Lekker cynisch mopperen

Het politieke seizoen staat op het punt te beginnen. Het wordt met de drastische bezuinigingen een hete herfst, en voor de liefhebber van politiek wordt het extra spannend en interessant....

Uit peilingen van Maurice de Hond blijkt dat het cynisme over politiek groter is dan ooit, en de waardering voor politici, alle politici, lager dan ooit. Ik herken dat in de reacties die ik om me heen hoor, en heel eerlijk gezegd begin ik zelf (het volgen van) dit nieuwe politieke seizoen ook met een frisse tegenzin.

Het is niet moeilijk om opvallende voorbeelden te noemen van politiek handelen die tot cynisme aanleiding geven. Op mijn eigen lijstje (dat het juist met die club ooit zover mocht komen!) staat D66 erg hoog. De Graaf die fel oppositie voerde tegen JP Balkenende, en hem nu aan een meerderheid helpt. Minister Brinkhorst: zijn partij was tegen de Joint Strike Fighter, en persoonlijk was hij, als eeuwige voorvechter van Europa en van Europese alternatieven, al helemáál tegen de Joint Strike Fighter. En hij is nog geen minister van Economische Zaken, nota bene zijn eigen partijleider Boris Dittrich begint over de JSF, en wat blijkt: Brinkhorst is er vóór!

Democratie brengt alleen de volkswil tot uiting als er enig verband is tussen wat partijen vóór de verkiezingen zeggen en wat ze na de verkiezingen doen. Maar kennelijk is het gewoon de departementale top is die bepaalt wat de minister moet zeggen. Has your boy been house-trained yet? Overigens heb ik sindsdien ook niet meer gehoord dat Boris Dittrich is teruggekomen met zijn dappere JSF-standpunt. Hij heeft het er maar bij laten zitten. Hij wist ook wel dat het totaal geen kans maakte om dit contract open te breken. Hij zei maar wat.

En wat te denken over Johan Stekelenburg en Wim Kok die nu in de raad van commissarissen van de ING vinden dat het goed is dat de salarissen van de directie met 60 procent omhoog gaan? Je gaat dan toch cynisch denken: ach, nu piept hij wel, maar over twintig jaar vindt Lodewijk de Waal het ook.

Heeft u trouwens zin in de acties die gaan komen tegen het kabinet? Ik niet! Allemaal ongelofelijk voorspelbaar, van twee kanten dat lelijke taalgebruik, en stakers met malle rijmpjes en gekke hoedjes en domme retoriek. Balkenende die niets anders uit kan brengen dan 'verantwordelijkheid'. En dan gaan ze staken en kun je weer niet met de trein, en heb je al die overlast. Je kunt je ook nog wel afvragen of je wel voorstander van zo'n staking tegen het kabinet moet zijn. Uiteindelijk gaat de Tweede Kamer daar toch over, niet de vakbond. (Hadden de mensen maar niet op deze partijen moeten stemmen.) Bovendien: wat is het alternatief? De PvdA zal misschien in plaats van achttien miljard vijftien miljard willen bezuinigen, maar een echt alternatief hebben we ook nog niet gehoord. (Zelf zie ik één mogelijkheid, een waar ik ook werkelijk vóór ben, en dat is de belastingen verhogen. Maar daar zal de FNV ook wel tegen zijn.) De mensen die nu roepen dat ze voor een anticyclisch beleid zijn, en dus tegen te forse bezuinigingen, zijn eigenlijk alleen geloofwaardig als ze drie jaar terug, toen het economisch goed ging, voor extra aflossingen op de staatsschuld waren (en dus tegen Zalm, die het geld verjubelde door het met bakken over de balk te gooien voor lastenverlichting). Die mensen zijn er niet. Inderdaad vroeg Balkenende vanuit de oppositie bij vlagen wel om extra aflossingen, maar op oneven dagen bepleitte hij juist dat de PvdA de steven moest wenden en met het CDA verder moest, immers het CDA was tegen Paars, want 'de enige norm is de Zalmnorm'.

En bij al dit opportunistische gedraai hoor je niemand meer over de onderwerpen waar twee jaar geleden iedereen zo boos over was: de dienstverlening door de overheid, de wachtlijsten in de zorg, de vieze schoolgebouwen. Daar is nu even geen geld meer voor.

En Schiphol. Ik geloof nog eerder dat dat rolletje van Srebrenica werkelijk per ongeluk is mislukt, dan dat die rekenfout echt een foutje was.

Zeg nou eerlijk, hand op het hart, zou er echt niemand gedacht hebben: 'lekker laten staan, die rekenfout, en tegen de tijd dat ze er achter komen durft toch niemand de boel meer terug te draaien'. En dan haalt Gerlach nog een keer zijn haar door elkaar en zegt met die grote hondenogen voor de buis dat de hele economie instort als hij zijn zin niet krijgt, dan durft zo'n beginnende staatssecretaris ook niets meer te doen.

Lezers, ik moet geloof ik nog een beetje zin maken voor een seizoen voorspelbare politiek.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden