LEZERSBRIEVEN

Lesgeven in het Engels? Eerst op cursus

De ingezonden brieven van maandag 3 oktober.

Toegangspoort naar University College in Utrecht. Beeld anp

Brief van de dag: Check het niveau van docenten

In de discussie in deze krant over verengelsing van het hoger onderwijs gaat het niet alleen om de vraag of dit of slecht is. Ik heb een ander probleem: dat het Engels van docenten nog vaak zorgt voor problemen in de collegebanken.

Voor ik aan mijn bachelor begon in Leiden heb ik het tweetalig vwo afgerond. Mijn universitaire docenten hoeven niet foutloos en/of accentloos Engels te spreken, maar zodra de vreemde taal afbreuk doet aan de begrijpelijkheid van de collegestof wordt het problematisch. Hier kunnen de docenten over het algemeen weinig aan doen. Van hen wordt verwacht zonder degelijke bijscholing hele collegereeksen in het Engels te geven. Dat is niet in orde. Een docent op de middelbare school mag ook niet zonder speciale opleiding in het Engels lesgeven op een tweetalige school. Dus waarom mag een universitaire docent dit wel? Veel faculteiten willen het Engels zo snel mogelijk doorvoeren om hun concurrenten voor te blijven. Dat is niet goed. Neem hier juist de tijd voor, school de docenten bij in de Engelse taal, voer het langzaam in per vak en controleer bij de studenten of het niveau van Engels in de colleges op peil is. Zorg bij de controle dan ook voor een gemêleerde controlegroep; als tweetalige scholier heb ik een hele andere kijk op het Engels dan veel van mijn medestudenten.

Aletta van Heems, Leiden

Fidan Ekiz (1)

De oproep van Fidan Ekiz om het zwijgen vanuit het gematigde midden te doorbreken heeft mij bereikt. Ik ben waarschijnlijk iemand uit dat gematigde midden. Ik kan mij de angst voor of de bezorgdheid van mijn medemens over de toekomst van Nederland best voorstellen als ik het NOS Journaal zie of de nieuwsbladen lees. De wereld staat in brand. Maar Nederland niet, nog niet. Samen kunnen we dat voorkomen. Dat begint met hoop en optimisme. En al weet ik dat er talloze voorbeelden van mislukte integratie te noemen zijn, ik weiger negatief te zijn over de toekomst van onze samenleving.

Mijn kinderen zitten op een gemengde Rotterdamse basisschool, een aardige afspiegeling van onze samenleving. Dat vind ik een verrijking van ons leven. Ik word blij van wat ik daar zie. Bij mijn zoon in de kleuterklas lezen moeders en vaders van verschillende afkomst een boekje met hun kind.

Aan het kerstdiner leveren ze allemaal hun bijdrage met de meest heerlijke creaties, alle kinderen hebben hun mooiste kleren aan. Mijn dochter viert het Suikerfeest bij een van haar vriendinnetjes, een ander meisje vierde bij ons voor het eerst een Nederlands kinderfeestje.

Ik geloof niet in God, niet in Allah, maar wel in een beschaafde, geweldloze samenleving waar plaats is voor alle culturen. Ik kan niet anders en ik wil niet anders.

Marieke van Gruijthuijsen, Rotterdam

Fidan Ekiz (2)

Door jouw bijdrage Fidan Ekiz verbreek ik mijn zwijgen omdat ik net als jij vóór een open dialoog ben om zo op basis van tolerantie een zorgvuldig en diepgaand debat te kunnen voeren over problemen zoals terrorisme en racisme (om er maar een paar te noemen) omdat dit ons allemaal zonder uitzondering aangaat.

Vanwege de schreeuwlelijk-toon en het hoge gehalte aan drogredenen die worden opgevoerd, heb ik me tot nog toe zo goed als afzijdig gehouden bij oeverloze discussies over zwarte piet of vluchtelingen, maar wat eens een strategische terugtrekking mag zijn geweest, is nu een zwaktebod geworden.

Dus bij deze heb je mijn stem uit het 'radicale midden'.

Hetty van Veen, Amsterdam

Ontgroenen is ook nuttig

De ontgroeningstijd is zeker ook nuttig. Zo is deze tijd, die tegenwoordig kennismakingstijd heet, bedoeld om de leden en de ongeschreven regels van de studentenvereniging te leren kennen. Je wordt verbaal getest door de ouderejaars met als doel om na te gaan of je wel bij de vereniging past. Je voelt snel of dit het geval is en je kunt altijd besluiten te stoppen.

Mooi is ook dat je een sterke band opbouwt met je jaargenoten waarmee je drie weken intens optrekt en uiteindelijk een jaarclub van pakweg 18 vrouw of man mee vormt. Veel van die clubgenoten, en dat is speciaal, worden vrienden voor het leven die je honderd procent vertrouwt.

Ook in de aan de vereniging gelieerde studentenhuizen vindt zo'n ritueel plaats. Je bent even poepzuur met het voorverwarmen van wc-brillen en het bakken van eieren, maar daarna heb je veel steun aan elkaar.

Bas Overmars, Amsterdam

Honorabel beroep

'Het cliché wil dat de jaarclubvriendjes en dispuutgenootjes vooral van pas komen tijdens een latere professionele loopbaan. Maar de eerste rector van het Groningse studentencorps, B.J. Winter was de zoon van een dominee'.

Huh, vanwaar dat 'maar'? Is er een tegenstelling tussen de professionele loopbaan en de dominee? Het predikantschap was twee eeuwen geleden een uiterst honorabel beroep, dat ook nu nog door academisch geschoolde professionals wordt uitgeoefend. Overigens voor de meeste nette mensen bereikbaar, ook zonder door 'jaarvriendjes' in geheime séances toegebracht hersenletsel.

Gerben H. Westra, predikant, Ede

Glaasje wijn

In Sir Edmund (1 oktober) schrijft Pieter van den Blink hoe hij Koning Alcohol uit zijn leven wil bannen. Ter ondersteuning schrijft zijn huisarts refusal voor. Vervolgens put hij kracht uit het feit dat David Bowie in een interview zegt dat nog een glaasje wijn 'would kill me'. Zonder dat glaasje wijn is Bowie onlangs helaas toch overleden.

Toch veel sterkte gewenst Pieter!

Len Koetsier, Groningen

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden