezen worden op je 'slordigheid', of een uur lang college geven met je gulp open?

Jan Schakel (66), Wageningen

Leedvermaak

Eens, na een lang verblijf in de openbare ruimte, ontdekte ik waarom ik steeds heimelijke blikken had gekregen: mijn open gulp. Als de eerste van al die kijkers toch eens subtiel duidelijk had gemaakt wat er aan de hand was... Want dat is wel een voorwaarde: het moet een op een en zonder leedvermaak gebracht worden. Anders niet aan beginnen.

Jasper Nagtzaam (38), Amsterdam

Binnenstebuiten

Ik ben altijd enorm dankbaar wanneer een vreemde mij erop wijst dat mijn rokje in mijn panty zit. Hoe sneller zoiets wordt opgelost, hoe beter, toch? Misschien is niet iedereen er blij mee. Het is een gok die je hoop ik blijft nemen, mocht ik ooit nog eens naast je in de bus zitten met mijn shirt binnenstebuiten.

Carlijn Oudelaar (31), Utrecht

Onzichtbaar

Lippenstift op tanden, vogelpoep in je haar, wc-papier hangend uit een broek; ik zeg er vrijwel altijd iets van. Ik noem op vriendelijke en gedempte toon wat ik zie en dat ik denk dat ze dat vast wil weten. Het wordt altijd goed ontvangen. Misschien reageerde deze mevrouw op de twijfel in uw stem, wat de boodschap onbedoeld een lading gaf. Misschien verwart u haar schaamte met het niet op prijs stellen. Als er iets aan mij te zien is en niemand zegt er iets van, voel ik me onzichtbaar en ben ik teleurgesteld in mijn medemens. Het is toch fijn om elkaar te kunnen helpen?

Janine van Iren (51), Roden

Het helpt

Op weg naar een sollicitatiegesprek, in mijn beste outfit en met mijn lippen gestift, at ik nog snel een appeltje. Ik ben de man die tegenover me zat nog steeds dankbaar dat hij me vroeg even in de spiegel te kijken. Mijn gezicht zat van mijn kin tot aan mijn neus onder de lippenstift. Aan dit moment denk ik altijd terug bij een slablaadje op een tand, een snotje of een stuk rok in de onderbroek. Laten we elkaar gewoon even helpen.

Ankie van Hezewijk (51), Rosmalen

Over twee weken: Mijn baas blijft mailen in de vakantie

Het hoofd van onze organisatie is drie weken met vakantie, maar blijft dagelijks apps en mails sturen aangaande het werk. Het gaat over vrij futiele dingen. Ik reageer zo min mogelijk, maar dat hindert hem niet. Ik vind het zorgelijk, omdat je een paar weken per jaar je werk moet loslaten. Verwacht hij dit straks ook van mij als ik op vakantie ben? Ik vind het lastig om dit duidelijk te maken, omdat het dan lijkt of ik hem corrigeer. Wat te doen?

Naam bij de redactie bekend.

Onze vraag is: wat zou u doen? Mail uw antwoord (maximaal 110 woorden) voor maandag 31 juli 2017 naar: wzud@volkskrant.nl

Heeft u een dilemma en wilt u advies van andere lezers? Mail dan uw probleem (max. 110 woorden) naar: wzud@volkskrant.nl

Vermeld altijd uw volledige naam, leeftijd en woonplaats. De redactie behoudt zich het recht voor bijdragen in te korten.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden