Leider

Natuurlijk, er kan elke dag nog een tijdschrift, een krant of een tv-rubriek verschijnen die een nieuwe 'politicus van het jaar' heeft benoemd, maar het zou ook best kunnen dat we er nu ongeveer wel uit zijn, wij van de media: Emile Roemer is de politicus van het jaar. Of Mark Rutte - afhankelijk van welk blad u leest (Elsevier of HP/De Tijd) of op welke omroep u afstemde. Zondag bij de NOS op Radio 1: parlementaire journalisten kozen voor het tweede jaar achtereen voor de Grote Leider, Mark Rutte, 'evenwichtskunstenaar' die 'vrolijk overeind blijft in een onmogelijke combinatie'.


Maandag had EenVandaag 'een heel speciale uitzending': de politicus van het jaar werd opnieuw gekozen, ditmaal door 'het publiek'. Het publiek wijkt af van de waakhonden op het Binnenhof: Emile Roemer ('authentiek, sociaal en respectvol') won en liet Rutte, Jan Kees de Jager, Wilders en Pechtold achter zich.


'Het publiek', dat waren 37 duizend deelnemers aan het EenVandaag-opiniepanel, dat handige speeltje dat de rubriek geregeld van eigen 'nieuws' voorziet. Die mochten, zo legde organisator Gijs Rademaker het uit in EenVandaag, 'in principe op elke politicus stemmen die ze maar wilden'. Maar tegelijk had EenVandaag een lijst van 25 kandidaten meegestuurd met 'politici die veel in het nieuws waren'. Dat is dus de definitie van de politicus van het jaar volgens programmamakers: zij die het meest in hun programma's figureerden. Zij die een stekker uit een doos trokken, die 'Doe eens normaal, man!' of 'Doe es normaal, man? Doe zélf normaal!' riepen.


Wie niet op tv was, kan geen goed politicus zijn.


Lijstjes, lijstjes - het eindejaarsritueel van de geordende chaos is gestaag uitgedijd onder nieuwsmakers. Georganiseerd en gezellig nieuws, daar komt zelfs geen dode dictator uit Noord-Korea meer tussen. Klein regiefoutje van wijlen De Grote Leider aldaar.


Om er een beetje televisie van te maken, had EenVandaag een café in Den Haag afgehuurd. Mark Rutte ontbrak, maar verder waren de kanshebbers van de partij om de televisietrofee in de wacht te slepen. Jan Kees de Jager had zich zelfs uit een videoconference met 26 andere Europese ministers van Financiën weten los te rukken. Wat je uit alle tussengesprekjes leerde: Wilders had het woord 'bedrijfspoedel' helemaal zelf bedacht.


Wat je (ook) zag: beeldtaal volgens de boekjes. Henk Bleker bij paarden, en een voice-over die dan zegt: 'Wie heeft er bij het CDA eigenlijk de teugels in handen?'


Verrassender was het eenmalige Koefnoenfeestje, met bekende politici aan de dis bij Gerdi Verbeet. 'Jan Kees de Jager', 'Jolande Sap', 'Kathleen Ferrier', 'Ad Koppejan' en een niet zo heel erg gelukte Mark Rutte bijeen voor het diner. De stroom viel uit. 'Koppejan' belde met Fleur Agema: 'Mag mijn Viennetta zolang bij jou in je legging?'


Het bleef toch nog een beetje achter bij het straattheater van Toneelgroep Pyongyang, zoals dat in de journaals getoond werd, waar in tranen gedompelde acteurs hun klaagzang aanhieven: 'We hadden geen idee dat uw ziel ooit uw lichaam kon verlaten!'


In Den Haag stond de vers gelauwerde leider er intussen wat onhandig bij. De trofee bestond uit een soort aardewerken bloempotje met doorzichtig perspex omgeven. Roemer, die zich al relativerend over de titel had uitgelaten, ging speechen. 'Ja, wat moet je ervan zeggen? Ik ben er zeker trots op. En ja... volgend jaar maar bewijzen dat ik hem niet voor niks gekregen heb.'


Echt de taal van een Geliefde Leider, zojuist collectief aanbeden door het volk en zijn media.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden