Leve het AOV

De motoriek van mevrouw Nijpels heb ik een poosje gedacht, de kordate hoofdzuster van de fractie, van wie alle bewoners van het tehuis heel lang hebben getuigd: ze is streng, ze heeft de wind er onder, maar het is een hart van goud, en er ontgaat haar nooit iets....

JAN BLOKKER

DAT maakt de ruzies bij het AOV zo sympathiek?

'Meneer Batenburg! Zo kunnen we de straat toch niet op? Kijk nou eens naar die sigarenas op uw gulp! Hier, schuier 't er gauw af.'

En dan stònd ze al weer klaar met de kleerborstel.

'Met de vork, meneer van Wingerden! Dadelijk komt uw schoondochter, en u wilt toch niet dat ze straks rondvertelt dat u de aardappels van een mes eet?'

Je kon er wel eens kribbig onder worden, maar ze bedoelde het altijd goed.

'Laat mij dat formuliertje maar even invullen, meneer Verkerk, want als jij het doet komen er maar ongelukken van, nietwaar?'

Zo'n verpleegster dus.

Tot ik begreep dat ze in een vorig Huis (de VVD geloof ik) onenigheid had gekregen omdat ze ook haar driftbuien had - en meneer Batenburg hoeft zich natuurlijk niet door zuster Jet te laten slaan of uitschelden.

Toen verplaatste mijn sympathie zich van haar naar de oudjes - en niet zozeer naar hen persoonlijk, want het lijken me stuk voor stuk verschrikkelijke mannen met wie ik voor geen koopsompolis toe door één gang zou willen lopen, maar naar hun lot, naar de snelle teloorgang van hun politieke laatbloeierscarrière.

Kenmerkend voor hun partij, denk ik nu, is niet dat ze heibel maken, maar dat ze het talent, de ervaring en de uitgekooktheid missen om hun heibel binnen redelijke proporties te houden.

Kijk naar de Partij van de Arbeid, naar Meine Pit en Piet Stoffelen, en naar de levensvraag of de democratie in laatste instantie wordt bekokstoofd op het partijcongres onder leiding van Felix Rottenberg of door negen Gelderse voorkeursstemmen: ook heibel. Maar hoe kwaad Rottenberg en Kok ook zijn, ze zullen tegen Pit geen disciplinaire maatregelen overwegen, of een brief van dertien handgeschreven kantjes openbaar maken waarin ze aantonen dat de aanstaande senator de MULO nooit heeft kunnen afmaken, laat staan dat ze straks in de wandelgangen van de Eerste Kamer ongemerkt hun been uitsteken om Meine een doodsmak te laten maken. De ruzie was jammer genoeg uitgelekt, maar vervolgens houdt Felix het deksel van de vergeetpot open, en Wim duwt de kemphanen naar binnen, en over een week praat niemand er meer over. Het incident is uiteraard niet vergeten, en terwijl Pit een staatssecretariaat in een volgend paars kabinet op z'n buik kan schrijven, wordt voor Stoffelen uitgekeken naar een burgemeestersvacature, maar publicitair zullen we er verder geen plezier meer aan beleven: het blijft achterkamer.

En dat nu vind ik de grote zegen aan dat AOV: dat de koppen over straat rollen - zoals het hoort in een democratie. Er zijn er nu als ik het goed heb nog twee of drie in die fractie over, dus helaas zal het binnen een paar weken voorgoed voorbij zijn, maar de adembenemende inkijk in een politieke procesgang kan niemand ons meer afnemen. En tot de laatste seconde - het moment, mag ik hopen, dat Batenburg partijgenoot Verkerk probeert een oorvijg te geven, maar hij komt ongelukkig ten val en wordt door een bekommerde Tjeenk Willink naar het verpleeghuis gereden vanwaar we nooit meer van hem zullen vernemen - zal ik verslaafd blijven aan de totale openbaarheid in een hoekje van de Staten-Generaal. Want heb ik me als burger ooit zo dicht bij de politiek voelen staan?

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden