LEUK WEEKEND GEHAD? Eerst kwam je voor de dope, nu telt daar je karma

AANVANKELIJK maken zich van de toeschouwer gevoelens meester die misschien nog wel stammen uit het oude Rome, waar de rijken het tafelen vergezeld lieten gaan van muziek en dans....

Het dinertheater Brood & Spelen aldaar biedt wat zijn naam aangeeft: een diner van drie gangen plus (zaterdag althans) het dansgezelschap Opus One daar tussendoor. Er is na het voorgerecht nog maar nauwelijks afgeruimd, of een van de danseressen van de groep voert in helderrode outfit een enigszins slepende, hartstocht en verlangen verbeeldende dans uit op het klassieke nummer Summertime.

The livin' is easy in Brood & Spelen. De dansgroep is ten opzichte van de ruimte in het restaurant wat aan de grote kant (maximaal zeven personen). Het aantal stoelen is daarom al teruggebracht van de normale tachtig of negentig naar vijftig, maar desondanks komt Summertime toch wel zo dichtbij, dat het glas veiligheidshalve wat naar het midden van de tafel wordt geschoven. Overigens: wat een dans, wat een outfit ook! De toeschouwer is getuige van iedere ademtocht van de kunstenares, zo nabij is zij, en hij waant zich keizer Augustus, of - het kan ook wel wat minder - koning Herodes, wiens verjaardag destijds werd opgeluisterd door de dansende Salomé.

Brood & Spelen bestaat een paar maanden en opereert, te oordelen naar de kwakkelachtige handgebaren die het management desgevraagd maakt, financieel met wisselend succes. Er wordt een intiemer ambiance nagestreefd dan in het Lido een paar honderd meter verderop. Dat is ook de reden waarom er tafels voor zes personen zijn neergezet.

Het is de bedoeling dat bezoekers met elkaar aan de praat raken over het eten, het drinken en natuurlijk over de optredenden van de avond. In het dinertheater heeft men inmiddels kunnen vaststellen dat, hoewel dat niet werd verwacht, de maaltijd vaker onderwerp van gesprek vormt dan de artisten.

Die waarneming kan worden aangevuld. Misschien is de keizer-Augustus-sensatie te groot voor woorden; misschien is de indruk die Summertime en haar collega's maakt, te diep voor behandeling onder de varkensrollade of de visrolletjes. Misschien ook is het publiek in Brood & Spelen aan de bezadigde kant (voor ¿ 95,- p.p. plus drank krijg je nu eenmaal niet het allerjongste en -wildste publiek in huis). Hoe het zij, er wordt aan tafel een conversatie gevoerd, die vrijwel geheel los staat van wat zich aan het afspelen is. Er zitten nette mensen aan tafel, alsof ze elkaars nette visite vormen, misschien wel op elkaars verjaardag zitten. Hoezo Herodes?

De tafelgenoten, twee uit een IJsselmeerpolder, twee uit het Groene Hart en twee uit de Amsterdamse stadsrand, zijn het er roerend over eens dat 'dit (bedoeld wordt deze onderneming) nooit lang kan duren', een eenvoudige rekensom leert dat. Iedereen kan op z'n eigen vingers natellen hoeveel deze avond opbrengt en iedereen kan evenzeer natellen hoeveel mensen in de sectoren kunst, techniek en horeca daarvan moeten worden betaald. 'Laten we blij zijn dat we er op tijd bij zijn geweest.'

En vooral niet te vergeten de vakantie. Die is al ter tafel bij het bestellen. Tot de nagerechten behoort Franse kaas, en als er nou iets is waar de IJsselmeerpolder de pest aan heeft, dan is het de gewoonte van de Fransen om met kaas aan te komen net als je lekker hebt gegeten. Zij waren, nu de kinderen niet meer meegaan, naar een van de Scandinavische landen met vakantie gegaan, en dat was weinig minder dan een verademing. Over de kinderen gesproken, zijn we het met elkaar eens dat ze het tegenwoordig niet gemakkelijk hebben en dat de toekomst vroeger een stuk duidelijker voor je lag?

Opus One geeft op volle sterkte een nummertje tapdance (V.J. Stomp/Opus One van Sy Oliver) weg waar de spetters voelbaar vanaf vliegen. Een nummer waar de groep wel degelijk dankbaar geklap voor mag oogsten, maar waarvoor de Stadsrand, het Groene Hart, de IJsselmeerpolder verder geen woorden kunnen vinden. Ja, 'heel leuk', dat spreekt vanzelf. Treffend trouwens, hoe snel je uit het Groene Hart in het centrum van de hoofdstad kunt komen.

Een kleine bekentenis uit de IJsselmeerpolder. Ze hadden aanvankelijk de wenkbrauwen wat gefronst toen bleek dat ze waren ingedeeld aan een tafel voor zes. In verband met de trouwdag die ze deze avond gedenken, hadden ze liever aan het enige tafeltje voor twee personen plaatsgenomen. Daar zijn ze aan het eind van de avond helemaal van teruggekomen. 'Dit is zo veel gezelliger, dat ik de mensen aan dat tafeltje daar echt beklaag.'

Kees Los

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden