Leuk feestje met Arnon en Marek

Park Plaza, Amsterdam, 13 mei 2001. Sneeuwwit damast, flonkerend kristal. Aan de ambiance zal het niet liggen dat de gasten het diner maar mondjesmaat weten te waarderen....

'Zou het niet leuk zijn als ze allebei aanwezig waren?', zegt Umtul Kiekens van de Librisprijs enthousiast. Eind vorige week maakte de jury de longlist voor de jaarlijkse onderscheiding bekend. Naast Arnon Grunberg is de Rode Pimpernel van de literatuur Marek van der Jagt genomineerd. Zijn De geschiedenis van mijn kaalheid concurreert met onder andere Grunbergs Fantoompijn om de honderdduizend gulden die de prijs bedraagt. Op 2 april wordt de shortlist met genomineerden gepubliceerd.

Beide auteurs staan niet bepaald bekend om hun bereidheid een literatuurpartijtje luister bij te zetten. In oktober liet AKO-prijswinnaar Grunberg Hanneke Groentemans De Plantage zonder hoofdpersoon zitten. Hij stuurde een email met een bedankje voor de eer. Het ging om het boek, niet om de auteur, vond hij. Een vaag vriendinnetje kwam een en ander in ontvangst nemen. Groenteman vond er weinig aan.

Marek van der Jagt op zijn beurt kwam vorig jaar niet opdagen bij de bekroning van De geschiedenis van mijn kaalheid als de beste debuutroman. De Anton-Wachtertrofee werd toen maar niet uitgereikt, en er onstonden grote twijfels over de identiteit van de auteur. Bestond hij wel? Was hij eigenlijk niet gewoon: Grunberg? Dat kan een leuk feestje worden, de 13de mei.

Daar gaat het niet om, benadrukt Kiekens, uiteindelijk niet. Het gaat om de kwaliteit van het werk. Als het boek van Van der Jagt het beste wordt bevonden, krijgt Van der Jagt de prijs. 'Wie hij ook mag zijn.' Enige voorwaarde is dat de onderscheiding niet bij voorbaat wordt geweigerd - zoals ook nog wel eens wil gebeuren - maar dat er iemand is die hem in ontvangst neemt.

Geen punt, zegt uitgever Reinjan Mulder van De Geus. Als Van der Jagt weer niet wil dan, hè. Bij de Anton-Wachterprijs was er enige verwarring over wie de prijs nou uiteindelijk kon gaan ophalen, maar als ze Mulder nu verzoeken, is hij daar. 'Uiteraard', zegt hij monter. 'Ik zie je aan het diner.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden