Column

'Les één van de ontgroening: ontzie elkaar en spuug op de rest'

Ontgroeningen zijn niet onschuldig. Ze brengen de corrupte bestuurders van morgen voort, zegt Malou van Hintum.

Augustus 2011: Introductieweek voor nieuwe studenten georganiseerd door studentenvereniging Endzjin.Beeld Marcel van den Bergh / de Volkskrant

De dispuutsontgroeningen zijn weer begonnen. Voor wie geen studerende kinderen heeft: dat zijn de ontgroeningen die niet aan regels zijn gebonden. Bij 'normale' ontgroeningen krijgen de ouders van de student in kwestie een keurige brief thuis waarin wordt uitgelegd dat hun kind elk etmaal zeven uur aaneengesloten slaap krijgt, en ook voldoende eten om twee weken van geestelijke vernederingen en fysieke uitputting te doorstaan.

Dat eerste is een leugen, en het tweede rekbaar. Zeven uur slaap lukt om uiteenlopende redenen nooit, maar die redenen blijken altijd de 'eigen verantwoordelijkheid' van de eerstejaars zelf. Het voedsel dat wordt verstrekt is smerig, en bovendien karig.

Groepsloyaliteit
Toch is het beter dan helemaal geen regels afspreken, zoals bij de dispuutsontgroeningen het geval is. Die zijn intensiever en langduriger, en niet voor niets. Wie deze serie beproevingen doorstaat, hoort er echt bij. Hij of zij maakt onderdeel uit van een exclusieve club die elkaar door dik en dun steunt: haar leden ervaren een groepsloyaliteit die is gebaseerd op gedeelde ellende en, op het eind van de rit, gezamenlijke euforie. Psychologen stellen dat hoe meer je moet doorstaan en bewijzen om bij een groep te mogen horen, hoe meer betekenis het lidmaatschap van die groep heeft.

Schoenzolen
Ik heb mijn schouders altijd opgehaald over de idioten die zich tot een staat van bijna-bewusteloosheid laten afpeigeren, zich kotsmisselijk eten - 'bij ons moet je 20 teentjes rauwe knoflook achter elkaar wegwerken. Dan ben je niet blij, hoor' - of de smerige schoenzolen aflikken van een ouderejaars. Totdat ik me realiseerde dat deze jongens en meisjes de bestuurders zijn van morgen.

De mensen die in instellingen, banken en bedrijven de scepter gaan zwaaien. Mensen die elkaar altijd en overal herkennen, en altijd en overal zullen doen wat ze tijdens hun ontgroening hebben geleerd: 'Wat er ook gebeurt, en wat er ook is gebeurd, we zullen elkaars fouten afdekken'. Want dat is de eerste les die er wordt ingestampt als je wordt ontgroend: je klapt nóóit uit de school. Hoe erg, hoe oneerlijk of hoe verschrikkelijk iets ook is, je houdt je mond. Want je bent loyaal aan de club.

Vuile was
Het is deze corrupte mentaliteit die de ontgroende ontgroeners meenemen in hun professionele leven. Ze ontzien elkaar en spugen op de rest - de mensen die te laf, te onbeduidend of te onbenullig waren om zich in te spannen om bij de club te horen. Natuurlijk hangen ze de vuile was nooit buiten. Die belofte was een voorwaarde om bij de club te horen, en die belofte niet breken is een voorwaarde om erbij te mogen blijven.

Die mentaliteit, die zich vertaalt in arrogantie en corruptie, wordt gekweekt en gekoesterd tijdens de ontgroeningstijd. De idioten die zich laten mangelen, zijn zo gek nog niet. Het is een kortetermijninvestering waar ze levenslang de vruchten van plukken. Ten koste van de rest, die niet tot de uitverkorenen behoort - maar wat kan hun dat nou schelen?

Malou van Hintum is politicoloog en columnist voor volkskrant.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden