Lekker nagesynchroniseerd dobberen op het water

Op verkenningstocht in het Amerikaanse pulpmassief is daar 'Ex on the beach'. Dan toch maar liever trage tv op het water.

Beeld RV

Ergens op uw tv bevindt zich de zender Arte. Een Frans-Duits prachtkanaal waar deze en volgende week schrijver Auke Hulst iedere middag een halfuurtje doorheen vaart. Hulst reist - nagesynchroniseerd en wel - Von Amsterdam nach Odessa. Liftend. Over water. Vanaf het IJ, via Stavoren, Sloten en Groningen de Duitse grens over. Hij bezoekt de NDSM-werf in Amsterdam en vaart mee met Gaastra-jacks en gescheurde schipperstruien.

Op het water lijkt de wereld trager, zachter. Het vlakke niemandsland glijdt voorbij, Hulst tokkelt op zijn gitaar en je hoort het klotsen van het water en het zachte brommen van de schepen. De vergelijking met Ruben Terlou en zijn Yangtze-reis ligt voor de hand, maar Hulsts aanpak is minder journalistiek. Meer literair misschien, hij toont zonder veel te vertellen. Trage tv. Tip: Arte opzoeken en er 's middags even voor gaan zitten.

Overigens bevaart ook de tv-recensent soms boldly kanalen die geen fatsoenlijk mens ooit eerder bevoer. Ex on the beach, bijvoorbeeld.

Het is niet iets om trots op te zijn, maar ik ben dol op liefdeloos in elkaar geflanste bagger, op z'n tijd. Altijd geweest. Het is me niet snel te plat. En ik weet dat ik niet de enige ben, anders zou Wie is de Sjaak? al lang niet meer bestaan.

Een van de hoogste toppen van het Amerikaanse pulpmassief is Ex on the beach. Van die show is sinds enkele weken een Nederlandse versie op MTV te zien.

Jonge vrijgezellen (geen raketgeleerden, zullen we maar zeggen) worden samen in een 'tropische villa' gepropt. De tv-trashspecialist met historisch besef denkt dan meteen: Paradise Hotel, maar deze show kent nog een Johndemolliaanse twist: af en toe wordt een opgepompte ex-geliefde van een van de deelnemers op het strand gedropt.

Het dagprogramma in de villa ziet er ongeveer alsvolgt uit: zuipen-seks-kater-huilen-vechten-zuipen-wraakseks. Leerzaam is het voortdurende gebruik van het Engels als er dreiging dient te worden opgeroepen. De iPad waarop opdrachten verschijnen, heet 'The Tablet of Terror' en veel bewoners vertalen alles wat ze met nadruk zeggen meteen: 'We zullen zien. We will see.'

Bij de mannelijke deelnemers staat bovendien het begrip sharing is caring centraal - in de Vindicat-vertaling, zeg maar. Verder is Ex on the beach - inmiddels toe aan aflevering vijf - ook een heel talig programma. Zo houdt Wayne uit Sittard van 'autodippen' en wordt meisjes meermaals op het hart gedrukt dat ze, in het geval van bedrog of overspel door een kerel, 'hem niet moeten aantrekken'. Motto van de show komt van deelneemster Ashley: 'Ik zweer dat ik misschien wel of misschien niet seks met hem ga hebben.'

Mogelijk wordt mijn tv-smaak eindelijk volwassen en kijk ik tegenwoordig liever naar een schrijver die traag door oneindig laagland vaart. Waarschijnlijker is dat ik nog altijd van rommel houd, als ik er maar niet misantropisch en treurig van word. Ook rotzooi heeft een ondergrens. Ergens ver daaronder zit Ex on the beach.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden