Lekker tuinieren, net als Saddam

 

Het broeit in de Algarve. De lucht is zwanger van de sinaasappelbloesem, het gonst van de insecten en in de Lidl trilt en drilt de peaud'orangepuddingreet van een Engelse oma onder haar minuscule rokje. Lente! Heremetijd, was ik maar een dichter. Dan hield ik nu net als Ramsey Nasr audiëntie in café De Pels in Amsterdam en boden de krolse pubermeisjes zich bij bosjes aan om zich te laven aan mijn vloeibare rijm.

Ik ben echter in de Lidl en wel vanwege de zaadaanbieding. Die duurt maar twee dagen en ik hamster als een doorgedraaide prepper op crystal meth: blommenzaad, fruitzaad, groentezaad en ter bekroning van de zaadweek stouw ik mijn karretje vol met zakken potaarde en plastieke Chinese bloembakken die slechts 3 euro 95 cents kosten en het schitterend zullen doen op mijn prijswinnende veranda.

Met diezelfde manische gretigheid sloeg ik vroeger bijzonder gemene drugs in die echter geen lang leven beschoren waren in mijn medicijnkast. Sterker nog: ze haalden het ochtendgloren niet eens.

Ik heb ooit een loodzwaar onderzoek ondergaan bij de gewichtigste adhd-dokter van Nederland en die zei tot mijn grote teleurstelling dat ik geen adhd had. Een gerenommeerd kinderpsychiater - ik was 3 - zei tegen mijn moeder dat ik veel in de bossen moest rennen, al dan niet onder bedreiging van een pak rammel.

Nu ik een extremistisch geheelonthouder ben, moet ik mijn levensenergie op een andere manier kanaliseren. De cursus tantrische masturbatie die ik volg via internet, biedt - in combinatie met houthakken - enige verlichting, maar ik heb een nieuwe hobby nodig om de adhd die ik niet heb, de kop in te drukken.

Tuinieren dus. Ik ben heel bescheiden begonnen informatie te sprokkelen op internet. Eigenlijk heb ik daar slechte ervaring mee. Ik ben geroyeerd door de werkgroep Eetbare Wilde Planten, nadat ik iets geestigs had geschreven over de drie leden die waren overleden na het nuttigen van paddestoelen. Werkgroep Moestuintje maakte mij uit voor haatzaaier omdat ik stelde dat er een directe link was tussen GroenLinks, Klaasje Rotstein-Van den Brink (uut Zalk), Mellie Uyldert, Helena Blavatsky en de macrobiotische zonnewendemoestuin van de Zwarte Weduwe, Florrie Rost van Tonningen-Heubel.

Teleurgesteld in de mensheid besluit ik mij daarom terug te trekken met mijn zaad, lichtelijk geïnspireerd door Saddam Hussein. Die ontpopte zich in zijn dodencel als een sympathieke hovenier die muffins at tussen het schoffelen door, de koran las en ontroerende gedichten schreef.

Verbeter de wereld en begin bij uw tuin.

Beeld Gabriël Kousbroek
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.