Lekker binnen warmdraaien voor wegseizoen begint

Lang voor de voorjaarsklassiekers en de meerdaagse koersen rijden wegrenners als Dylan Groenwegen en Niki Terpstra hun razendsnelle rondjes op de baan in Rotterdam. Het is niet zonder risico, maar zij worden er beter van.

De Zesdaagse in Ahoy Rotterdam, ook hier is iedereen online Beeld Guus Dubbelman
De Zesdaagse in Ahoy Rotterdam, ook hier is iedereen onlineBeeld Guus Dubbelman

De risico's van zes dagen fietsen op de wielerbaan? Om de mond van wielrenner Niki Terpstra speelt een ondeugend lachje: 'Het gaat echt hard. Dus ja, dat is af en toe zeker gevaarlijk.' Hij klopt af op een houten balk op het middenterrein van het Rotterdamse evenementencomplex Ahoy, waar voor de Zesdaagse van Rotterdam een wielerbaan is opgetrokken. 'Laten we hopen dat ik uit de problemen blijf.'

Terpstra, de Nederlandse kampioen op de weg in 2015, en sprinter Dylan Groenewegen, zijn opvolger, zijn dezer dagen de publiekstrekkers van de Zesdaagse. Het is niet te missen: op het ledscherm aan de buitengevel van Ahoy, toch zeker 10 bij 80 meter groot, flitsen de hele nacht de namen van de twee renners voorbij, afgewisseld met spectaculaire wedstrijdbeelden van vorige edities.

Het jaarlijks terugkerende fietsevenement Zesdaagse kun je gerust een wielerkermis noemen. Heel anders dan wegwedstrijden als Parijs-Roubaix, die Terpstra normaal gesproken rijdt voor zijn ploeg Quick-Step (hij won die klassieker in 2014). Sprinter Groenewegen is dit jaar een van de belangrijkste pionnen voor dagsucces in de Tour de France voor het Nederlandse LottoNL-Jumbo, dat het voor het eerst gaat proberen zonder klassementsrijder.

Wat doen twee serieuze wegrenners aan de vooravond van zo'n belangrijk seizoen dan op de wielerbaan? En past dit eigenlijk wel in de voorbereiding?

'Het is even plannen, maar wel de moeite waard', zegt Terpstra. 'Vergis je niet, het gaat razendsnel. Het is heel intensief en dus goed voor je conditie. Je rijdt steeds andere disciplines.' Groenewegen: 'Ik ben een sprinter en moet het van mijn pure snelheid hebben. Daar kan nog wel wat aan verbeterd worden. Hier op de baan kun je, als je op het juiste moment instuurt in de bocht, een hoog tempo ontwikkelen. Ik leer hier elke dag.'

Zesdaagse

De zesdaagse bestaat al ruim 100 jaar. Het is een combinatie van volksvermaak en topsport. Zes dagen lang strijden koppels op onderdelen als aflossing, achtervolging en supersprint met elkaar om punten. Een ronde voorsprong nemen bij een onderdeel levert weer extra punten op. Morgen worden de winnaars van de Zesdaagse van Rotterdam 2017 bekend.

Kleine discipline

Veel baanervaring heeft Groenewegen niet, geeft hij toe. Tijdens de Zesdaagse in Ahoy trekt het baanwielrennen duizenden toeschouwers, maar over het algemeen is het in Nederland een kleine discipline. Ter vergelijking: op de Nederlandse kampioenschappen op de baan in Apeldoorn kwamen een paar honderd man af. Volgens Terpstra ligt de verantwoordelijkheid om het baanwielrennen meer aanzien te geven bij wielerbond KNWU. 'Zij moeten een programma opzetten voor de jeugd. Met wedstrijden en een competitie. Dat is de enige manier om het niveau op te krikken. Dan komt het publiek vanzelf.'

De Zesdaagse is een indrukwekkend sportevenement - als je de netwerkborrels van keukenboeren en wegrestaurantketens op het middenterrein negeert. Het eerste onderdeel van de vrijdagavond is de koppelaflossing. Met snelheden van bijna 50 kilometer per uur lossen de renners, voor zes dagen een team van twee, elkaar af. Als estafettehardlopers die een stokje doorgeven, maar dan met een flinke armzwaai om je partner nog wat extra snelheid mee te geven.

Dylan Groenewegen in actie met zijn koppel Gijs van Hoecke Beeld Guus Dubbelman
Dylan Groenewegen in actie met zijn koppel Gijs van HoeckeBeeld Guus Dubbelman

En daar zit het gevaar waar Terpstra op doelde: de baan lijkt soms te klein voor de tientallen renners die er overheen razen. Olympisch kampioen Elis Ligtlee kwam vorig jaar in Rotterdam nog hard ten val. Het kostte haar bijna de voorbereiding op de Spelen.

Terpstra is voor de gelegenheid een duo met Jens Mouris, Groenewegen rijdt met de Belg Gijs Van Hoecke. Naast de koppelaflossing rijden ze onder andere nog een afvalkoers, de keirin (sprinten nadat ze op snelheid zijn gebracht door een derny) en de supersprint.

Maar de kick zit niet alleen in de snelheid, zegt Niki Terpstra. 'Het is ook mooi dat de mensen er met hun neus zo dicht op zitten.' De gelukkigen met courtside-plaatsen, zoals ze dat in het basketbal noemen, voelen de luchtverplaatsing als de renners voorbij vliegen.

De baan zit Ahoy als gegoten, alsof er altijd een wielerbaan heeft gestaan. Rond het middenterrein zoeven de futuristische fietsen muisstil over de wielerpiste. Als acrobaten hangen de wielrenners bijna horizontaal in de bochten. Het enige hoorbare geluid is het vervaarlijke gestommel van de trillende houten platen waaruit de baan is opgebouwd.

Tussen de wedstrijden door liggen de renners met de benen omhoog in smalle bedden op het middenterrein. Die staan zo dicht op elkaar dat het wel een slaapcoupé in een internationale trein lijkt. De gordijntjes kunnen dicht, maar ontsnappen aan de gekte wordt lastig.

Dat de muziek zo hard staat en de omroeper maar sponsorleuzen blijft herhalen deert Groenewegen niet. 'Zo werkt het nu eenmaal. En het wordt hier binnen ook lekker opgestookt. Buiten is het koud en glad. Dan kun je beter hier je kilometers maken.'

Niki Terpstra kijkt hoog op de baan naar zijn koppel Jens Mouris Beeld Guus Dubbelman
Niki Terpstra kijkt hoog op de baan naar zijn koppel Jens MourisBeeld Guus Dubbelman

In de modder

Ze krijgen goed voor betaald voor hun Zesdaagsedeelname, maar dat is volgens Groenewegen niet de voornaamste reden mee te doen. Hij waagde zich in navolging van Terpstra op de baan. 'Niki doet het al een paar jaar en het heeft hem nooit in de problemen gebracht.'

Terpstra komt graag bij de baanwedstrijden. Ook toen hij nog geen prof was deed hij al mee aan zesdaagsen. 'Tsja, fietsen is gewoon mijn hobby. Of dat nou op de kasseien is of op de baan. Alleen in de modder fiets ik liever niet', aldus de vedette, die eind deze maand naar het Midden-Oosten reist voor de Dubai Tour.

Terpstra's piekmoment ligt vroeger in het jaar dan dat van Groenewegen, in het voorjaar, als de Vlaamse klassiekers worden verreden. 'Ik hoop profijt te hebben van deze baankilometers', aldus Terpstra.

En dat baseert hij ergens op. Drie jaar terug, toen hij Parijs-Roubaix won, had hij in de wintermaanden ervoor ook op de baan gereden.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden