Leven in de obesogene samenleving

Zie hier een waardig representant van ‘de obesogene samenleving’: Joost Broekman, ‘honderdplus’ schoon aan de haak en uitbater van Het Beste Broodje te Velserbroek...

Overigens ziet hij zichzelf niet als de vleesgeworden waarschuwing van overdadig snackgedrag. Hij vreest alleen het moment dat hij zijn schoenveters niet kan vastmaken.

Snackbar
De obesogene samenleving, daar gaat het over in de snackcar van Broekman, midden in het bedrijventerrein Broekenwerf. Een obesogene samenleving is een samenleving waarin overgewicht makkelijk kan gedijen, weinig wordt bewogen en veel voedsel voorradig is. Onlangs verscheen een essaybundel met deze titel waarin geleerden zich uitlaten over de overgewichtsproblematiek.

Ervaringsdeskundige Joost Broekman, al zo’n tien jaar professioneel actief in het snack- en cateringswezen, leverde geen bijdrage aan de bundel, maar heeft wel een opvatting. Joost noemt zich namelijk actief lid van de Schijt aan Sonja Bakker-beweging (SAS), verwijzend naar de dieetgoeroe.

‘Iedereen die hier binnenkomt, is automatisch lid’, zegt Joost, en presenteert zijn vermaarde garnalenkroket.

Broodtrommels
Hij heeft het druk, want vrijdag is snackdag in de kantoortuinen van Velserbroek en de inhoud van menig boterhammentrommeltje wordt in zijn prullenbak gekieperd. Dat er teveel dikke mensen zijn, stoort hem niet. Wel als ze te veel hamburgers eten bij concurrent McDonald’s.

Dik-zijn is een mentale kwestie, analyseert Broekman. ‘Je eet jezelf een harnas om. Dat doe je onder invloed van je jeugd en je omgeving. Als je wilt vermageren, moet je minder eten, zo simpel is het. Volg het Vreet De Helft-dieet. Koop kleinere borden.’

Dit advies is niet terug te lezen in de opvattingen van de Stuurgroep Convenant Overgewicht van ex-politicus Paul Rosenmöller. Dé overheid, en dé politiek krijgen de schuld als het gaat om het matig bestrijden van overgewicht. 46 procent van de volwassenen kampt met overgewicht, één op de acht kinderen is te dik.

Frituur
Bij zeevishandel N. Waasdorp in IJmuiden wordt er volop gefrituurd zeebanket en patat gegeten, ruimschoots gedoopt in de ravigottesaus, inclusief blikje cola. Een echtpaar uit Amsterdam motorde voorbij, en dacht: ‘Kibbeling, friet, lekker zeg.’ Een stelletje uit Driehuis was in de buurt, en meende: ‘Gebakken vis, het mag vandaag weer een keer.’

Iets verderop in de obesogene samenleving is een pompstation waar ’s morgens om zeven uur de Marsen en chips al over de toonbak vliegen. En nog iets verder is er het Moebergplantsoen in IJmuiden, waar net als overal in Nederland het aanbod ruim voor handen is.

Hele en halve kippen aan het spit bij ’t Goudhaantje, viskraam De Zeester biedt gourmetschotels, huzarensalades en meeneemmenu’s. Overal is eten, zegt Jolanda Haasnoot, terwijl ze de inhoud van het winkelwagentje van de Vomar-supermarkt overbrengt in haar auto. Chips, chocoladekoeken, cola, appeltaartijs, volle melk, patat, shoarma en ijs vullen de achterbak voor het vierkoppig gezin.

Betutteling
Een overheid die zich met haar eetpatroon bemoeit, ze wil er niks van weten. ‘Wat een betutteling! Ik maak dat zelf wel uit, dat is mijn eigen verantwoordelijk. Zijn er geen belangrijker zaken?’

En dat vindt Joost Broekman ook, en overhandigt een folder over ‘verantwoord frituren’. ‘Ik beweeg genoeg, achter de toonbank. En natuurlijk proef ik regelmatig mijn eigen kwaliteit. Ja mag ik! Je moet mensen kunnen vertellen of het lekker is wat ze bestellen.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden