Lekker logge liedjes

Frontman Torre Florim van De Staat, nu op tournee door Nederland, verklaart zijn eigen muziek aan de hand van vijf favoriete cd's.

Ja, hij heeft zijn band dan wel naar een compositie van Louis Andriessen genoemd, maar dat wil niet zeggen dat de Nederlandse componist een bijzondere invloed heeft gehad op Torre Florim, geestelijk vader en frontman van de band De Staat. 'Toen ik nog compositie en muziekproductie studeerde en Andriessens De Staat een keer ter sprake kwam, dacht ik meteen: juist, dat is de naam voor mijn band.'


Florim is nog bij Andriessen thuis geweest. Het lokale Nijmeegse televisiestation leek het interessant om twee musici van verschillende generaties die schijnbaarbaar iets gemeen hadden bij elkaar te brengen. 'Maar het bleek dat we tegelijk ook in twee werelden leefden. Onze grootste overeenkomst was dat we allebei onze eigenzinnigheid koesteren. Ik heb mezelf altijd voorgehouden: als het al bestaat dan is er geen reden om het nog eens te maken.'


Qua muzikale invloed benader je Florim wellicht beter met een vergelijking met Queens Of The Stone Age, de Amerikaanse rockband waarmee De Staat een log, haast industrieel gitaristisch geluid gemeen heeft.


Florim: 'Maar als je het goed wilt zeggen, heb ik meer met de band van Chris Goss, Masters Of Reality. Die hebben dat logge gemeen met The Queens, maar meer gegoten in liedjesvorm.' Ook Goss heeft Florim ontmoet. Tijdens Lowlands 2009 kwam de Amerikaanse muzikant-producer, die met zijn eigen band ook in de polder stond, een kijkje nemen bij de set van De Staat. 'Nu ben ik niet zo snel starstruck, maar ik merkte wel dat ik vaker in de coulissen keek om te checken of hij daar nog stond, dan dat ik op het publiek lette.'


Goss bleek een grotere geestverwant dan Andriessen. Het Lowlandsconcert leverde Florims band uiteindelijk een deal op met Mascot, het Amerikaanse label van Masters Of Reality.


1 Masters of Reality - Deep in The Hole (2001)

'Een soortgelijk geluid als de Queens, maar Goss doet productioneel interessantere dingen met koortjes en geluidsexperimenten dan zijn vrienden. Dat maakt het diverser.


'Trouwens, alle leden van de Queens spelen mee en die stijltjes en de ballen van die bands uit de Palm Desertscene klinken er dwars doorheen. Zou het niet mooi zijn als er hier een dergelijke scene zou bestaan? Dat je dan zonder druk vooraf een plaat maakt als een mixtape waarbij je de creatieve sappen laat vloeien zonder dat je van tevoren weet voor wie het is en wie wat gaat spelen. Gewoon twee weken vrij nemen en terugkeren naar dat spontane.'


2 Beastie Boys - Hello Nasty (1998)

'Ik was met mijn ouders in New York en in de Virgin Megastore stond net Hello Nasty op. Ik luisterde destijds alleen naar Queen Greatest Hits vol I - het enige dat mijn discman kende - dus wat voorbijkwam, was totaal wezensvreemd voor me.


'Alles wat ik toen hoorde, hoorde ik voor het eerst. Nu waren de Beastie Boys drie blanke gastjes die oldskool hiphop maakten, maar ook veel meer dan dat. Het ging van bossanova tot electro tot groovy jazz. Vooral die beats spraken me meteen aan. Het toffe is, ik kan hem nog steeds van begin tot eind beluisteren zonder dat-ie saai wordt.'


3 Steve Reich - Music For 18 Musicians (1978)

'Toen ik compositie studeerde, ging ik bewust op zoek naar iets anders dan waarmee ik bezig was. Het stuk van Reich heeft mijn kijk op de wereld veranderd.


'Op de fiets luisterde ik met mijn koptelefoon op naar Reichs klankvelden, terwijl het landschap met de muziek vergleed. Dat gaf een instantbetekenis aan de dingen die ik zag. Iemand die kauwgom stond te kauwen op het station kreeg opeens een plek in het universum.


'Minimal music heeft zeker zijn invloed gehad op hoe ik muziek maak. Ik mag bijvoorbeeld de afzonderlijke noten van een riffje graag opdelen over diverse gitaristen, zodat de melodie lichte klankverschillen krijgt. Typisch Reich.'


4 The Stooges - Fun House (1970)

'Ik heb hier geen diepzinnig verhaal bij. Het enige wat ik weet, is dat deze plaat me zo veel energie geeft. Ik heb een tijdje samengewoond met een gitarist en die kwam ermee aanzetten. Toen snapte ik het niet echt. Later ben ik het een hele vette plaat gaan vinden. Iets wat het goede gevoel dat je al had nog verder oppompt. Pure raw power en dat is niet voor niets de titel van een ander album van Iggy and the Stooges.'


5 Feist - The Reminder (2007)

'Er zijn nu zo veel singer-songwriters dat het lastig wordt ze van elkaar te onderscheiden. Maar Feist is extreem tof geproduceerd waardoor haar liedjes aan kracht winnen. Als ikzelf iets rustigs opneem, is dit altijd mijn ijkpunt.


Op een slecht moment kan ik hier heel emotioneel van worden. Het is de manier waarop ze gebruikmaakt van de ruimte en het feit dat ze zingt door een gitaarversterker. Haar stem raakt je haast fysiek en luisteren wordt iets intiems. Liedjes zijn vaak alleen maar liedjes. Het is de manier waarop je ze speelt die ertoe leidt dat je er alle kanten mee op kunt.'


Credit: De Staat toert momenteel door Nederland en staat 23/1 in Tivoli Oudegracht (Utrecht) en 30/1 in het Patronaat (Haarlem).

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden