Lekker zomers met patent spel

Soms aangrijpend, soms geestig, fraai taalgebruik en een heldere regie.

Door het BosTheater. Vertaling: Erik Bindervoet. Regie: Ingejan Ligthart Schenk In Het Amsterdamse Bos, 26/7. Hier t/m 7/9. Bostheater.nl


Een stuk over heroïek en liefde, over schermen en dichten, over een overvloed aan overmoed en over lieve nietsigheidjes die alles zijn. Cyrano de Bergerac van de Franse schrijver Edmond Rostand (1868-1918) heeft het allemaal - en meer. Want in de nieuwe vertaling/bewerking van Erik Bindervoet en Ingejan Ligthart Schenk komt bijvoorbeeld eens te meer naar voren hoe het stuk ook gaat over onafhankelijkheid, eigenheid en waarachtigheid, in het leven en in de kunst.


Ligthart Schenk, sinds 2012 co-artistiek leider van het BosTheater naast Frances Sanders, wil teksten afstoffen, in de wind hangen en met de aldus verkregen lucht repertoire ensceneren in het Amsterdamse Bos. Met Cyrano slaagt hij uitstekend in die opzet, in samenwerking met Bindervoet die de berijmde alexandrijnen met een fijne mix van respect voor Rostands én het hedendaags taalgebruik omhelst.


Cyrano de Bergerac is een toneelstuk gebaseerd op verhalen rond de historische figuur met dezelfde naam, een 17de-eeuwse toneeldichter met een legendarisch grote neus, die zijn mening niet bepaald voor zich hield. Cyrano inspireerde door de jaren heen theatermakers en cineasten, tot musicalliefhebbers aan toe en dat hoeft geen verrassing te heten: je kunt het zo zoet of zo bitter maken als je zelf wilt.


Bij het BosTheater is Bram Coopmans een sterke Cyrano. Hij neemt geen blad voor de mond, is wars van vleierij, schrijft de mooiste dichtregels en dat bij voorkeur voor zijn aanbeden Roxane. Maar van zijn liefde voor haar durft hij niet te reppen. Hij is ervan overtuigd dat zij nooit zou kunnen houden van iemand met zo'n grote neus.


Op het moment dat hij inziet dat dat toch mogelijk is, gebeurt er iets waardoor hij er zijns inziens eeuwig het zwijgen toe moet doen. Wat een held. Je kunt met 'm lachen en huilen en zelfs rappen, en tot zijn laatste snik houdt Coopmans hem geloofwaardig.


Jochem Stavenuiter als de mooie Christian is vervolgens een waardige rivaal. Beweeglijk (hij komt van mimetheatergroep Bambie), vol leven, maar helaas: weinig welbespraakt. Voor de beminnelijke Roxane (Alejandra Theus) sluiten ze een pact. Cyrano zal Christian de poëzie influisteren die Roxane zo bemint.


Naast aangrijpende momenten zien we dan ook fijne veins- en verkleedpartijen, met nog een reeks andere, geestige personages en voorzien van muzikale intermezzo's (composities van Roald van Oosten). Kortom: een lekker zomers theaterstuk in het bos, gestut door patent spel, fraai taalgebruik en een heldere regie.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden