Leven en dood op een avond in Groningen

Vanaf het scherm in Euroborg kijkt Reinier de Groene het stadion in. Een foto van een frisse jongen. De omroeper vraagt om een minuut stilte, om de aanvaller van FC Groningen A1 te gedenken. Je hoort alleen geruis in het stadion.

Het is een avond van uitersten, zoals directeur Nijland opmerkt. Later, 6 minuten voor tijd bij Groningen - Heracles, zwelt het applaus aan tot een concert van vreugde. Angelo Cijntje valt in, als 33-jarige routinier die zijn debuut in de eredivisie maakt. Cijntje voelt duimendik kippenvel. Hij is de voetballende overlevering van de Veenkoloniën. Of, zoals het ergens op een website staat: Inter heeft Javier Zanetti, maar Veendam had de tractor Angelo Cijntje.

Als Cijntje bijna een week voor zijn droomdebuut hoort van de dood van De Groene, een jongen uit Urk, schrijft hij op Twitter: 'Totaal geshockeerd door het trieste nieuws. Familie en vrienden veel sterkte. Je opmerking tegen mij blijft memorabel. #boefie.'

In zijn jeugdige vrijpostigheid noemt De Groene hem een keer ouwe boef. Dat vindt Cijntje vreemd; dat zo'n jonge kerel dat durft. Later begrijpt hij dat ze op Urk vaker zo praten. Een beetje stoer. Visserstaal. Het is niet kwaad bedoeld. Juist niet.

Met het faillissement van Veendam in 2013 denkt Cijntje dat zijn loopbaan in het betaald voetbal voorbij is. Als amateur verhuist hij naar FC Groningen, waar hij bij de jeugd en de beloften traint, soms met Reinier de Groene. Hij geniet van de onbevangenheid van de jongen. De Groene geeft alles. Dat vindt Cijntje mooi. Zo is hijzelf ook.

Als het seizoen vordert, mag Cijntje met het eerste elftal mee-trainen. Trainer Van de Looi kan zijn ervaring en mentaliteit gebruiken in de kleedkamer. Een debuut lonkt, hoewel het bijna misgaat. Cijntje krijgt een schop tegen zijn enkel en ziet de min of meer beloofde invalbeurt in de laatste wedstrijd in gevaar komen. Hij loopt vier dagen op krukken.

De Groene is een talent bij SV Urk. Op wazige beelden op YouTube zie je hem dribbelen: Reinier de Groene, dan nog in het tenue van Urk, onderneemt een solo. Voorzet, kopbal, doelpunt. Hij is niet de makkelijkste jongen, maar dat is ook een kwestie van leeftijd.

Na één seizoen moet hij weer vertrekken bij FC Groningen. Vertrouwensman en jeugdtrainer Klaas Nentjes van Urk, een tweede vader, gaat mee naar het eindgesprek. Op de terugweg praat De Groene vooral over andere zaken dan voetbal. Hij zegt ook dat hij vastberaden is het alsnog te maken in het betaald voetbal.

Nentjes beoordeelt hem als een impulsieve jongen. Hij heeft problemen in de privésfeer, waarover uitweiden niet op zijn plaats is. De verslagenheid is totaal als hij dood is. Volgens de eerste berichten is hij weggezakt in drijfzand op de Witte Zandvlakte bij Urk, waar hij geregeld vist. Later blijkt dat hij zichzelf om het leven heeft gebracht.

De Bethelkerk op Urk zit behoorlijk vol, zaterdagochtend. Urkers en de ploeggenoten van het jeugdelftal van De Groene bij FC Groningen rouwen om de dood van een jongen van 18. 's Avonds voetbalt Groningen tegen Heracles. Angelo Cijntje beschrijft de avond als bizar, vooral als hij merkt hoe het verdriet in het stadion vervliegt. Het leven neemt de regie weer over van de dood.

Na een doelpunt laat Nick van der Velden zijn rouwband zien aan het publiek. Dan valt Cijntje in, als amateur in het betaald voetbal. Hij voelt dat iedereen hem zijn debuut gunt. Hij kan huilen van geluk, maar in zijn ooghoek brandt een traan van verdriet.

undefined

Reageren?

ruimteoplinks@volkskrant.nl

Twitter @vkwillemvissers

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden